सामवेदः

कथां शृणुत। सर्वे जनाः सदा हव्यैः अग्निं द्विवारं आह्वयन्ति—सः हि जनानां स्वामि, प्रजापतिः, हव्यवाहनः, सर्वैः प्रियतमः च। यः अग्निः यज्ञभूमौ समुत्पद्यते, सः एव ऋत्विक्, स्तुत्यः, सः देवतान् अत्र आनयतु। तत्र वयं मित्रावरुणौ अपि आह्वयामः, सोमपानाय, तौ शुद्धधी, सत्यदृशौ। सत्येन एव तौ ऋतं धारयतः, तौ दिव्यतेजसः, तौ एव अहम् आह्वये। वरुणः रक्षिता, मित्रः च, स्वसहायैः सह, अस्मभ्यं सौम्यं कृपां ददातु। इन्द्राय गायका: गीतानि रचयन्ति, स्तोत्रैः तम् उपगायन्ति, सर्वे तम् आह्वयन्ति। स इन्द्रः, द्वाभ्यां अग्निभ्यां सह, एकस्मिन् कार्ये युक्तः, वाचि युक्तः, सुवर्णवज्रधारी। सः अस्मान् स्पर्धासु, युद्धेषु, सहस्रगुणं फलम् इच्छताम्, स्वबलैः रक्षतु। स इन्द्रः, दीर्घदर्शी, सूर्यं दिवि उदयम् अकरोत्, किरणैः पर्वतम् अपि विदारयत्। इन्द्राय च अग्नये च, वयं महतीं नमः समर्पयामः, दिव्यैः स्तवैः, धियः इव गावः, साहाय्यं वाञ्छन्तः। एते हि धीराः नित्यं एव एवं स्तूयन्ते, सहाय्याय, विजयाय च। युवां वाचस्पती, उत्सुकौ, वयं आह्वयामः; प्रज्ञां इच्छन्तः, युवयोः दानानि वाञ्छामः। बलिन् सोम, त्वं प्रवह, मरुद्भ्यः हर्षदः; अस्मभ्यं बलवत्तरं दानं ददातु। त्वं पूता, द्वयोः बलिनोः पावकः, सूर्यद्रष्टा, स्पर्धासु प्रेर्यः, युद्धे शीघ्रः। अस्य शुद्धस्य पात्रेण, हरिण, प्रवह; स्पर्धासु युक्तं प्रेरय। बलवान्, रक्तवर्णः, गर्जन्वान्, पृथिवीं द्यां च कम्पयन्, इन्द्राग्निवत्, मम वाक्यं शृणु, स्पर्धायाम् प्रेरयन्। रससम्पन्नः, स्रवन्, मधुरं सोमः प्रवहति; पवमान, इन्द्राय प्रवाहं करोति, सोमः सिञ्च्यते। एवं हर्षदः सोमः प्रवह, मदाय, शत्रून् नमयन्, तेजस्वी रूपेण, गाव इव, सोमः सिञ्च्यते। त्वां एव वयं आह्वयामः, इन्द्र, बलस्य लाभाय, नरपतिं; युद्धेषु, सत्यस्वामिन्, सर्वतः त्वां आह्वयन्ति। अतः त्वं, आश्चर्यवत्, वज्रधन्वन्, स्तुतः, शिलायुध, अस्मभ्यं गाः, अश्वान्, रथांश्च विचर, विजयाय बलं ददातु। अधुना, यथा प्रसिद्धम्, इन्द्रं स्तौम, धनदं, यः गायकानां, मघवन्, उदारः, सहस्रशः दानानि ददाति। शतसेनापतिवत्, सः महाबलः, भक्ताय विघ्नान् अपाकरोति; तस्य विपुलानि दानानि पर्वतस्रवः इव प्रवहन्ति। त्वां, इन्द्र, नराः पूर्वं हविषा सिञ्चन्ति, वज्रपाणे; अतः, स्तोत्रैः वहमान, इन्द्र, अस्मान् शृणु—स्वजनान् प्रति आगच्छ। हर्षस्व, सुशिरसि, हरिण, त्वां इच्छामः—त्वया धीराः शोभन्ते। तव प्रसिद्धानि, स्तुत्यानी, महिमा, सोमपेषणे प्रकटानि, देवगायिन्। तव उत्तमेन हर्षेण, सोमपेषणेन, प्रवह, देव, वीर्य, पापकथाहन्तर। त्वं वृत्रं शत्रुं हत्वा, प्रतिदिनं विजयं अलभथा; त्वं गवां, अश्वानां च विजेता। त्वं पयस्विभिः, गवामिव, मिश्रः, निविष्टः, श्येन इव नीडे स्थितः। एषः पूषा धनं, श्रेयः; सोमः शुद्धः प्रवहति। सर्वसम्पदां स्वामी, द्यां च पृथिवीं च प्रकाशयति। प्रिया गावः, हर्षाय, सहसा अगच्छन्; पवमाना सोमाः, रसा, मार्गं कुर्वन्ति। अस्मभ्यं उत्तमं यशः, पवमान, यः सर्वांश्चाति, ददातु; येन पञ्चसु जनासु वयं धनं जयेयाम। विचाराणां वृषा, विवेकी सोमः, शुद्धः, दिवसोऽपि उन्नमति; सः नदीषु घटेषु गर्जन्, इन्द्रहृदयं प्राज्ञैः प्रविशति। प्राज्ञैः शुद्धः, पुरातनः ऋषिः, नरैः परिवृतः प्रवहति; सः पात्राणि पूरयति, त्रितस्य नाम कृत्वा, मधु प्रवहन्, इन्द्रस्य वायोः सौहृदाय। एषः शुद्धः प्रभातेः तेजसा दीप्तः; एषः नदीषु अन्तरिक्षं कर्ता अभवत्। सोमः सप्तस्रवांसि त्रिः दुहन्, हृदये शुद्धः, रमणीयः। एवं त्वं खलु वीर्यवान्, त्वं जयिन्, स्थिरः; एवं तव उदारचित्तम्। एवं, दाता, तव दानं सर्वदातृभिः सह स्थाप्यते; अतः, इन्द्र, अस्माभिः सदा स्याः। न तत् अस्मान् गच्छेत्, इन्द्र, यथा प्रार्थनया; गोमति सोमपेषणे रमस्व। सर्वे वाचः इन्द्रं महयन्ति, यस्य बलं सागरवद्—श्रेष्ठरथ्यः, सत्यस्वामी, विजयेश्वरः। तव सौहृदेन, इन्द्र, वयं बलिनः, न भीमहि, बलस्विन्; त्वां जयिनं स्तौम। तव प्राचीनानि दानानि कदापि न क्षीयन्ते; यदा गवां सम्पद् दत्ते, तदा गायकानाम् महदस्ति। रसा, उत्सुकाः शीघ्राः, द्वितीयवारं प्रवहन्ति, शुद्धिम् अतीत्य, सर्वं शुभं व्याप्नुवन्ति। एवं दिव्याः स्तोत्राणि, यज्ञाः, सोमस्य प्रवाहः, इन्द्रस्य महिमा, अग्न्यादीनां च कृपा, अस्मान् सर्वदा पालयन्तु।