सामवेदः

एवं वनाचलम् प्रति महान्तं समाश्रित्य, हे महादानेन, स्तुतिपथं विद्धि, पूर्वेषां बलानां मार्गं च ज्ञातव्यं, बलस्य ईशानं, इच्छया युक्तं, सम्यक् नियोजय। एतेभिः तुभ्यं, शुभैः आशीर्भिः, मधुमद्भिः भोजनैः सह, दीप्तिमन्तं प्राज्ञं च इन्द्रं बलाय प्रबोध्यते, न तु दरिद्रतायै। एवं सत्यं, हे शक्र, धनाय, तेजसे, वज्रधर, महाबल, आगच्छ, पिब, हर्षय, वज्रधर, नराणां महादान। धनाय उत्तमं वीर्यं विद्धि, तेजसः स्वामी भव, वित्तस्य अधिपः, नराणां महादान, बलिनां श्रेष्ठतमः। यः दातारः मध्ये परमदानः, सविता इव दीप्तिमान्, प्राज्ञः, स इन्द्रः नः नेतु, तं स्तुमः यो वेद। स हि शक्रः तस्य बलस्य स्वामी, अविजितं जयन्तं वयं आह्वयामः। स नः द्वेषिणः नाशयतु, महान्तं, सत्यम्। वयं इन्द्रं सम्पदः प्राप्तये आह्वयामः, अविजितं जयिनम्, स द्वेषिणः नः नाशयतु, पुनः पुनः। तव हि पूर्वं सुतं सोमम्, अश्मन्यायुध, मदाय, अस्मासु कृपां कुरु, सौम्य। पूर्णत्वं स्तूयते, महाबल, शक्र, त्वं हि इदानीं एतत् नवं दानं गृह्णासि। भगवन्, वीरस्य वयं कथां ब्रूमः, यो वृत्रहन्, जनानाम् मध्ये विचरति, गावः मध्ये मित्रवत्, सौम्यः, अद्वेषः। अधुना पञ्च पुरीषपदानि—सत्यं, अग्ने; सत्यं, इन्द्र; सत्यं, पूषन्; सत्यं, देवाः। ॐ, सत्यं, देवाः। एवं पञ्च पुरीषपदानि—एवं—प्रथमस्य उत्तरस्य अर्धम्: असितः, काश्यपः, वा देवलः। गायत्र्य् छन्दः। सोमः, पावकः। नराः, पावकाय, इन्दवे गीतिं गायन्तु; देवाः तम् उपयान्ति। अथर्वाणः त्वां मधुना पयसा उपयन्ति, देवाय, दिव्याय। पावय नः, गौः, जनः, सारथिः, राजा, ओषधयः, तेषां हिताय। कश्यपः, मरीचिपुत्रः। गायत्री। सोमः, पावकः। प्रज्वलितया दीप्त्या, घोषयता ज्योतिषा, दीप्तिमन्तः सोमाः, गवां शिरसः, प्रवहन्ति। ऋत्विजः प्रेरितः, सोमः स्पर्धायै अग्रे गच्छति, विजिगीषवः नराः इव स्वस्थानं प्राप्नुवन्ति। सोमः, समृद्धः, अस्माकं श्रेयसे समागच्छतु, प्राज्ञ, सूर्यदर्शनाय आत्मानं पावय। शतं वैखानसाः, गायत्री, सोमः पावकः। तुभ्यं, मुनये, सोमस्य प्रवाहाः प्रवहन्ति, शीघ्रगावः यशः इच्छन्त्यः इव। मधुपूर्णाय पात्राय, अक्षय्याय आपः, स्तुतयः शीघ्रं धावन्ति। सागराय बिन्दवः गताः, गावः गोष्ठं यथा; सत्यम् गर्भं प्राप्ताः। भरद्वाजः, बृहस्पतेः