सामवेदः

द्वौ राजानौ, दुर्जयौ, सहस्रस्तम्भैः समर्थितौ, उत्तमं आसनं स्थिरं उपविशतः। तौ अधित्यौ, दाननायकौ, अविच्छिन्नघृतप्रवाहे रमन्ति। इन्द्रः दधिचेः अस्थिभिः, अजितः, नव्युत्तमशत्रून् निनादयत्। अश्वस्य शिरः पर्वतेषु गुह्यं इच्छन्, श्येनस्य साहाय्येन तद् अधिगच्छत्। अत्र ते गोनाम्नं त्वष्टुः अपत्यं अन्वेषितवन्तः, तथा सोमगृह्ये चन्द्रस्य गृहे। एषा इन्द्राग्न्योः प्राचीनः स्तुतिः, रमणीयस्य मनसः उत्पन्ना, मेघस्य वर्षवत्। श्रोतुं गायकस्य आह्वानं, इन्द्राग्नी, स्वीकुरुतं गीतानि, पोषयतं चिन्तनानि। इन्द्राग्नी, नः दुःखं न आनयतं, न च निन्दां, न च गृहे नः हानिं कुरुतं। हरितः, प्रवाहं कुर्वन्, कौशलं साधय, देवाः पिबन्तु; च मारुताय, वायवे च मदः भवतु। देवैः सह, बलवान् कविः प्रकाशते, जन्मस्थाने प्रियः, शुद्धः, दुर्जयः। शुद्धः, चिन्तया प्रेरितः, गर्जन्, गर्भं समीपयति, स्वेन नियमेन वायुम् आरोहति। सोमस्य मैत्र्यर्थं, हरित इन्दो, तव अनुग्रहं अहं प्रतिदिनं याचे; बहूनि सुखानि मे आगच्छन्ति—तं आनन्दमण्डलं मे आनय। सोमाय, अहं रात्रौ दिवा च तव प्रवाहं आगच्छामि, हरितः; तृष्णया सूर्यं दाहन्तं अतीत्य पक्षिणीव विहरामी। शुद्धः, सर्वविरोधान् जयित्वा, बुद्धिमान्, अग्रे गतः; प्रेरिताः तं चिन्तया अलङ्कुर्वन्ति। रक्तः गर्भं आरोहति, बलवान् इन्द्रं समीपयति, पिष्टः; सः स्थिरमासने उपविशतु। सोम, सर्वतः महद् धनं नः स्रावय, सहस्राणि आनय। इन्द्रः सोमं पिबतु; तेन मदः प्राप्तो अस्तु, यं तव शिलायाः पिष्टं, यः वेगेन आगच्छति, प्रेषकस्य बाहुभिः कौशलपूर्वकं नीतः। तव मदः, युक्तः, रमणीयः, येन त्वं, वेगेन इन्द्र, वृत्राणि हत्वा—सः महाबलिनः तव प्रियं भवतु। श्रुणु, उदार, एषां स्तुतिं, यां वसिष्ठः त्वं यजति; एतानि स्तोत्राणि भोज्ये स्वीकुरु। सर्वे जनसमूहाः, सह मित्रैः, इन्द्रं राज्याय निर्मितवन्तः; बलाय, श्रेष्ठस्थानाय, विस्तीर्णशक्तये, तीक्ष्णाय, महाबलाय, वेगेन गताय। बुद्धिमन्तः, रिम् दृष्ट्या नमन्ति, गीतं उच्चारयन्ति; तव निर्दोषाः, दीप्ताः, वीर्यवन्तः, श्रवणैः गीतं संयोजयन्ति। गायकाः समं इन्द्रं सोमपानाय आह्वयन्ति, यदा शुभनायकः, व्रते स्थितः, बन्धुभिः, बलात्, वर्धते। सः लोकानां राजा, रथारूढः, अनशान्तः, सर्वसेनानाशकः, अग्रणी, वृत्रहन्ता—अहं तं स्तौमि। तं इन्द्रं स्तुत्यं, दानशालीं, यस्य हस्ते वज्रः, धीमन् नियोजितः; महादेवः, सूर्यवत् दृश्यः। दिव्यकविः, सन्तानपथेषु स्थितः, स्वध्वनिभिः गच्छति, कवीनां बुद्धिमान्। शुद्धपुत्रः मातृभ्यः जातः, जन्मनि दीप्तः, महाः, ऋतेन वर्धितः। त्वं, अनशान्तः, अक्षीणेषु, निर्दोषेषु जनेषु, प्रवाहितः, वृद्ध्यर्थं, ओजस्विन्। पवमान सोम, दिव्यजन्मसु उत्तमः, अमृतत्वं घोषयति। येन नवग्वाः, दध्यङ्चः तृप्ताः, येन प्रेरिताः प्राप्तवन्तः, येन देवाः प्रियं सोमं, अमृतं, प्राप्तवन्तः, येन कीर्तिः लब्धा। सोमः, शुद्धः, तृणेन प्रवाहितः, तरङ्गेन, अग्रे पवमानः गर्जन्, स्वध्वनिं उच्चारयति। प्रार्थनाभिः ते बलिनं दारुणे शुद्धयन्ति, अश्ववत् क्रीडन्ति; स्तोत्राणि त्रिपृष्ठे समं घोषयन्ति। सः पात्राणि परितः प्रवाहितः, उदारः, रथकारः इव पुरस्काराय उत्सुकः; शुद्धः, वाक् उत्पाद्य, तां प्रेषितवान्। सोमः, शुद्धः, चिन्तनस्य कर्ता, दिवः कर्ता, पृथिव्याः कर्ता, अग्नेः कर्ता, सूर्यस्य कर्ता, इन्द्रस्य कर्ता, विष्णोः कर्ता च। देवेषु पुरोहितः, ऋषीणां पथः, प्रेरितानां दृष्टा, मृगेषु वृषभः, गृध्रेषु श्येनः, वनानां पोषकः—सोमः गर्जन्, तृणेन प्रवाहितः। सः वाक् सहितः, तरङ्गवत्, नदीवत्, स्तोत्रैः चिन्तनैः च, पवमानः; अन्तः दृष्ट्वा, गोषु स्थितः, वृषभः, अधः स्थानानि जानन्। अग्नये, यज्ञवर्धकाय, दानशाली, बलवंशजाय, चिन्तनं यामि। त्वष्टा यथा एतं निर्मितवान्, शिल्पी रूपाणि यथा रचयति, तथा तस्य इच्छया कीर्ति प्रसिद्धस्य। अग्निः, देवेषु स्वामी, सर्वदीप्त्यः अतिक्रान्तः; सः पुरस्कारैः नः आगच्छतु। इन्द्र, एषः पिष्टः सोमं पिब, श्रेष्ठं, अमृतमदं; दीप्तधाराः तव सत्यासनं प्रवाहिताः। तव रथकाराः न कश्चन अतिक्रान्तुम् शक्नोति, इन्द्र, यदा तव हरिण्यः युक्ताः; न कश्चन पथ्या, न कश्चन स्वैः अश्वैः त्वां प्राप्नोति। एवं, ऋचः अनुक्रमेण, देवाः, सोमः, इन्द्रः, अग्निः च, स्तुताः, यज्ञे, प्रवाहे, वाक्, चिन्तनं, उत्सवः च, श्रद्धया कथितम्।