सामवेदः

ते धर्मेण पुनः गर्भं प्रविष्टाः, यज्ञार्हं दिव्यं नाम वहन्तः। इन्द्रः त्वं अग्निभिः गुह्यम् अपि अन्वविन्दः, वृषणं गोः अनुसरन् गृहम् उद्घाट्य। तौ पुरातनं सर्वं कृतं यस्य, इन्द्रम् अग्निं आह्वयामि। इन्द्रं च अग्निं वयं आह्वयामः, तीक्ष्णौ विघ्ननाशकौ, तौ अस्मभ्यं अनुग्रहं ददाताम्। इन्द्राग्नि, सत्यस्वरौ, वृत्नान् दस्यून् च शत्रून् सर्वान् निहतौ। सोमाः सुताः, प्रमदायमानाः, समुद्रस्य उपरि पूर्यमाणाः, हर्षपूर्णाः, उत्सुकाः, प्रवहन्ति। शुद्धाः, त्वं तरसि समुद्रम् तव तरङ्गेण, राजन्, महा-सत्येन, मित्रावरुणयोः विधिना प्रवह, सत्यं प्रेरयन्। समुद्रस्य देवः राजा, पुरुषैः भूषितः, दिव्यः, विवेकी, प्रकटितः। स त्रिवाचः उच्चरति—अग्निः सत्यस्य प्रेरणाम् प्रेषयति, ब्राह्मणस्य बुद्धिम्; गावः स्वस्य स्वामिनम् अनुसरन्ति, जिज्ञासन्त्यः; मनांसि, कामयमानानि, सोमम् अभिप्रयन्ति। गावः, दुग्धदायिनीः, सोमम् अभिप्रयन्ति; धीराः, मनोभिः, सोमम् अन्विच्छन्ति; सोमः, सुतः, शुद्धः, स्तूयते; सोमाय स्तोत्राणि, त्रिष्टुभः, युज्यन्ते। एवं सोम, त्वं स्रवसि, शुद्धः, अस्माकं श्रेयसे प्रवह; इन्द्रं विशालमदेन प्रविश, अस्माकं वाचं बहुलां जनय। इन्द्र, यदि शतशः शतशः दिवः पृथिव्यः ते स्युः, सहस्रसूर्याः अपि त्वां न समं यान्ति, न उभे लोके जन्मनि। त्वं महता शक्त्या विस्तृतः, वीर्येण बलिष्ठः; अस्मान् गोमद् यज्ञे रक्ष, वज्रधर, दिव्यैः सहायैः। वयं सोमम् सुत्य, इन्द्रं उपयामः, यथा आपः वेदीं उपयान्ति; शुद्धस्य सोमस्य स्रवणे, वृत्रहा, भक्ताः समागच्छन्ति। वसु, सुतः, स्तोत्रैः जनाः त्वां आह्वयन्ति; यदा त्वं कामितः, गृहे आगमिष्यसि, इन्द्र, बांसुरी-निनादवत्। काण्वैः सह, वीर्यवान्, पताकाधरं, सहस्रदातारं, मघवन्, पिङ्गलवर्णं, धीरं दृष्ट्वा, शीघ्रं गोमयं धनं इच्छामः। शीघ्रः, विजयी, पुरन्ध्या सह युक्तः, धनं इच्छति; इन्द्रं, बहु-आह्वानं, गीत्या नमामि, यथा दृढं चक्रनाभिम्। दुष्प्रशस्तः धनिनां मध्ये न प्रशस्यते, न च क्षीणं धनं तिष्ठति; मघवन्, बलिनः, उदारस्य उत्तमं दिवि अस्तु। त्रिवाचः उच्चरन्ति; गावः हृष्यन्ति, दुग्धदायिन्यः आह्वयन्ति; पिङ्गलः उच्चैः गर्जति। ब्राह्मण-स्तोत्राणि अनुगच्छन्ति, सत्यस्य युवती