सामवेदः

इन्द्राय मधुरः सोमः, बलवान्, त्वत् परितः परिषिच्यते, वीर्यवन्तं सोमं पवित्रे प्रवाहति। सः सहस्रदातृ, शतदातृ, महादानः, नित्यतमः, सः हविषि धर्मणि उपविष्टः। मधुमान् सोमः, ऋतेन सत्यः, आपः परिवृत्य, अचलस्य शिखरे प्रवह, घृतवतीः पात्राणि आरोह, इन्द्राय मदाय उत्तमः भव। सः नायकः, वीरः, रथानां पुरस्तात् गच्छति, गावः अन्विष्य, सैन्यं तस्य हृष्यति। सः स्वान् शुभान् करोति, इन्द्रेण आहूतः सोमः, शीघ्राणि वासांसि मित्रेभ्यः ददाति। मधुमतीः तव धाराः प्रवृत्ता, नूतनाः, शुद्धः सन्, अतीत्यापारं भवसि। पवमान सोम, गावां सद्म प्रवहसि, स्तोमैः सूर्यं जनयसि। गायाम, देवताः स्तुमः; महद् धनाय सोमं पेषयाम। मधुमान् सः प्रवह, शत्रुम् अतिक्रम्य; देवः इन्दुः पात्रे प्रतिष्ठताम्। सर्गकर्ता, दिवं पृथिवीं च प्रेरयन्, रथवत् इव विजयं इच्छन्, इन्द्राय गच्छति, शस्त्राणि भूषयन्, सर्वं धनं तस्य हस्ते स्थापयति। यदा तक्षकः, मनसः स्पृहया वा श्रेष्ठया वाचा वा, तेजसि अनु नियमं रचयति, तदा उत्सुकाः उत्तमं प्रियतमं पतिं इच्छन्ति, गावः पात्रे इन्दुम् अन्विष्यन्ति। दश भगिन्यः, प्रज्ञाः, पावनीः धाराः, एकत्र मिलित्वा तम् शुद्धयन्ति। हरितः सोमः, सूर्यस्य अश्वः इव, पात्रे प्रविशति, विजयं लब्ध्वा अश्वः इव। यदा तस्मिन्, विजयी सैन्ये इव, दीप्ताः धियः, सूर्यस्य रश्मयः इव, आपः वृत्यन्ते, कविः इव प्राज्ञः सोमः पन्थानं प्रति प्रवहति। बलवान् इन्दुः, गावां समृद्धः, इन्द्राय सोमः, मदाय बलं इच्छन् प्रवहति; असुरं हन्ति, दुष्टं अपाकरोति, विशालं स्थानं ददाति, जनानां राजा भवति। एषः शुद्ध्या धनानि शुद्धय; इन्द्रः, महाबलः, प्रवाहे प्रवहतु। वातवत् गच्छन् अपि, पुरुमेधाः प्राज्ञाः च, पुरुषं स्थापयन्ति। सः महा सोमः, बलवान्, आपां गर्भः अभवत्, देवान् अवृणोत्, इन्द्रे बलं न्यधात्, शुद्धः सन् सूर्ये ज्योतिः जनयामास, हे सोम। सः प्रवृत्तः, युद्धे रथवत् शीघ्रः, धिया च प्रथमया प्रेरणया च। दश भगिन्यः शिखरे, सद्मनि, शुद्धाभिः आपः अग्निं शुद्धयन्ति। आपां वेगवत्यः तरंगाः, धिया सोमं प्रति अग्रे गच्छन्ति, श्रद्धया उपगच्छन्ति; ताः मिलित्वा, दीप्तं, तेजस्विनं प्रविशन्ति। षष्ठी च अर्धं द्वितीयं च, हे पेषकाः, तुभ्यं, सोमस्य मुदाय। मित्राः, दीर्घजिह्वं श्वानं हविर्दत्तात् अपास्यत। एषः पूषा, धनं, श्रियं, सोमः, शुद्धः सन् प्रवहति, सर्वस्य अधिपः, दिवं पृथिवीं च प्रकाशयन्। पेषिताः सोमाः, मधुमन्तः, इन्द्रं तुषयन्ति; शुद्धाः प्रवहन्ति, हे देवाः, वः मदा प्राप्नुयुः। शुद्धाः सोमाः अस्मभ्यं प्रवहन्ति, पन्थानं च विद्याम् च ददाति; मैत्राः, निर्दोषाः, स्वयम् स्थिताः, ज्योतिः जानन्ति। हे सोम, अस्मभ्यं सर्वाधिकं, सहस्रं वहन्तं, शतकामम्, महतेजसं, दीप्तिमन्तं धनं सिञ्च। ते, अहिंसकाः सन्तः, इन्द्रस्य प्रियं इच्छन्तः, अस्मान् उपगच्छन्ति; मातरः