सामवेदः

सौमः महाबलवान् तेजस्वी च, वीरव्रतधारी देवः, महतीः धर्माः धारयति। तस्य वीर्यं महद्, बलं ऊर्जस्वितम्, तस्य सुतं महाबलम्; अतः सः महाबलानां मध्ये साक्षात् महाबलवान्। अश्वः रथस्य यथा दृढः, सौमः शीघ्रैः सह समागतः, दूरस्थं धनं अस्माकं वर्धयतु। सः तेजसा दीप्तः, तं वयं आवाहामः, शुचिम्, सूर्यदर्शिनम्। यदा सः आपोभिः सिञ्च्यते, आयुभिः शुद्धः, तदा यज्ञपात्रे पवित्रं स्थानं प्राप्नोति। वीर्याय स्रव, हर्षयन्, स्वैः शस्त्रैः; नद्यः सह आगच्छ, हे सौम। यदा त्वं पवित्रे समुत्थासि, शुचिन्, तव मैत्रीं वयं वृणिमहे। तव याः धाराः पवित्रे प्रवहन्ति, ताभिः अस्मभ्यं सुखं ददातु, हे सौम। शुचिन्, अस्मभ्यं धनं, वीरैः सह अन्नं, सर्वस्य अधिपः, सौमः, ददातु। अग्निं वयं दूतं वृणिमहे, यज्ञस्य सर्वज्ञं, शुभप्रज्ञं पुरोहितम्। अग्ने, अग्ने, गृह्यैः सदा कुलानि त्वां आह्वयन्ति, जनाधिपं, हविर्भुजम्, प्रियतमम्। अग्ने, देवाँ आनय, यज्ञकुशे जातः; त्वं पुरोहितः, स्तुत्यः। मित्रं वरुणं च वयं आवाहामः, सोमपानाय, शुद्धबुद्धिसम्पन्नौ। सत्यम्, युयुत्सु, धर्मं धारयथः, ज्योतिषां अधिपौ; मित्रं वरुणं आवाहामि। वरुणः रक्षकः, मित्रः च सर्वैः सहायैः, कृपां अस्मभ्यं ददातु। इन्द्राय गायकाः गीतं यच्छन्ति; स्तोत्रैः, स्तुतिभिः, इन्द्रं गायन्ति, सर्वतः वाणीः इन्द्रं आह्वयन्ति। इन्द्रः, द्वाभ्यां अग्निभ्यां सह, एकसङ्कल्पः, वाच्युक्तः, सुवर्णवज्रधारी। इन्द्रः, स्पर्धायाम्, युद्धेषु, सहस्रफलं रक्षतु, महाबलः, महाबलैः सहायैः। इन्द्रः, दूरदर्शी दृष्ट्या, सूर्यं दिवि उदययति; किरणैः पर्वतं विदारयति। इन्द्राय अग्नये च वयं महतीं नमः, दिव्यैः स्तोत्रैः; मनसा, गोवत्, सहायम् इच्छन्तः। तौ, बुद्धिमन्तः, सदा एवम् स्तुत्यौ, सहायाय, युद्धे विजयाय। तौ वाचोभिः, उत्सुकौ, वयं आवाहामः; प्रज्ञां इच्छन्तः, तयोः दानं कामयामः। हे बलिन्, प्रवह धारया, मरुतः हर्षयन्; बलं वहन्, दानं ददातु। शुचिन्, द्वयोः बलिनोः सहायः, सूर्यदर्शी, स्पर्धायाम् आवाह्यः, युद्धे शीघ्रः। शुद्धपवित्रे, हे पीतवर्ण, प्रवह धारया; युक्तं स्पर्धायाम् आवाहय। बलवान् रक्तवर्णः गर्जन्, पृथिवीं दिवं च नादयति; इन्द्राग्नेः यथा शृणु मम वाक्यं, स्पर्धायाम् आवाह्यः। रसवान्, सुतयुक्तः, प्रवह, मधुरतमं पानं ददाति; शुचिन्, धारया इन्द्राय सोमः सिञ्च्यते। अतः, हर्षयन्, प्रवह, मदाय, शत्रून् नमयन्, दीप्तरूपं वहन्, गोवत्, सोमः, प्रवह, सिञ्च्यमानः। त्वां वयं आवाहामः, हे इन्द्र, बलस्य फलं प्राप्तुम्, नराधिप; युद्धेषु, सत्यस्वर, सर्वतः नराः त्वां आह्वयन्ति। अतः, अद्भुत, वज्रधारी, स्तुतबलेन, शिलायुधधारी, अस्माकं गोः, अश्वान्, रथान् विक्षिप्य, विजयाय बलं ददातु। इन्द्रं, धनदं, स्तुत्यं, गायका, मघवन्, उदारः, सहस्रवत् दानं यच्छति। सेनापतिरिव शतसेन्यः, बलात् अग्रे गच्छति, उपासकस्य विघ्नं हन्ति; तस्य दानानि पर्वतस्य नद्यः इव प्रवहन्ति। इन्द्राय, जनाः दीर्घकालं हविर्ददुः, वज्रधारी; स्तोत्रैर्युक्तः, इन्द्रः, अस्मान् शृणु, स्वजनं आगच्छ। हे सुशोभननास, पीतवर्ण, हर्षय; तव वयं कामयामः—त्वया बुद्धिमन्तः अलङ्कृताः। तव प्रसिद्धानि, स्तुत्यानी, गाथासु प्रकाशन्ते, हे देवगायक, हे इन्द्र। तव उत्तमं हर्षं, प्रवह, सुतसोमेन, हे देव, वीर, दुष्टवाक्यविनाशिन्। त्वं वृत्रं शत्रुं हन्ता, दिवसः दिवसः फलं विजेता; गोः विजेता, अश्वस्य विजेता। त्वं मिश्रः, रक्तः, पोषकैरिव गोष्ठे; श्येनः इव निवासे उपविष्टः। एषः पूषान् धनं, सौमः शुद्धः प्रवहति; सर्वसमृद्ध्यधिपः, दिवं भूमिं च प्रकटयति। प्रियाः, उत्सुकाः गावः हर्षाय समागताः; शुद्धसोमाः, बिन्दवः, मार्गं कुर्वन्ति। अस्मभ्यं उत्तमं वीर्यं, शुचिन्, ददातु, यत् सर्वं अतिवर्तते; येन पञ्चजनानां मध्ये धनं विजयं प्राप्नुमः।