मातरः, दिव्यं शिशुं शुद्धयन्ति। सोम, सर्वतः अस्मभ्यं चतुर्दिक् समुद्रान् धनस्य प्रवह, सहस्रयुक्तान्। मधुराः, सुताः सोमाः, इन्द्राय प्रियाः, तव प्रमदाः देवेषु अविच्छिन्नाः प्रविशतु। "इन्दुः इन्द्राय सुतः" इति देवाः उक्तवन्तः; वाक्पतिः यज्ञे रमते, सर्वशक्तिम् अधिपः। सहस्रधाराभिः समुद्रः प्रवहति, वाक् इच्छन्; सोमः, निधिपतिः, इन्द्रमित्रः, प्रतिदिनं। तव पत्निः, प्रार्थनापतिः, सर्वदेहेषु भ्रमति; अशीतः यस्य देहः, दुर्बलः तं न प्राप्नोति; शुद्धाः, हविः वहन्तः, तं समं प्राप्नुवन्ति। ऊष्ण-छिद्रः दिवि आसने विस्तारितः; तस्य तन्तवः, दीप्तिमन्तः, प्रसारिताः; शुद्धयन्ति ज्वलन्त्यः, दिवः पृष्ठे दीप्त्या आरोहन्ति। प्रिश्न्याः आद्यः वृषभः प्रभातायां दीप्तः, लोकानां बलाय गर्जन्; मायिनः तं मायया माप्नुः; ऋषयः मानवदृष्ट्या गर्भं स्थापयन्ति। श्रेष्ठं, तेजस्विनं, रीतं धारयन्तं, दीप्तं, महान्तं गाय; स्तूयमानाः अग्निम् उपयान्ति। मघवन्, वीर्यश्लाघ्यः, दीप्यमानः, स्तुत्यः, तस्य अनुग्रहः अस्मान् आगच्छतु, पुरस्कारैः। तव प्रमदं वयं स्तुमः, महाबलिनं, सुत्ये विजयं, लोककर्तारं, हिरण्यदीप्तं, अश्महस्तं। येन आयवे मनवे च ज्योतिः विवेक्तम्, अस्मिन आसने रममाणः, दीप्त्या दीप्तः। आज्, धीराः, यथा पूर्वम्, स्तुतिं कुर्वन्ति; आपः, महान्तः पत्न्यः, प्रतिदिनं जयन्ति। इन्द्र, अस्माकं आह्वानं शृणु; त्वं महान्तः, अस्मान् वीर्येण, गोधनेन पूरय। इन्द्र, यः नवीनं, रमणीयं गीतं कृतवान्, यः प्रचीनं, पोषकं, सत्यबुद्धिं निर्मितवान्— तम् इन्द्रं स्तुमः, यं स्तोत्राणि बलयन्ति; तस्य बहु-दानानि इच्छन्तः, अनुग्रहम् अपि याचामः। पवमान, अश्विनोः गाः सोमं दुग्धं वेद्यां प्रवहन्ति; वायुम्, प्राचीना, प्रेरिता, प्रेरयन्ति, ये प्रेरिताः, दक्षाः, शुद्धयन्ति। शुद्धस्य सोमस्य उभयतः किरणाः, धृतव्रताः, पताका इव परिक्रान्ति; पिङ्गलः शुद्धः छिद्रे स्थितः, पात्रेषु उपविष्टः। सर्वाणि निवासानि, सर्वदृष्टि, दक्षस्य पताका, महान्तः, धृतव्रतं परिक्रान्ति; सोम, त्वं विधिना विस्तृतः, सर्वभूताधिपः, जगति राजा। पवमानः दिवः अद्भुतं गर्जनं, महत् विश्वदीप्तिम् उत्पादितवान्। पवमान, तव रसः, प्रमदा, राजन्, अविरोधेन, सर्वविघ्नं अतीत्य, प्रवहति।