सामवेदः

देवाः सोमं पातुं यजमानं कामयन्ते, न तु स्वपन्तं; ये च सततम् उद्युक्ताः, ते प्रमादं न प्राप्नुवन्ति। तस्मात्, सोमस्य निष्पिष्टस्य चक्रेन्द्राय गीता: प्रतिध्वनन्तु, स्तोतारः स्तोत्रैः तम् अभिनन्दन्तु। यस्मिन् सर्वाणि महांसि सप्त च सभाः हृष्यन्ति, तस्मिन् निष्पिष्टे सोमेन्द्रं वयं आह्वयामः। देवाः त्रिषु सवनेषु प्रबुद्धाः हविर्निष्पादयन्ति; तस्मात्, गानानि अस्माकं स्वीकृतानि स्युः। इह, हे इन्द्र, तव सोमः शुद्धः, बार्हिषि समर्पितः अस्ति; तं प्रति शीघ्रम् आगच्छ, पिब च। अयं निष्पिष्टः सोमः तव रतये, तव स्पर्धायै, तव सुखाय च व्यपकल्पितः; हे शचीपते, हे आखण्डल, त्वं आहूयसे। स सृगालः, सृङ्गी, आपां पुत्रः, पात्रधारः, यस्मिन् त्वं चित्तं न्यधासीत्। अतः, इन्द्र, अस्मान् प्रति आगच्छ, बलिनां दक्षिणया हस्तेन सुमहद् धनं गृहाण। वयं हि त्वां कर्मसु शक्तिमन्तं, सहायेषु महान्तं, दानेषु बहुलं, उपकारेषु विस्तीर्णं विद्मः। न देवाः, न मर्त्याः त्वां यच्छन्ति, हे वीर, दातृत्वे; त्वं भीमः वृषा इव, न केनचित् निरुद्धः। तव कृते, हे वृषन्, सोमपाने अहं हविः स्रवयामि; तृप्तः भूत्वा, परिपीय सोमस्य मदम्। न त्वां मूढाः, न अशक्ताः, न निन्दकाः जयन्तु; न च त्वां शत्रवः स्तोत्रस्य अभिभवतु। इह, धेनुः वत्साय यथा, तथा ते महता वसुधा तुष्टिं जनयन्तु; त्वं हरितः, सरसः इव, सोमं पिब। पिब, हे प्रभो, अयं निष्पिष्टः सोमः, पूर्णपात्रेण; न ते किंचित् अभ्युद्रवेत्, हे इन्द्र। अयं सोमः, नरैः क्षालितः, अश्मभिः पात्रैश्च विशुद्धः, नद्यः मध्ये मुक्तः अश्व इव सञ्जायते। यं यवः, दुग्धेन मधुरः, तव इच्छया, इन्द्र, अस्मिन्सभायां ते समर्प्यताम्। अयं सोमः निष्पिष्टः, बलसम्पन्नः, दानानां नाथ, त्वं पिब, गीतप्रिय। यः तव भागः सोमपाने, तत्रैव आत्मा नियोज्यताम्; स सोमः त्वां प्रमोदयेत्तु। न यज्ञस्य शीर्ष्णा तव उदरं प्राप्नुयात्, इन्द्र; बाहवः, हे वीर, स्तोत्रबलात् दानं प्राप्नुयुः। अधुना, मित्राः स्तुतिप्रदायिनः, तव पार्श्वे उपविशन्तु, इन्द्र, एकत्र गायन्तु। निष्पिष्टेन सोमेन वयं दानानां श्रेष्ठं, निधीनां नाथं, इन्द्रं प्रार्थयामः। स नः धनाय बन्धुः स्यात्, पुरन्ध्याः दानेन आगच्छतु, ध्वजैः सह अस्मान् प्रति आगच्छतु। सर्वेषु स्पर्धासु, सर्वेषु युद्धेषु, त्वां मित्रं, साहाय्यार्थं, इन्द्रं आह्वयामः। पुरातनं गृहम्, महावीर्यं, दानप्रियं, यं तव पितरं पूर्वं आहूतवान्, तम् अहं आह्वयामि। स यः शृणोति, स नः सहस्रगुणैः सहायैः, ध्वजैः सह, आह्वानं प्रति आगच्छतु। इन्द्र, निष्पिष्टेषु सोमेषु, स्वबलं, स्तोत्रार्हं तेजः विशोधय; प्राचीना ऋषेः महतीं दक्षतां विद्धि। स एव प्राचीनः, दिवि प्रथमायां, देवस्थानस्य आसने, विश्रुतः, महाश्रवाः, स्पर्धासु विजयी च। तम् इन्द्रं, महाबलिनं, धनाय जयाय, अहं आह्वयामि; स नः मित्रः सन्, वर्धनाय अनुग्रहं करोतु। एतया श्रद्धया अग्निं, बलस्य अपत्यं, प्रियं, शीघ्रं, ऋजुमार्गं, अमृतं, सर्वदूतं, अहं आह्वयामि। स रथे आरूढः, रक्ताश्वयुक्तः, सर्वं ददाति, हविर्हूतो द्रुतं आगच्छति; स यज्ञः, सुव्यवस्थितः, देवद्रविणं जनाय ददाति। अधुना, सा उषाः, दिवः दुहिता, प्रकटिता, दीप्तिमती, महान् आपः पश्यति, तमः अपाकरोति, ज्योतिः सृजति, शुभा कन्या। सूर्यः, उषाभिः सहोत्थाय, तारया सह गच्छति, स्फुरति; तव आगमने, सूर्यस्य प्रकाशे, वयं सहभागिनः भूत्वा प्रस्थितुं यच्छामः। एता उषसः दिवि, अश्विनौ आह्वयन्ति; अहम् अपि, बलप्रदौ, जनात् जनं यान्तौ, युवां सहाय्याय आह्वयामि। युवां, नरौ, अद्भुतं अन्नं दत्तं, वाचस्पतिं प्रेरयतं, एकचित्तौ रथं समीपं स्थापयतं, मधुमन्तं सोमं पिबतं। प्राचीना, दीप्तदुग्धं, गावः तस्य कृते दुग्धं दुदुहुः; सहस्रधारायाः समृद्धं पयः। स, सूर्य इव, पश्यति; स नद्यः अतिक्रम्य, सप्तस्वा मार्गेषु स्वर्गं प्रति धावति। अयं सोमः, विशुद्धः, सर्वेषां लोकानां उपरि तिष्ठति, जनाः, देव इव, सूर्यस्य सदृशः। अयं हरितः, देवेषु निष्पिष्टः, प्राचीना जातिः, परिषिच्यते, हरितः स्रवति। एषः देवः, प्राचीना बुद्धिः, अन्यान् देवांश्च अतिक्रामति; कविः, प्रेरितेन, बलीभवति। प्राचीना दुग्धं दुहन्तः, त्वं परिषिच्यसे, रुदन्, देवांश्च जन्मने प्रेरयसि।