सामवेदः

एवं सोमः, दिव्याय सभायै स्वेन तेजसा, स्वच्छैः प्रवाहैः स्वात्मानं शुद्धयन्, मधुमत्तमः सोमः पात्रे समागच्छति, अस्माकं स्थानं समाश्रित्य तिष्ठति। स सोमः, परिशुद्धः, स्वेन वेगेन प्रवहन्, प्रतिबन्धं भित्त्वा अग्रे वाकः निनदति, गर्जमानः शब्दयन् अग्रे स्थितः। तस्मै शुद्धाय दक्षिणाय सोमाय वाचः प्रवदन्ति; स यजमानस्य हविषः प्रीत्या मनसा प्रतिगृह्णाति, यथा वेतनं लभते। सोमः, पीडितः, अस्मभ्यं गवां निःस्वेण, अश्वैः, दक्षिणया, वित्तेन च धनं ददातु; शुद्धवर्णं गवां मध्ये स्थापयतु। अस्माकं स्तोत्रकाराः त्वां, दातारं धनस्य, आह्वयन्; वयम् अपि गोभिः त्वां वर्णेन आवेषयामः। स सुवर्णमयः सोमः, हरिणां प्रियः, शुद्धीकृतः, शोभनानि आस्वादयन् स्तोत्रकाराणां समीपं गच्छति, वीर्यश्रीं वहन् आगच्छतु। स परिशुद्धः सोमः, पात्रं परितः प्रवहन्, मधुमत्तमं माधुर्यं सिञ्चति; तं सप्तर्षयः सप्तभिः गीतैः परिवेष्टयन्ति। सोमः, इन्द्राय, अतिस्वादुः, प्राज्ञतमः प्रवहतु; तव बलवत्तरं हर्षणं, श्रेयस्करं हर्षणं अस्तु। प्रजावान् सोमः, महत्या कीर्त्या तेजसा च प्रकाशस्व, देवदेव प्रियः; मध्ये पात्रं अस्मभ्यं युवान् सोमः प्रेषयतु। सोमपीडकाः, स्तुतिं शीघ्राश्ववत्, विपुलां, दीर्घां, वनात् मुक्तनदीवत् प्रवहतु। एष सोमः, सहस्रधारः वृषभः, स्वर्गात् दुग्धः, सर्वरत्नानि वहन्, हर्षयन् प्रवहति। स सोमः, धनदः, वसुदः, हविर्दः, शुभगृहम् आनयन्, पीडितः अस्ति। पवमान सोम, त्वं दिव्यानि जन्मानि प्रतिपादयसि, ज्योतिष्मान् अमृतत्वं घोषयसि। स प्रवाहेण पीडितः, परिशुद्धः, निस्सृतः, वारिणां तरङ्गवत् क्रीडन्, अतीव हर्षयन् प्रवहति। यः सोमः, बलात् गाः छित्वा, शिलासु अपि, गोऽश्वानां वेश्म प्रविश्य, योधवत् कवचेन, साहसं कृत्वा प्रविशति। एवं शुद्धः सोमः, सौम्यः, वनजः, हे इन्द्र, अस्मभ्यं श्रेष्ठां बलिष्ठां कीर्तिं वहतु, यथा त्वं, बलवन्, उभे लोकौ धारयितुम् इच्छसि, शुभदर्शन। इन्द्रः सर्वेषां जनानां राजा, तेषां अधिपतिः; यः कश्चन तस्य सर्वरूपं भक्ताय ददाति, स धनं ददाति, समीपस्थं स्तौतारं अपि। यस्य बलात्, व्योम्ना युक्तः, मनुष्येषु, इन्द्रस्य महत् हर्षणं वर्तते। वरुण, अस्माकं परमं पाशं उद्धर, अधमं मध्यं च विमोचय; ततः, आदित्य, तव ऋतेन, वयं पापरहिताः अदितेः स्याम। त्वया, हे पवमान सोम, विजये युयुज्याम, नित्यं जयिनः स्याम; मित्रः, वरुणः, अदिति, नदी, पृथिवी, द्यौः च अस्मान् न