सामवेदः

अग्निः महद्ध्वजः भूत्वा, वृषभः इव, पृथिव्याम् अन्तरिक्षे च गर्जन्, दिवः अन्तात् प्रवर्तते। सः महिषः आपां मध्ये उदितः दृश्यते। तेजोमयैः किरणैः पुरुषाः अग्निं जनयन्ति, यः स्तुत्यः, दीप्तिमतः हस्तात् पतितः, दूरदर्शी गृहम् अधिपः, आहवनीयः च। अग्निः जनानाम् मध्ये समिद्धः, उषसम् इव धेनुः स्तनम् प्रसारयति; बलवन्तः युवानः इव, तस्याः किरणाः दिवम् प्रति व्याप्ताः। सः महाबलः, विपुलं प्रकाशं उत्पादयन्, प्राज्ञान् मूढांश्च नेतुम्, प्राचीनस्य पुरस्य ऋतं पालयन्, प्रेरयति। गीतैः मन्यन्ते प्रज्ञां, हिरण्यकेशं, यः दीप्तिमान् कवचं धारयति। तव तेजः एकम्, तव ब्रह्म अन्यत्; त्वं द्विविधः, इव अह्निश्शश्च, हे अग्ने। सर्वाणि तव बलानि अद्भुतानि; तव प्रसादः, हे पूषन्, अस्मासु अस्तु। हे अग्ने, नित्यं धनदः सन्, अस्मभ्यं गवां श्रेष्ठतमं भागं प्रयच्छ, यः त्वां आह्वयति तस्मै। अस्माकं पुत्रः, पौत्रः च विजयी भवतु; तव सौम्यः भावः अस्मासु अस्तु। महायज्वा जातः, दिवं वेद, मनुष्येषु उपविष्टः, आपः परिवर्तयन्, हविः धारयन्, द्रविणोदा, शरीरस्य रक्षकः, संपदः नेतृ च अस्ति। राजा, अधिपः, यशस्वी, जनानाम् मध्ये नरः, पूजनीयः, इन्द्रवत् कर्मभिः महाबलः, समागतः अस्तु; सः स्तुत्यः सन्, अस्मान् अनुग्रहीतु। अग्निः, वनान्तरितः, जातवेदाः इव, गर्भवत् मातृभिः संवर्धितः, प्रतिदिनं जाग्रद्भिः, हविर्ददद्भिः, स्तुत्यः। पूर्वेभ्यः कालात्, अग्ने, त्वं यक्ष्माणः नाशयसि; न कश्चन रक्षः युद्धेषु त्वां विजित्य अस्ति। दुष्टान्, अनशनान् दह; तव दिव्यं शस्त्रं लक्ष्यं न मृष्यतु। अग्ने, अस्मभ्यं महत्तमं बलं देहि, अव्ययम्; अस्मान् संपदः पन्थानं नय, विजयोपायम् अस्मभ्यं ददातु। यदि वीरः जायते, मनुष्यः अग्निं प्रज्वालयेत्; मानवम् हविः जुहुयात्, दिव्यं संरक्षणं अश्नुयात्। तव धूमः, क्रूर, दिवम् आरोहति; तव दीप्तिः सूर्यस्य इव व्याप्ता। त्वं शोचिष्मान्, पावक, स्वतेजसा प्रकाशसे। त्वं, अग्ने, ईश्वर्यं यशः धारयसि; मित्रवत् स्वामी असि। त्वं, प्राज्ञ, नरान् कीर्तिं ददासि, संपदः पोषयसि। प्रातःकाले अग्निः, प्रियः अतिथिः इव, स्तुत्यः; यस्मिन् सर्वे मर्त्याः हविः स्थापयन्ति, अमृतः सः। यत् उत्तमं अस्ति, तद् अग्नये महता स्तुतिर्पूर्वकं अस्तु; इव धेनुः, तव संपदः, बलं च त्वत्तः उदितम्। गृहाद् गृहं प्रति, प्रियं अतिथिं अग्निं स्तुवन्, अहम् एषः वचः