सामवेदः

वीर्यवान् सोमः, बहून् दुष्कृत्यान् अपसारयन्, स्वबलप्रभावेन अश्वान् रूपयन्, सुतानां मार्गान् सुलभान् करोति। स गौः पन्थानं विस्तारयन्, स्तोमस्य बहुलं यशः अन्विच्छन्, यज्ञस्य एकत्वं अस्मभ्यं समर्पयतु। राजा बुद्धिसम्पन्नः, शुद्धचित्तः, मनसः सीमावन्तं प्रदेशं प्रति अन्तरिक्षे विचरन् प्रस्थितः। सोमः, त्वं अस्मान् प्रति आगच्छ, बलं यौवनं च वह, सौन्दर्यं तेजश्च दातुम्, देवेषु प्रीणनाय सुवासितः सन्। इन्दो, शतं गावां धनं, पाशुपोषं, श्रेष्ठान् अश्वांश्च वह, उत्तमं सौभाग्यं च हर्षाय अस्मभ्यं दातुम् आगच्छ। त्वं पुरुषशक्तिभिः युक्तः, दिवः महत्सु धामसु वसन्, शुभकृत्यैः रमणीयः अस्माभिः अर्च्यसे। संहितबलैः स्तोमैश्च, दृढव्रतैः प्रमदया च, त्वं शतं पुरः विदारयः। तदा निधिः त्वां प्रति समायातः, दिवः राजा, दक्षेन्, अनिश्रामः, शुभपक्षः तम् आनयति। एवं, त्वं शक्तिं संप्रेरयन्, पुरुषेषु कीर्तिमान्, महत्त्वं वर्धयन्, धनदः अभवः। सर्वदर्शिनं सः साम्यं वहन्, पवमानः वातवत् शीघ्रः, गवां रक्षकः, सोमं वहन् अस्ति। पोषाय शुद्धो भव, इन्दो, मनीषिभिः शोधितः; तेजसा सह गावः प्रति आगच्छ। शोधयन् पन्थानं विस्तारयसि, गायक, जनानां बलं जनयन्; हरित सोम, शीघ्रं प्रवाहं सृज। देवानां प्रीणनाय शोधितः, इन्दो, इन्द्रस्य मार्गे प्रस्थितः, दीप्तमान्, अश्वैः युक्तः गच्छ। अग्निना, अग्निः दीप्यते, ऋषिः, युवराजः, गृहेश्वरः, वहन हविः, चमसस्य मुखेन। यः त्वाम् अग्ने, हविभिः, दूतं देवं समर्चति, सः तस्य रक्षिता भव। यः हविभिः अग्निं देवेषु प्रीणनाय आह्वयति, तस्मै, विशुद्ध, सुखं ददातु। मित्रम्, शुचिकर्माणं, वरुणं रिपुघ्नम्, च प्रकाशमानं प्रज्ञां, यशःवर्धिनीं, आह्वये। सत्येन, मित्रावरुणौ, सत्यवर्धनौ, सत्यस्पर्शिनौ, महद् वीर्यं प्राप्तवन्तौ। मित्रावरुणौ, प्राज्ञौ, महाजननौ, विशालधामनौ, कौशलं ददातु, द्वेषं च नाशयेताम्। इन्द्रेण सह दृश्येथे, संयुक्तौ, अभयौ, समप्रभौ तेजसा। स्वधया पुनः गर्भं प्रविशन्ति, दिव्यं नाम वहन्तौ, यज्ञार्हौ। अग्निभिः, इन्द्रः, गुहं अपि अन्वविन्दत्, गोषु अन्वितः, वपुषं विदारयन्। तौ आह्वये, येन सर्वं पूर्वं कृतं—इन्द्रमग्नी। इन्द्रमग्नी, उग्रौ, विघ्नघ्नौ, आह्वयामः; तौ अस्मभ्यं प्रीति यच्छेताम्। वृत्राणि शत्रूञ् जघ्नथः, दस्यून् अपि, सत्यमहानौ; सर्वान् रिपून् जघ्नथः। सुताः प्रमदासोमाः प्रवहन्ति, प्राज्ञाः, हर्षपूर्णाः, सागरस्य उपरि, उत्सुकाः, प्रमदया अपूरिताः। शोधयन्, त्वं सागरं तरसि, राजन्, देव, ऋतेन महता; मित्रावरुणस्य विधिना प्रवह, महता ऋतेन प्रेरितः। राजा, सागरदेवः, मानवैः अलङ्कृतः, दीप्तमान्, विवेकिन्, स्फुटः अस्ति। सः त्रिवचनानि उच्चारयति; अग्निः ऋतस्य प्रेरणां प्रेषयति, ब्राह्मणस्य प्रज्ञां; गावः स्वपतिं पृच्छन्ति, चिन्तनानि, कामयमानानि, सोमम् प्रति यान्ति। गावः, दुहित्र्यः, सोमम् प्रति हृष्यन्त्यः यान्ति; प्राज्ञाः, मनोभिः, सोमम् अन्विच्छन्ति; सोमः, सुतः, शोधितः, स्तूयते; सोमाय स्तोत्राणि, त्रिष्टुभः, संयुज्यन्ते। एवं, सोम, त्वं स्रवन् शोध्यमानः, अस्माकं कल्याणाय प्रवह; इन्द्रे, विशालमदेन प्रविश, अस्मभ्यं वाचं बहुलां जनय। यदि, इन्द्र, शतानि शतानि दिवः पृथिव्याश्च तव स्युः, न सहस्रसूर्याः त्वां समश्नुवीरन्, न उभे लोकौ समुत्पत्तौ। त्वं महता शक्त्या विस्तारितः, वीर्यवान्, बलात् श्रेष्ठः; अस्मान् पालय, महादान, गावां स्पर्धायाम्, वज्रिन्, शुभैः सहायैः। वयं, सोमं सुत्वा, त्वाम् आप इव वेधसः प्रति गच्छामः; शोधकस्य प्रक्षिप्तेषु, वृत्रहन्, तव उपासकाः संमिलन्ति। वसु, त्वं सुतः सन्, नरः स्तोमैः त्वां आह्वयन्ति; कदा त्वं, काम्य, गृहम् आगमिष्यसि, इन्द्र, वंशनिनादवत्? कण्वैः सह, महाबल, त्वां दृष्टवन्तः, ध्वजिनम्, सहस्रदं, मघवन्, हरितरूपम्, प्राज्ञ, शीघ्रं गाव्यं धनं वव्रिमहि। शीघ्रः, जयकाङ्क्षी, पुरन्ध्या सह युक्तः स्पर्धां इच्छति; त्वाम्, इन्द्र, बहुप्रार्थितम्, गीत्या नमामि, सुष्ठुवच्चक्रनाभमिव। न हीनस्तुतिः संपाद्यते धनिनाम् मध्ये, न च क्षीणं धनं तिष्ठति; मघवन्, तुभ्यं, महाबल, उत्तमं श्रेष्ठं स्वर्गे अस्तु दातव्यम्। त्रिवचनानि उच्चार्यन्ते; गावः रोरुवति, दुहित्र्यः आह्वयन्ति; हरितः उच्चैः नदति। ब्राह्मणस्तोत्राणि अनुगच्छन्ति, सत्यजनन्यः युवतयः, दिव्यं शिशुं शोधयन्त्यः।