पुत्रः। गायत्री। अग्निः। अग्ने, हविषः कृते, स्तुतः, उपाह्वानाय आगच्छ; होतारं सुमृदिते कुशे उपविश। त्वां, यं अङ्गिरसः समिधा घृतेन च प्रज्वलयन्ति, कनिष्ठ, दीप्तिमान्। देव, त्वं नः महतीं कीर्तिं वहसि; महाग्ने, द्युतिर्वीर्यं च। विश्वामित्रः, गाथिनः पुत्रः, वा जमदग्निः। गायत्री। मित्रावरुणौ। मित्रावरुणौ, घृतैः अस्मभ्यं गावां समृद्धिं स्रवयेताम्; मधुना, प्राज्ञौ, लोकान्। विश्रुतौ, नमोबलैः पुष्टौ, महत्त्वेन कौशलस्य अधिपतī, दीर्घव्रतान्, शुद्धव्रतान्। जमदग्निना सह स्तुवन्तः, सत्यम् गर्भे उपविशामः; सोमं पिबामः, सत्येन वर्धितम्। ईरीम्बिठिः, काण्वपुत्रः। गायत्री। इन्द्रः। प्रीत्या आगच्छ, इन्द्र, एष सोमः पिब; एष कुशः मम आसनम्। इन्द्र, तव पिङ्गलौ अश्वौ ब्रह्मणः बलिना युक्तौ त्वां आनयेताम्; अस्माकं स्तोत्रं शृणु। सोमप इन्द्र, वयं सोमयाजिनः त्वां ब्रह्मणः बलिना आह्वयामः, यदा सोमः सुतः। इन्द्राग्नी, वचोभिः सोमाय आगच्छताम्, दिवि श्रेष्ठम्; इमं यज्ञं पालयतम्, धियावानौ। इन्द्राग्नी, गायकसहितौ, प्रज्ञायज्ञः अग्रे गच्छति; एष सोमः अस्मान् पालयताम्। इन्द्राग्नी, प्रज्ञया आच्छादितौ, यज्ञस्य प्रियतमे, अहं वृणे; अत्र सोमं पिबताम्। अङ्गिरसः बलिनः अभवन्। सोमः पावकः तव मदजननं दिवि पृथिव्यां च उच्चैः स्थापयत्; अस्मभ्यं दृढं रक्षां, महतीं कीर्तिं च ददातु। इन्द्राय, यज्ञियाय, वरुणाय, मरुद्भ्यः, प्रवाहः स्रवतु, विश्वं व्यचमानः। एतेन, पुरुषाणां सर्वाणि यशांसि जेतुम् इच्छन्तः, वयं प्रयत्नं कुर्मः। पवमान सोम, बलवन् प्रवहन्, आपः आवृत्य गच्छसि; सत्यस्य निधौ उपविश, दिव्य सुवर्णधार। दिव्यं स्तनं दुहन्तः, प्राचीं मधुमतीं प्रियां स्थानं उपयासि; आमंत्रणायाश्रयम् आपद्य, नरैः पावितः, प्राज्ञ, बलं इच्छन्। धाव, पात्रं परितः उपविश, पावक, स्पर्धां प्राप्नुहि; अश्वः इव, शीघ्रगाः त्वां शुद्धयन्ति, वल्गाभिः कुशे नयन्ति। देवबिन्दुः, स्वायुधः, पाव्यते, शापान् नाशयन्, जनं रक्षन्; देवपिता, दक्षसृज्, दिवः आधारः, पृथिव्याः प्रतिष्ठा। कविः, प्रेरितः मुनिः, पुरुषाणां नेता, प्राज्ञः, उशना प्रज्ञया, स एव तेषु गुह्यं अन्वविन्दत्, दूरस्थे गवां रहस्यनाम। त्वां वयं, वीर, अविकसितगावः इव, स्तुमः; इन्द्र, चराचरस्य अधिप, दीप्तिदृष्टये स्वामिन्।