नवजातं वत्सं यथा स्नेहेन उपतप्यन्ते। उत्सुकाय, बलवते, ते धनुषः तान्वन्, वीर्यं प्रकाशयन्ति; दीप्ताः, प्रभवे, महते, अग्रे यान्ति, हे युवानः। ते तम् हरितं, शीघ्रं, बभ्रुम् आपः शुद्धयन्ति; यः सर्वैः देवैः सह मदा युक्तः गच्छति। मानुषः सोमं पेषयन्, तानि वचनानि उच्चारयति; पापकर्मश्वानं अपाकुरुत, यथा भृगवः यज्ञे। प्रियः, शीघ्रप्रवाहः, नामभिः वहन्, शुद्धः; महाबलः, यस्मिन् सूर्यस्य महिमा स्थितः, विस्तीर्णं रथं आरोहति, सर्वं पश्यन्। अप्रेरिताः बिन्दवः अस्मभ्यं प्रवहन्तु; शोभना, शीघ्राः अश्वाः, देवेषु महान् भवन्तु। ये अनश्नवः, कामाः, शत्रवः, ते अपि अस्माकं स्यु:; अस्माकं धियः सिध्यन्तु। एषः पात्रे, मधुरः, निनदितवान्; इन्द्रस्य वज्रः, रूपेभ्यः श्रेष्ठः। सुषुताः, घृतप्रवहन्त्यः गावः सिञ्चन्ति, धाराः क्षीरं वहन्ति। चन्द्रमाः, हे इन्द्र, तव गृहं गतः; मित्रः, सख्यं यथा, गीतं न हीयते। युवान् कन्याभिः सह यथा, सोमः पात्रे प्रयत्नं करोति, शतगुणबलः पन्थानं प्रति। दिवं धारयन्, प्राज्ञः रसं, शुद्धः; देवैः मनुष्यैः च स्तुतः, हरितः, अश्वः इव बलं विमुञ्चन्, आपः मध्ये कर्माणि करोति। विचेताः सोमः, धियाम् ऋषभः, शुद्धः; सः अहः अतिक्रम्य, उषसः बोधयति; सः स्वस्मै दिवसे, नद्यः, पात्रे, श्वासं ददाति, प्रेरितैः इन्द्रस्य हृदयं प्रविशति। तस्मै त्रिः सप्त गवः दुग्धं ददुः; सत्यः, अमृतः, परमे दिवि; अन्यानि चत्वारि लोकानि व्यतिष्ठत्, तानि शोभनानि अकरोत्। हे सोम, इन्द्राय सुयुतः प्रवह; दुःखहरः भव, रक्षया सह; तव रसं द्विमुखः मा रमयतु, अत्र उदाराः बिन्दवः सन्तु। हरितः सोमः, वृषा, द्वाभ्यां बभ्रुभ्याम् उपन्यस्तः; राजा इव बलवान्, गावः प्रति गर्जति; शुद्धः, अजरं पन्थानं इच्छन्, श्येनः इव घृतस्नुषां योनिम् अधितिष्ठति। देवाय मधुमन्तः बिन्दवः प्रवहन्ति, गावः वत्सं प्रति, दुहित्रः यूपं प्रति यथा; ये हविषि उपविष्टाः, वाचस्पतयः, ताः तेन प्रवाहे अनावृतं प्राप्नुवन्ति। ते अलङ्कुर्वन्ति, तेजयन्ति, संयुञ्जते; इच्छां संप्रेरयन्ति, उदारैः संयुज्यन्ते; नदीस्यान्ते, हिरण्यपादाः शीघ्रं प्लवतं पशुं आपः मध्ये गृह्णन्ति। तव पवित्रं विततम्, हे ब्रह्मणस्पते; त्वं महाबलः, सर्वाणि शरीराणि व्याप्नोषि; इव शीतलेन शरीरेण, तं न कश्चन क्लेशः स्पृशति; ये पेषयन्ति, वहन्ति, ते तत्र समागच्छन्ति। इन्द्राय, एते पेषिताः, बलवन्तः अश्वाः गच्छन्तु; बिन्दवः, श्रवसः जाताः, ज्योतिः जानन्ति। जागृत, हे सोम, इन्द्राय प्रवह; तेजस्विनं बलं आनय, ज्योतिः दातृम् आनय। मित्राः, शुद्धस्य उपविशत, गीतं गायत; बालकं यज्ञैः भूषयन्तः परिवेष्ट। तम् गायत, मदा कृते शुद्धं, मित्राः; बालकं हविः स्तुतिभिः च तुषयत। बालः, महतां कृते श्वसन्, सत्यस्य ज्योतिः प्रेरयति; सः सर्वाणि प्रियाणि व्याप्नोति, द्वन्द्वेन धारयन्।