सामवेदः

अ पवमानो अभि स्पृधो विशो राजेव सीदति च् यदीमृण्वन्ति वेधसः

अ अव्या वारे परि प्रियो हरिर्वनेषु सीदति च् रेभो वनुष्यते मति अ स वायुमिन्द्रमश्विना साकं मदेन गच्छति च् रणा यो अस्य धर्मणा

अ आ मित्रे वरुणे भगे मधोः पवन्त ऊर्मयः च् विदाना अस्य शक्मभिः

अ अस्मभ्यं रोदसी रयिं मध्वो वाजस्य सातये च् श्रवो वसूनि सञ्जितम्

अ आ ते दक्षं मयोभुवं वह्निमद्या वृणीमहे च् पान्तमा पुरुस्पृहम्

अ आ मन्द्रमा वरेण्यमा विप्रमा मनीषिणम् च् पान्तमा पुरुस्पृहम्

अ आ रयिमा सुचेतुनमा सुक्रतो तनूष्वा च् पान्तमा पुरुस्पृहम्

अ मूर्धानं दिवो अरतिं पृथिव्या वैश्वानरमृत आ जातमग्निम् च् कविं सम्राजमतिथिं जनानामासन्नः पात्रं जनयन्त देवाः

अ त्वां विश्वे अमृत जायमानं शिशुं न देवा अभि सं नवन्ते च् तव क्रतुभिरमृतत्वमायन्वैश्वानर यत्पित्रोरदीदेः

अ नाभिं यज्ञानां सदनं रयीणां महामाहावमभि सं नवन्त च् वैश्वानरं रथ्यमध्वराणां यज्ञस्य केतुं जनयन्त देवाः

अ प्र वो मित्राय गायत वरुणाय विपा गिरा च् महिक्षत्रावृतं बृहत्

अ सम्राजा या घृतयोनी मित्रश्चोभा वरुणश्च च् देवा देवेषु प्रशस्ता

अ ता नः शक्तं पर्थिवस्य महो रायो दिव्यस्य च् महि वां क्षत्रं देवेषु

अ इन्द्रा याहि चित्रभानो सुता इमे त्वायवः च् अण्वीभिस्तना पूतासः

अ इन्द्रा याहि धियेषितो विप्रजूतः सुतावतः च् उप ब्रह्माणि वाघतः

अ इन्द्रा याहि तूतुजान उप ब्रह्माणि हरिवः च् सुते दधिष्व नश्चनः

अ तमीडिष्व यो अर्चिषा वना विश्वा परिष्वजत् च् कृष्णा कृणोति जिह्वया

अ य इद्ध आविवासति सुम्नमिन्द्रस्य मर्त्यः च् द्युम्नाय सुतरा अपः

अ ता नो वाजवतीरिष आशून्पिपृतमर्वतः च् एन्द्रमग्निं च वोढवे

अ प्रो अयासीदिन्दुरिन्द्रस्य निष्कृतं सखा सख्युर्न प्र मिनाति सङ्गिरम् च् मर्य इव युवतिभिः समर्षति सोमः कलशे शतयाम्ना पथा

अ प्र वो धियो मन्द्रयुवो विपन्युवः पनस्युवः संवरणेष्वक्रमुः च् हरिं क्रीडन्तमभ्यनूषत स्तुभो ऽभि धेनवः पयसेदशिश्रयुः

अ आ नः सोम संयतं पिप्युषीमिषमिन्दो पवस्व पवमान ऊर्मिणा च् या नो दोहते त्रिरहन्नसश्चुषी क्षुमद्वाजवन्मधुमत्सुवीर्यम्

अ न किष्टं कर्मणा नशद्यश्चकार सदावृधम् च् इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्त्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्णुमोजसा

अ अषाढमुग्रं पृतनासु सासहिं यस्मिन्महीरुरुज्रयः च् सं धेनवो जायमाने अनोनवुर्द्यावः क्षामीरनोनवुः

अ सखाय आ नि षीदत पुनानाय प्र गायत च् शिशुं न यज्ञैः परि भूषत श्रिये

अ समी वत्सं न मातृभिः सृजता गयसाधनम् च् देवाव्यां मदमभि द्विशवसम्

अ पुनाता दक्षसाधनं यथा शर्धाय वीतये च् यथा मित्राय वरुणाय शन्तमम्

अ प्र वाज्यक्षाः सहस्रधारस्तिरः पवित्रं वि वारमव्यम्

अ स वाज्यक्षाः सहस्ररेता अद्भिर्मृजानो गोभिः श्रीणानः