तुभ्यं ब्रवीमि, बलिनः, कामेन गीतैः। महते, दीप्तिमते अग्नये, देवाः स्तुतिं ददुः; मित्रवत्, कीर्तये, मर्त्याः तम् अग्रे स्थापयन्ति। वयं अग्निं, वृत्रहन्तारम्, ज्येष्ठं, प्राज्ञं समागताः; सः दानश्रीः, महन्मुखः, प्रज्वलितः। परमऋतेः जातः, महाबलैः सह त्वं दृढः अभवः; अग्निः कश्यपस्य जनकः, श्रद्धा माता, मनुः ऋषिः। वयं सोमं, राजानम्, वरुणम्, अग्निम्, आदित्यं, विष्णुम्, सूर्यं, ब्रह्माणम्, बृहस्पतिम् आह्वयामः। अत्र ते स्वर्गस्य उच्चैः आरोहन्ति; विजयीभिः ते प्रस्थिताः, इव अङ्गिरसः ज्योतिष्पथम् अन्वगच्छन्। धनाय, महत्त्वाय, अग्ने, त्वां दीयमानाय समिधामः; त्वमेव स्तुत्यः, महाबल, द्यावापृथिव्यौ तव ऋत्विजौ। यद् मनीषी अत्र ब्रह्म इति अवदत्, तत् एव सर्वं कर्माणि समावृत्य तिष्ठति, इव चक्रस्य नाभिः। अग्ने, तव बलात्, सर्वतः शृणु; यक्ष्माणः, रक्षांसि च निगृह्य। अत्र, अग्ने, वसून्, रुद्रान्, आदित्यान् पूजय; साधुभ्यः, मनुष्येभ्यः, घृतस्नुषेभ्यः जुहुयात्। द्वितीयं, प्रथमानि, अहम् अर्चन् वदामि; अग्ने, कः ते रिपुः? इव शरः, तव महिम्नः शरणम् आगतः। प्राचीं वाचम् ऋत्विजे, अग्नये, भृगूणां महते, दीप्यमानं प्रज्ञां वहन्तम्, प्राज्ञम् आनीय। अग्ने, बलस्य, वित्तस्य, ओजसः, वीर्यस्य अधिपः, त्वं, जातवेदः, अस्मभ्यं महतीं कीर्तिं ददातु। अग्ने, यज्ञीय, यजमानस्य देवान् यज; प्रीयमाण ऋत्विजः इव, त्वं प्रकाशसे, विघ्नान् अपाकरोषि। सप्तमातृकः जातः, सः यशः अर्थाय प्रज्ञां अन्विच्छन्, दृढः, संपदः पश्यति। सा मनीषा अस्मान् दिवा आगच्छतु, अदितेः कृपया, शमं सुखं च वहन्ती, विघ्नानि अपाकरोतु। पृथिव्याम् अग्निः स्तुत्यः अस्तु; जातवेदसः यज, यस्य धूमः चलन् न गृह्यते, यस्य शोचिः अप्रतिग्राह्यः। यस्य अग्नये दत्तम्, तस्य शत्रुः न कश्चन मायया विजयं प्राप्नोति। तं पापिनं, रिपुम्, चौरं, अग्ने, इतः दूरं नय; हे शुभपते, तस्य मार्गं सुखं कुरु। शृणु, अग्ने, मम नूतनं स्तोत्रम्, वीर, जनानां नाथ; तव तापसा, यक्ष्माणः, रक्षांसि च दह। गीयताम् उत्तमाय, महते, ऋतस्य धारिणे, अग्नये, दीप्तिशोचिषे, सर्वैः स्तुत्याय। सः, अग्ने, तव सहाय्येन, वीर्येण च, अन्यान् कर्मभिः अतिक्रामति, यस्य त्वं सख्यं स्वीकृतवान्। देवाः तं, हिरण्यगर्भम्, अमृतं देवम्, वहन्तारं हविषाम्, गीत्या स्थापयन्। मा अस्मान् परावृण्धीः, अग्ने, अतिथे, हितद, बहुस्तुत, यजमानः शुभकृत् च।