सामवेदः

शुद्धात्मन्, ये ये नः हिंसन्ति, तेषां शत्रूणां हृदि भयम् आवह; अस्मभ्यं धनं ददातु सोमः। देवाः तं सोमरसबिन्दुं, यः प्रातः जातः, शीघ्रप्रवाहं, गावाभिः शोभितं, सुष्टुतं च, इच्छन्ति। पुरुषाः, शुद्धीभूतं इन्दुं गायन्तु; देवाः श्रद्धया शुद्धं सोमं समीपं यान्ति। प्राज्ञाः सोमाः, महावृषभवत्, जलानां वेगैः वनानि सञ्चरन्ति। हरिताः तेजस्विनः सोमाः, ऋतस्य स्रवसा, पात्रीः पूरयन्ति, बलं च गवां धारा वहन्ति। इन्द्राय, वायवे, वरुणाय, मरुद्भ्यः, विष्णवे च, पिष्टाः सोमाः प्रवहतु। सोमः, देवानां प्रियत्वाय, नदीवत् प्रवहति, भागस्य दुग्धेन, प्रबुद्धवत्, मधुमत्तां पात्रां प्रति याति। तेजस्वी सोमः, प्रियः, तन्मात्रवत्, पात्रे शोभते; तस्य धारा, नद्यः रथं इव, भुजाभ्याम् सञ्चालयन्ति। पिष्टाः, हर्षजनकाः सोमाः, कीर्त्यै, दानवानां कृते, स्पर्धायाम् प्रविशन्ति। हंसः स्वगणं यथा आह्वयति, तथा सोमाः सर्वेषां चिन्तां जागरयन्ति; स अश्ववत्, गावः तं न रुध्यन्ति। त्रितस्य पत्न्यः, पावकं सोमं, इन्द्रस्य पानाय, शिलाभिः पिण्डयन्ति। एतेन, देव, त्वं स्वं शुद्धिं कुरु; शब्दयन्, परितः परिष्क्रमसि; मधुना धाराः स्रवन्ति। हिरण्यवर्णः प्रियः सोमः शुद्धः; स तेजस्विषु स्थलेषु रमते; कीर्तिं वहन्, गायकेभ्यः प्रवहतु। मानवः, सोमं पिण्डयन्, अस्य पानस्य वाचं इच्छति; श्वानवत् ईर्ष्यालुं दूरे कुरु, यथा भृगवः यज्ञं नाशयन्। सोम, वाचः श्रेष्ठ, दिव्यैः रूपैः प्रवहतु, सर्वाणि कर्माणि च व्याप्नुहि। त्वं वाचि श्रेष्ठः, सिन्धून् विमथ्य, सोम, सर्वजनानां कृते प्रवहतु। त्वां, सोम, प्राज्ञं, एते लोकाः महिम्नि स्थिताः; तव धारा त्वां शीघ्रं यान्ति। सोम, दृढः, पिष्टः, प्रवहतु; अस्मभ्यं कीर्तिं जनासु ददातु; सर्वद्वेषांस् अपाकुरु। यस्य सख्येन वयं शत्रून् जयेम; तव परमया महिम्ना, सोम, विजयी स्याम। ते तव भीषणा तीक्ष्णायुधानि, युद्धाय सज्जानि—सर्वतः अस्मान् रक्ष। त्वं बलवान् सोम, तेजस्वी; वीरव्रत, महाव्रतानि धारयसि। तव वीर्यं महत्, तव बलं दृढम्, तव रसः महत्; अतः त्वं महद्भ्यः महत्तरः। रथस्याश्ववत्, त्वं दृढः, शीघ्रैः सह धावसि; सोम, दूरतः अस्माकं धनं वृद्धय। त्वं हि तेजसा दीप्तः; त्वां वयं आह्वयामः, शोभन, शुद्ध, सूर्यद्रष्टः। यदा आपः त्वां सिञ्चन्ति, आयुभिः शुद्धं कृत्वा, त्वं पात्रे पुण्ये आसनं प्राप्नोषि। वीर्याय सोम प्रवहतु, हर्षयन्, स्वैः आयुधैः; सोम, धाराभिः अत्र आगच्छ। त्वं शुद्ध, यदा परिषिच्यसे, वयं तव सख्यं वृणीमहे। तव, सोम, या धाराः परिषेचनं प्रवहन्ति, ताभिः नः सुखं देहि। शुद्ध सोम, अस्मभ्यं धनं ददातु, वीरयुक्तं अन्नं च, सर्वस्य ईश्वरः। अग्निं वयं दूतम् वृणीमहे, सर्वज्ञं होतारं, अस्य यज्ञस्य शुभसंदेशं। अग्ने, अग्ने, हविषा सर्वाः विशः त्वां आह्वयन्ति, जनानां नाथ, वह्नि, प्रियतम। अग्ने, देवाँ आनय, यः पुण्यकुशे जातः; त्वं होतारः, स्तुत्यः। मित्रं च वरुणं च वयं आह्वयामः, सोमपानाय, शुद्धदर्शनौ। सत्येन, युवां ऋतं धारयथः, ज्योतिषां नाथौ; एतौ मित्रवरुणौ अहं आह्वयामि। वरुणः रक्षकः, मित्रः च, सर्वैः सहायैः, अस्मभ्यं सौम्यं कुर्याताम्। इन्द्राय, गायका गीतं कुर्वन्ति; स्तुतिभिः, सामगाः इन्द्रं स्तुवन्ति, वाचा इन्द्रं आह्वयन्ति। इन्द्रः, द्वाभ्यां अग्निभ्यां सह, एकसंकल्पः, वाचा युक्तः, हिरण्यवज्री इन्द्रः। इन्द्र, स्पर्धासु, युद्धेषु च, सहस्रगव्ये, त्वं अस्मान् रक्ष, महाबल, महद्भिः सहायैः। इन्द्र, दीर्घदर्शिना, सूर्यं दिवि उदयमकरोत्; रश्मिभिः पर्वतम् अपातयत्। इन्द्राय च अग्नये च, वयं महतीं नमः दद्मः, शोभनया स्तुत्या; चिन्तया, गावः इव, सहायं इच्छन्तः।