सामवेदः

सौमाः प्रवहन्ति, विशुद्धा इन्द्रवः, दीप्तिमन्तः स्वं स्थानं जलनिधौ वृतवन्तः। गावः अपि प्रवहन्ति, नद्याः इव वहन्त्यः, विशुद्धाः सन्तः इन्द्रं प्राप्तवन्त्यः। हे विशुद्ध सोम, त्वं इन्द्रं हर्षयन् प्रवहसि, नरैः नीतः वहसि च। हे इन्दो, अद्रिभिः पिष्टः सन्, त्वं परिषिच्यसे, पात्रे प्रविशसि, इन्द्रस्य धाम्नि योग्यः। सोम, त्वं जनान् हर्षयन् प्रवहसि, जनान् धारयन्, सदा नूतनः, स्तुत्यः च। प्रवह, हे वृत्रहन्, स्तुत्यतमः, विशुद्धः, दीप्तिमान्, अद्भुतः च। विशुद्धः, दीप्तिमान् इति कथ्यते, सोमः पिष्टः मधुरः, दिव्यः, वीर्यवान्, निन्दानाशकः। स ऋषिः देवान् अव्ययैः प्रवाहैः अपालयत्, सर्वाणि स्पर्धाः आह्वयत्। स हि स्तोतृभ्यः गोमद् धनं सहस्रशः ददाति, हे विशुद्ध सोम। सर्वया प्रज्ञया त्वं शुद्धः, चिन्तया विशोधितः, सोम, कीर्तिं नः ददातु। महत्या श्रीया उदाराणां कृते प्रवह, स्थिरधनं सह, स्तोतृभ्यः पोषणं वह। सोम, उत्तमव्रतः राजा इव, गीतानि प्रविशसि, विशुद्धः, अद्भुताग्निः। स अग्निः, जलनिधौ दुर्निग्रह्यः, रश्मिषु विशुद्धः, सोमो गणेषु उपविशति। क्रीडन्, उत्सवमिव, त्वं हर्षयसि; सोम, त्वं पात्रं गच्छसि, स्तोत्राय बलं स्थापयन्। अस्मभ्यं सोम, पुष्टिमन्तः पवमानधाराभिः पुनः पुनः प्रवह, सर्वाणि शुभानि वह। हे इन्दो, स्तुत्यं रसं यथा, प्रियम् आसने कुशेषु उपविश। सोम, अस्मभ्यं पिष्टेन रसेन प्रवह, गवां अश्वानां च दानं ददातु, शीघ्रैः दिवः सह। यो जयति, न च जय्यते, यो रिपुं निर्भयः हन्ति, स सोम, सहस्रविजयीव प्रवह। तव धाराः, हे इन्दो, मधुमन्तः, उपकाराय मया प्रवाहिताः; ताभिः त्वं पात्रं प्राप्तवान्। स इन्द्राय पेयाय प्रवहति, अक्षीणैः अपां प्रवाहैः गच्छन्, सत्यमूल आसीनः। सोम, त्वं अङ्गिरसां कृते परितः प्रवहसि, अतीव मधुरः, विशालं स्थानं, दुग्धं च ददाति। तव दीप्तयः वृष्टेः स्फुरणमिव, अग्नेः प्रभेव, उषसां गतिवत्; यदा त्वं ओषधिषु वनस्पतिषु च प्रेरितः, स्वयम् भोज्यं संगृह्णासि। वायुणा प्रेरितः, कामेन प्रेरितः, त्वं पशुषु स्थितः, यदा त्वं अन्नार्थी उत्सा्हः; तदा सारथयः त्वां यत्नन्ते, अमृतस्य अग्नेः भागानिव। यथा प्रज्ञायाः कर्ता, सभायाः विधाता, अग्निः होतुः, चिन्तनस्य परिवर्तकः; बालस्य हविर्भिः त्वां मित्रं सर्वेषां वृतवन्तः, हे महाबल, अन्यं न वृतवन्तः। तव हि बहु साहाय्यमस्ति; अधुना, हे वरुण मित्र, अहं भवद्भ्यां सुमनसः इच्छामि। वयं भवतः सुरक्षितं धाम प्राप्नुमः, हे महाबल, मित्र, भवद्भ्यां मित्रत्वं प्राप्नुमः। रक्षस्व, हे मित्र, तव रक्षाभिः, उभाभ्यां महाबलाभ्यां अस्मान् पालयतम्; वयं शत्रून् शरीरैः जेष्याम। त्वं, हे इन्द्र, बलं समुत्थाय, एकीकृत्य शक्तिम्, सोमपानानन्तरं कपोलौ चालयन्। उभे लोके त्वां अन्वयाताम्, हे इन्द्र, यदा त्वं रिपोः हन्ता अभवः। अहं अष्टपदीं वाचं नवानां वर्णां, सत्ये जातां, इन्द्रात् शरीरवृद्धये इच्छामि। हे इन्द्राग्नी, एते स्तोत्राणि भवद्भ्यां रचितानि; आगच्छतम्, सोमं पिबतम्, प्रियं भवद्भ्यां। हे इन्द्राग्नी, याः उत्सुकाः गणाः भवतः, ताभिः सह उपह्वयन्तं स्तोतारम् आगच्छतम्। तैः गणैः, हे वीरौ, अत्र सोमयागे आगच्छतम्, सोमपानाय। दीप्ततमः सोमः प्रवहतु, निनदन् कुम्भेषु प्रविशतु, योग्येषु स्थानेषु उपविशतु। सोमाः इन्द्राय, वायवे, वरुणाय, मरुद्भ्यः, विष्णवे च प्रवहन्तु। सोम, सर्वतः पोषणं प्रजां च अस्मभ्यं ददातु, सहस्रशः धनं वहन् प्रवहतु। सोमः, ऋत्विज्भिः पिष्टः, परिष्कृतः, शीघ्रः अश्व इव स्रवन्, रम्यया धारया अग्रे गच्छति। स सोमः, सस्यवन्ति क्षेत्राणि, गोमति, दुह्यमानाभिः गावः रक्षितः, सिन्धुवत् समुद्रं प्रति प्रवहति, मदे रममाणः। यत् किमपि दिव्यं, भौमं, वा, हे सोम, स्तुत्यं, विशुद्धं धनं, तत् अस्मभ्यं आनय। बलवान्, विशुद्धः, गर्जन्, सोमः प्राणान् ददाति, यदा सः बार्हिषे उपविशति; हरितः सः सामूहिके आसने उपविशति।