हिंस्युः। एषः, हे वीर्यवन्तः, अस्माकं मध्ये श्रेष्ठः क्रियताम्। इन्द्राय, यज्ञाय, वरुणाय, मरुद्भ्यः सोमः प्रवहतु, विस्तीर्णं स्थानं ददातु। अनेन, नरश्रियः सर्वाः इच्छन्तः, वयं जयेम। अहम् ऋतस्य आद्यः जातः, देवेभ्यः पूर्वः, अमृतस्य नाम; यः मां ददाति, स एवं प्राप्नोति—अहमन्नं, अहम् अन्नादम् खादामि। त्वं, सोम, कृष्णासु, रक्तासु, पिशङ्गासु च गवां मध्ये, दीप्तदुग्धेन एतत् धारयः। दुर्दम्यः वृषभः, पिशङ्गानां श्रेष्ठः, लोकेषु गर्जन् विचरति, स्पर्धां इच्छन्; माया विडम्बकैः तम् मापयन्, पितरः मानवदृष्ट्या गर्भं जगृहुः। इन्द्रः, स्वयम्, युक्ताभ्यां सह, वाचं योजयन्, सुवर्णवज्रधारी इन्द्रः संमिश्रः। इन्द्रः, अस्मान् स्पर्धासु, सहस्रपुरस्कृतासु, महाबलः, तव महान् सहायैः रक्ष। यस्य प्रसारकस्य, अनु्ष्टुभो हविः, दानवाहनं हविः, वसिष्ठः तेजसः धर्तुः, सवितुः, विष्णोः च रथन्तरात् आदत्त। त्वं, वायो, स्वैः रथैः आगच्छ; त्वां प्रार्थये, उज्ज्वल; त्वम् सोमपीडकस्य गृहम् आगमिष्यसि। यदा त्वम्, मघवन्, वृत्रस्य वधाय जातः, तदा त्वम् पृथिवीं व्याप्तवान्, धारयः, द्यां च अपि। मे यशः अस्तु, कीर्तिः अपि, यज्ञस्य सारः अपि; प्रजापतिः परमः, यथा द्यां, एवं तद् स्वर्गे स्थापयतु। तव पौष्टिकाः शक्तयः संनह्यन्ताम्, स्पर्धाः समागच्छन्तु, विरोधिनी बलानि मिलन्तु। सोम, अमृतत्वाय संवर्धितः, परमां कीर्तिं स्वर्गे स्थापय। त्वम्, सोम, सर्वाणि ओषधीनि असृजः, आपः असृजः, गावः असृजः। त्वम् व्योम विशालम् स्वदेहात् व्यापयः; तेजसा, तमः अपाकरोः। अग्निं स्तौमि, होतारं, यज्ञस्य देवम्, पुरोहितं, वसूनां दातारम्। ते गवां नाम प्रथमं विचिन्तयन्, त्रिः सप्त, जनानां परमं नाम; ये तद् जानन्ति, ते अन्वगच्छन्; रक्तवर्णाः प्रसिद्धाः गावः पृथिव्याम् अविर्भूताः। केचित् सह चरन्ति, अन्ये सह आगच्छन्ति; आपः एकं क्षेत्रं स्पृशन्ति। शुद्धाः, दीप्ताः, शुद्धं, दीप्तं, अन्नदं वारि उपगच्छन्ति। शुभ्रा दिवस्य युवती, पूर्वतः उदतिष्ठत्, तस्याः चिह्नानि व्याप्यन्ते; शुभ्रं विश्रामस्थानम् अदृश्यत; रात्रिः जगतः। इदानीं वयं वृषभस्य, रक्तस्य, महत्त्वं स्तौमः; अस्माकं वाक् जातवेदसे, सभायाम्, वैश्वानराय, नवचेतसे गच्छतु। शुद्धा, सोमवत् शुद्धीकृता, अग्नये शोभना। सर्वे देवाः, द्यावापृथिवी, आपां सूनुः च, मम यज्ञं शृण्वन्तु। मम वाचः युष्मासु न विक्षिप्यन्ताम्; अहम् अनुकूल्येन ताः ब्रुवाणि, वयं समाप्तौ मुदामहे।