सामवेदः

पवमानस्य तत्त्वं कौशलयुक्तं तेजस्वि प्रकाशते। स सर्वदृशि ज्योतिः दिव्यदृष्टये आकाशे दीप्यते। यदा वेगशाली गोवत्साः उत्सुकाः त्वरा युक्ताः कृष्णवर्णं त्वचं निःक्षिप्य धावन्ति, तदा पवमानस्य कृपा प्रार्थ्यते यः सुलभदानी, यः दुर्गमं बन्धनं अतीत्य, असामाजिकं शत्रुं विजेतुं इच्छ्यते। पवमानस्य निनादः महाबलयुक्तः वर्षध्वनिवत् श्रूयते; विद्युतः आकाशे सञ्चरन्ति। सोमः, महाधनसम्पन्नः, गोभिः, सुवर्णेन, अश्वैः, वीरैः सह, अस्माकं कृते प्रवाहमानो भव। सर्वपोषक सोमः, महतीं द्यावापृथिवीम् पूरय, प्रभास्वर किरणैः प्रातःसूर्यवत् उज्ज्वलय। सोमः, सर्वव्यापक प्रवाहेन, अस्माकं शरणं दत्तु; सर्वत्र प्रसारितः रसः इव प्रवाहमानो भव। महाबलयुक्त सोमः, उच्चमनसा धावमानः, प्रियं निवासं परिवेष्टय, यत्र देवाः वसन्ति इति कथ्यते। अपवित्रं शुद्धयन्, जनानां दुष्टं द्रावयन्, दिवः वर्षं धारय। सोमः, यः यन्त्रेण शुद्धीकृतः, शीघ्रं आकाशे प्रवहति; नदीतरंगः विस्तीर्णः। सोमरसः, शुद्धः, तेजसा बलयुतः, प्रकाशमानः, विवेकी, दीप्तिमान् आगच्छति। स सोमरसः इन्द्राय दूरात् च समीपात् च मधुवत् प्रवाहितः। समन्विताः, हरितं सोमं शिलाभिः निपीड्य, इन्द्राय पानाय सोमं सज्जीकुर्वन्ति। भगिन्यः, कौशलयुक्ताः, वीर्यं सोमं, प्रजापतिं, पिडयन्ति; महाबलिनः सोमं सज्जीकुर्वन्ति। पवमानः, दीप्तिमान्, देवैः पिडितः, सर्वरत्नानि जनाय वितरति। पवमानः, उत्तमं स्तोत्रं वर्षं च देवेषु आनीय, समष्ट्यां यज्ञे प्रवाहमानः भव। जनरक्षकः, जागरूकः, अग्निः, कौशलयुक्तः, नवसमृद्धये जातः; घृतानुलिप्तमुखः, विशालं द्यां स्पृशन्, उज्ज्वलः, शुद्धः, भरतानां कृते दीप्तिमान्। अग्निं, अंगिरसः, वनान्तरे गूढं, अलङ्कृतं, सर्वत्र लब्धवन्तः; मथ्यते यदा स बलवान्, बलस्य पुत्रः, अंगिरसः इति अभिहितः। पुरुषाः अग्निं, यज्ञचिह्नं, प्रथमं पुरोहितं, त्रिस्थाने प्रज्वलयन्ति; इन्द्रः च देवैः सह, तृणेषु उपविष्टः, होता, पूजायै प्रज्ञः। एषः सोमः, मित्रवरुणयोः, सत्यम् वर्धितः, तयोः अर्पितः; अत्र मे आह्वानं शृणुतम्। द्वौ राजानौ, दुर्जयौ, सहस्रस्तम्भे उपविष्टौ, उच्चस्थाने स्थितौ। तौ आदित्यौ, दानपतिः, अखण्डितघृतप्रवाहे रमन्ते। इन्द्रः, दधिच्याः अस्थिभिः, अजितः, नव्युत्तान्नवति शत्रून् हत्वा। अश्वस्य शिरः गिरिषु गूढं इच्छन्, श्येनस्य साहाय्येन अधिगच्छत्। अत्र ते गावः नाम अन्वेष्टुम्, त्वष्टुः अपत्यं, सोमगृहे तत्र। एषा प्राचीना स्तुतिः इन्द्राग्न्योः, मनसः उत्पन्ना, सुन्दरीणः, मेघात् वर्षमिव। शृणुतं गायकारस्य आह्वानं, इन्द्राग्न्यौ; गीतानि गृह्णीतम्, चिन्तनानि पुष्णीतम्। इन्द्राग्न्यौ, नः दुष्टं न आनयतं, न निन्दां, न वासे बाधतं। हरितः, प्रवाहमानः, कौशलं साधय, देवैः पानाय; प्रमदा मरुतां वायुष्च अस्तु। देवैः सह, बलवान् कविः, जन्मस्थले प्रियः, शुद्धः, दुर्जयः प्रकाशते। शुद्धः, चिन्तया प्रेरितः, गर्जन्, गर्भं प्रति आगच्छति, स्वनियमेन वायुम् आरोहति। सोम मित्रत्वाय, हरित इन्दो, अहं प्रतिदिनं तव कृपां इच्छामि; बहु सुखानि आगच्छन्ति—तत् आनंदमण्डलं मे दत्तु। सोम, अहं रात्रौ दिवा च तव प्रवाहं आगच्छामि, हरितः; आकाङ्क्षया सूर्यं अतीत्य पक्षीवत् उडितुम् इच्छामि। शुद्धीकृतः, प्राज्ञः, सर्ववैराणि अतीत्य, प्रेरितैः चिन्तनैः अलङ्कृतः। रक्तवर्णः गर्भं आरोहति, बलवान् इन्द्राय पिडितः आगच्छति; स दृढे आसने उपविष्टः अस्तु। सोम, सर्वतः महाधनं अस्माकं कृते प्रवाहय; सहस्राणि आगच्छन्तु। इन्द्रः, सोमं पिब; यः तव कृते शिलया पिडितः, वेगयुक्तवाहनः, पेषकस्य बाहुभिः कौशलयुक्तः। तव प्रमदा, युक्ता, रम्या, येन वेगयुक्त इन्द्रः वृत्राणि हत्वा; सा प्रमदा तव महाबलिनः तव सुखाय अस्तु। शृणु, उदार, मम स्तोत्रं, यं वसिष्ठः तव कृते अर्पयति; एतानि स्तोत्राणि संयुक्ते भोज्ये गृह्णीहि। सर्वे मानवसमूहाः, सह मित्रैः, इन्द्रं राज्याय निर्मितवन्तः; बलाय, उत्तमस्थानाय, विस्तीर्णशक्तये, उग्रः, महाबलिनः, वेगयुक्तः।