श्रूयताम्—इन्द्रस्य महिमानं, सम्पदां दातारं, गायकेभ्यः सहस्रशः सम्पदः प्रयच्छन्तं मघवन्मुदारं स्तौमः। स इन्द्रः शतसैन्यपतिरिव बलवाँश्च, यजमानस्य विघ्नान् बलात् नुदन् अग्रे सन्नतिरेकबलदायी, यस्य दानानि पर्वतशृङ्गेभ्यः प्रवहन्तीव नद्यः स्रवन्ति। तस्मै वज्रिणे, यत्र नरो दीर्घकालं हविर्यजन्ति, स्तोत्रवाहनाय श्रुणुहि, स्वबान्धवान् प्रति आगच्छ। हर्षस्व, सुवाससे, हरिण्यघ्राण, त्वां वयं वाञ्छामः, येन धीराः शोभन्ते। तव यशांसि, गेयानि, सोमपेषणे प्रकटानि, देवगायन इन्द्र। तव उत्तमेन हर्षेण, सोमेन सह प्रवह, वीर्यवन् पापवाचः शत्रून् नाशय। त्वं वृत्रं शत्रुम् अहन्, प्रतिदिनं विजयम् अवापः, गवां च अश्वानां च धनं जेषि। त्वं, पयोवतीः धेनव इव, पोषदातृभिः साकं रक्तोऽभूः, श्येन इव कुलायेषु स्थितः। एषः पूषा धनं, सौभाग्यं, सोमः शुद्धः प्रवहति; सम्पदां स्वामी दिवं पृथिवीं च प्रकाशयति। प्रियां धेनवः समेधमानाः हर्षाय शीघ्रं यान्ति; शुद्धास्सोमा, रसायनानि, पन्थानं कुर्वन्ति। शुद्धिन् सोम, उत्तमं यशः अस्मभ्यं वह, येन पञ्चसु जनासु वयं धनानि जयेयम। बुद्धिषु वृषभः, विवेकी सोमः, शुद्धः, दिवः अह्नां च अतिक्रान्तः, नदीकुम्भेषु गर्जन् इन्द्रस्य हृदि प्राज्ञैः प्रविशति। मनीषिभिः शुद्धः, प्राचीनः ऋषिः, पुरुषैः परिवृतः प्रवहति, पात्राणि पूरयन्। त्रितस्य नाम कृत्वा, मधुमतीः स्रवन्त्यः स्रावयन्, इन्द्रस्य वायोः सख्याय। एषः सोमः शुद्धः, उषसः दीप्तयति; एषः नदीनां मध्ये अन्तरिक्षस्य कर्ता अभवत्। सप्तस्रुतः त्रिः दुहन् सोमः, हृदयाय शुद्धः, रमणीयः। एवं त्वं वीर्यवान्, स्थिरः, दानशीलः च। एवं दानं, बहुदातृ इन्द्र, सर्वैः दातृभिः सह स्थापितम्; तस्मात् अस्मान् सदा पालय। मा अस्मान् तद् आपद्, इन्द्र, प्रार्थनया, वज्रिन्; गवि सोमपेषणे रमस्व। सर्वाः वाचः तं इन्द्रं बृंहयन्ति, यस्य बलं सागरवत्, रथीनां श्रेष्ठः, सत्यपतिः, स्पर्धायाः स्वामी। त्वया सह, इन्द्र, वयं बलिनः, भयम् न कुर्मः, वज्रिन्, अजितं त्वां स्तौमः। त्वदीया प्राचीनानि दानानि न कदापि क्षीयन्ते; गवां सम्पदः दातव्या गायकाय महती भवति। पुनः पुनः शीघ्राणि सोमरसायनानि, छिद्रेण प्रवहन्ति, सर्वं शुभं व्याप्नुवन्ति। बहूनि पापानि नुदन्, प्रभो, सन्ततिभ्यः सुगान् मार्गान् कुरुषे, अश्वान् स्वबलात् रूपयन्। गवां पन्थानं विस्तारयन्तः, स्तोत्राय बहु स्तुतिं याचन्ते; यज्ञः अस्माकं संयुक्तः अस्तु। राजा, प्राज्ञसम्पन्नः, शुद्धः, चिन्तायाः अन्तं प्रति याति, अन्तरिक्षे भ्रमन्। सोम, आगच्छ, बलं, यौवनं, शोभां, तेजः च वह, देवप्रीतये सुशिच्यः भव। इन्दो, आगच्छ, शतगवां धनं, पशूनां पोषणं, अश्वान् शुभान्, सौम्यं सुखाय वह। त्वं, वीर्ययुक्तः, दिवि महति गृहेषु स्थितः, शुभकर्मणा रमणीयः अस्माभिः अर्च्यसे। संहृत्य बलं, स्तोत्रैः, व्रतैः, हर्षेण च, शतं पुरः विदारयः। तदा निधिः त्वां प्रति आगच्छत्, दिवः राजा, दक्ष, अनिश्रान्तः, शोभमानपक्षः तं वहति। एवं, शक्तिं प्रेरयन्, महत्त्वं वर्धयसि, पुरुषेषु ख्यातः, समृद्धिदाता। सर्वद्रष्टृणं सः सामान्यं राज्यं वहति, वातवत् शीघ्रः, गवां रक्षिता, अमृतं वहन्। पोषणाय शुद्ध्यस्व, इन्दो, मनीषिभिः शुद्धः; तेजसा गवां समीपं आगच्छ। शुद्ध्यन्, पन्थानं विस्तारय, गायक, जनाय बलं जनय; हरिण्य, शीघ्रं प्रवह। देवप्रीतये शुद्ध्यन्, इन्दो, इन्द्रस्य पन्थानं गच्छ, दीप्तिमान्, अश्वयुक्तः। अग्निना, अग्निः दीयते, ऋषिः, युवराजः, गृहपतिः, वह्निः, चमसस्य मुखे हविः वहन्। यः, अग्ने, हविषा त्वां देवदूतं यजते, तस्य रक्षिता भव। यः, हविषा, अग्निं देवप्रीत्यै आह्वयति, तस्मै, शुद्ध, सुखं ददातु। मित्रं, शुचिव्रतम्, वरुणं, शत्रुनाशनं, प्राज्ञां दीप्तिं च आह्वयामि। सत्येन, मित्रावरुणौ, येन सत्ये वर्धमानौ, स्पृशन्ति, तौ महत्तमं बलं प्राप्तवन्तौ। मित्रावरुणौ, प्राज्ञौ, महावंशसम्भूतौ, विशालगृहस्थौ, अस्मभ्यं कौशलं दत्तम्, द्वेषं च नुदताम्। इन्द्रेण सह दृश्ये, संयुक्तौ, अभयम्, समौ दीप्तिमन्तौ आगच्छतः। एवं, ऋषयः, स्तोत्रैः, यज्ञैः, सोमपानैः च, इन्द्रस्य, अग्नेः, मित्रावरुणयोः च, देवतानां महिमानं, दानं, रक्षां च, श्रद्धया, भक्त्या च, प्रार्थयन्ते।