सामवेदः

सोमः, इन्द्राय सुवीतः, सुतः प्रवहति। सः दुःखहरः भवति, रक्षया सहितः। अस्य सारः द्विमुखान् न रमयतु, अत्र तु दानशीलाः रसानः सन्तु। ताम्रवर्णः सोमः, वृषा इव, हरिण्योर्युक्तः सुतः अस्ति; सः बलवान् नृपतिरिव गावः प्रति गर्जति। शुद्धः सः अजिरां गतिम् इच्छन्, सुपर्ण इव घृतवन्तम् गर्भम् उपविशति। मधुमन्तः रसानः देवाय प्रवहन्ति, धेनवः वत्साय यथा, दुहमानाः हविरग्राय यथा। ये देवयज्ये कुर्वन्ति, वाचस्पतीनः, तैः प्रवाहैः अनावृतम् अग्निं सम्प्राप्ताः। ते शोभयन्ति, दीपयन्ति, संयुञ्जते; इच्छां सम्प्रेरयन्ति, दानशीलैः साकं संयान्ति। नदीस्यान्ते हिरण्यपादाः शीघ्रमुत्प्लुत्य जलचरं गृह्णन्ति। तव पवित्रम् विततम् अस्ति, ब्रह्मणस्पते; त्वम् बलवान् सर्वाणि शरीराणि व्याप्नोषि। यः अतीवोष्मणा रहितः, तं न केनचित् आपद् स्पृशति; ये सोमम् शुद्धम् वहन्ति, ते तत्र समागच्छन्ति। इन्द्राय एते सुताः, बलवन्तो वहन्तु; श्रुतवतः, ज्योतिषः जानन्तः रसानः। उत्थाय सोमः, इन्द्राय प्रवह; तेजस्विनं बलम् आनय, ज्योतिरानय। मित्राणि, शुद्धाय सोमाय उपविशन्तु, गायन्तु; बालम् यज्ञैः भूषयन्तु। शुद्धाय सोमाय गायन्तु, मित्राणि; दानैः स्तुतिभिश्च बालम् आनन्दयन्तु। बालः, महद्भ्यः श्वासन्, ऋतस्य ज्योतिः प्रेरयति; सः सर्वाणि प्रियाणि द्वन्द्वेन धारयन् व्याप्नोति। स्वैः प्रवाहैः, बलम् युक्त्वा, दिव्याय सभायै सोम त्वम् शुद्ध्य; मधुमान् सोम, पात्रे, अस्माकं आसने आगच्छ। सोमः, शुद्धः, स्वेन वेगेन प्रवहति, प्रतिबन्धं भित्वा; वाक्प्रस्थे गर्जन् गर्जति। शुद्धाय कुशलाय सोमाय वाचः उच्यन्ते; सः हविषु रमते, चिन्तया तानि गृह्णाति, वेतनमिव। सोम सुत, अस्मभ्यं धनेन, अश्वैः, कौशलैः, वित्तेन च सम्पदं वह; शुद्धं वर्णम् गावः मध्ये स्थापय। अस्माकं गायका त्वां धनदं आह्वयन्; गवां वर्णेन त्वां वसयिष्यामः। हिरण्यरूपः, हरिवल्लभः, शुद्धः; सः सुशोभनेषु रमते; गायकेभ्यः आगच्छ, वीर्यश्रीं वह। शुद्धः सोमः पात्रे परि प्रवहन्, मधुमद्रसम् सिञ्चति; सप्त ऋषयः तस्य समीपे गीतानि गायन्ति। सोम प्रवह, इन्द्राय, मधुमत्तमः, प्राज्ञतमः; बलवत्सोत्तमं हर्षं, श्रेयांसं हर्षं तव अस्तु। पोषराजन्, महत्या कीर्त्या तेजसा च प्रभास्व; देवप्रिय, मध्ये पात्रे नव्यः अस्मान् प्रति निर्देशय। संयोजकाः, स्तोत्रम् अश्वमिव शीघ्रम्, प्रचुरं, दीर्घं च सिञ्चन्तु; विशालं प्रवहन्तम्, वनात् मुक्तं सरितमिव। एषः, हि, हर्षदः, सहस्रधारः वृषा, दिवः दुग्धः, सर्वरत्नधारः। सः सुतः, धनदः, संपदः, हविः, शुभानि गृहानि वहन् सोमः। पवमानेन, त्वं दिव्यानि जन्मानि घोषयसि, ज्योतिष्मान् अमृतत्वं सूचयसि। सः प्रवाहेण सुतः, पवित्रैः विशुद्धः, हर्षदः, आपां वेगमिव क्रीडन् प्रवहति। यः बलात् गावः, शिलासु अपि, चिच्छित्वा, गो-अश्व-यज्ञस्य वेश्म प्रविष्टः, सः कवचिनमिव वीरः साहसं कुर्यात्। एवं शुद्धः सोमः, सौम्यः, अरण्ये जातः, इन्द्र, अस्मभ्यं श्रेष्ठां बलिष्ठां कीर्तिं वह; यथा त्वं, बृहद्बाहो, उभे लोकौ धारयितुम् इच्छसि, शुभदर्शन। इन्द्रः सर्वेषां जनानां राजा, तान् पालयन्; यं यं सर्वरूपं भक्ताय ददाति, सः धनं ददाति, समीपस्थाय स्तोतृभ्यः अपि। यस्य बलात्, अन्तरिक्षैः युक्तः, मनुष्येषु, इन्द्रस्य महत् हर्षं वर्तते। वरुण, अस्माकं परां पाशं समुत्क्षिप, अधमां मध्ये च विमुञ्च; ततः, आदित्य, तव ऋतेन, वयम् अनघाः अदितेः स्याम। त्वया, सोम शुद्ध, वयं युद्धे, नित्यं जयिनः स्याम; मित्रः, वरुणः, अदितिः, नदी, पृथिवी, द्यौः नः न अभिद्रुह्युः। एषं, वीर्यवन्तः, अस्माकं श्रेष्ठं कुरुत। इन्द्राय, यज्ञाय, वरुणाय, मरुद्भ्यः सोम प्रवह, विश्वान् लोकान् ददन्। एतेन, मानवानां सर्वाणि श्रियः इच्छन्तः, वयं जयेम। अहम् ऋतस्य प्रथमजः, देवेभ्यः पूर्वः, अमृतस्य नाम; यो मां ददाति, सः एवं प्राप्नोति—अहमन्नं, अहम् अन्नादम् उपभुञ्जे। त्वं, कृष्णासु, रक्तासु, चित्रासु च गवां मध्ये, दीप्तेन पयसा एतद् धारयः। वृषा, दुर्निग्रहः, चित्राणां मध्ये श्रेष्ठः, लोकेषु गर्जन् विचरति, स्पर्धमानः। मायुका तं मायया माप; पितरः मानुषदृष्ट्या तस्य गर्भम् आददुः। इन्द्रः, द्वाभ्यां युक्ताभ्यां सह, मिश्रः, वाचा युक्तः, हिरण्यवज्रधारी इन्द्रः। इन्द्र, अस्मान् स्पर्धासु, सहस्रप्रदासु च, महता सहायेन रक्ष। यस्य नाम, व्याप्नोति च व्याप्यते, अनुष्टुभो हवी, हवी दानवाहनम्, वसिष्ठः तेजसः प्राभवात्, सवितुः विष्णोः, रथन्तरात् आदत्त। वायो, त्वं युक्तिभिः आगच्छ; त्वां उपगच्छामि, शुक्रम्। त्वं सोमपेषिणः गृहं आगमिष्यसि।