सामवेदः

त्रयाणि स्वराणि उच्चार्यन्ते, गावः क्रन्दन्ति, दुग्धदायिन्यः बृषयन्ति; हरितः गर्जमानः आगच्छति। सोमः, मधुरतमः, इन्द्राय मरुद्भ्यश्च प्रवहतु, स्तोत्रस्य गर्भे संस्थितः। स दीप्तः रसं, हर्षाय, दक्षतया, जलासु संस्थापितवान्, पर्वतस्थं श्येनमिव स्वनिद्रे। प्रवह, सोम, देवेषु पातव्यं कौशलसम्पन्नः, हरित, हर्षो मरुद्भ्यः वायवे च। शब्दायमानः सोमः, पर्वतोद्भवः, पवित्रं प्रविष्टवान्; हर्षेभ्यः त्वं सर्वत्र व्याप्यसि। दिव्यप्रियः ऋषिः, सन्ततौ स्थापितः, शब्दैः सञ्चरति; प्राज्ञः प्रेरितेच्छया प्रस्थितः। सुताः सोमाः, हर्षसमृद्धाः, कर्तव्याय सभायां प्रथनाय अग्रे गताः, उदार। प्राज्ञाः सोमाः, महिषानिव, जलान् वेगशः नयन्ति, तरुषु विदारयन्तः। प्रवह, सोम, दृढः, सुतः; अस्मान् जनासु कीर्तिमन्तं कुरु, सर्वद्वेषांस् नुद। त्वं वै तेजसा बलीयसि; वयं त्वां आह्वयामः, विशुद्ध, दीप्तिमन्तं, यो दिवं दृश्यं करोति। रसं, पवित्रं प्रविशन्तं, कविभ्यः प्रियं, प्राज्ञं, धियं सृजति, सारथिरश्वमिव। शीघ्राः, गोमन्तः सोमाः, अश्वमन्तः, दीप्ताः, बलीयांसः, वीर्याय प्रवृत्ताः। प्रवह, देव, दीर्घायुषे; तव हर्षो इन्द्रं प्रति गच्छतु; वायुम् ऋतेन आरोह। पवित्रीकृतः, अद्भुतं दिवं सृजति, विद्युतमिव; महत् विश्वं ज्योतिः। शब्दायमानाः रसानि, हर्षाय, शोभया, मधुरस्वरेण, प्रवाहेण प्रवहन्ति। कविः स्रोतोवेगान् सृष्टवान्, स्वस्थानं गृहीत्वा; कविं वहन्, कामयमानः, धारयति। देवाः सोमं अन्वेष्टवन्तः, उषसि जातम्, गोभिः शुद्धम्, पवित्रे भूषितम्, षष्ठस्य प्रथमं भागम्। शुद्धिं कुर्वन्, प्राज्ञः, सर्वद्वेषात् अतिक्रान्तः; ते प्रेरितं कविं स्तोत्रैः स्तुवन्ति। सुतः सोमः पात्रे प्रविशति, सर्वशोभया वहन्; इन्द्राय सोमः भक्त्या समर्प्यते। सारथिवत्, सुतः सोमः पवित्रे पेषणीभिः प्रेरितः, अश्व इव शीघ्रं प्रस्थितः। यथा उत्सुकाः, बलिन्यः गावः धावन्ति, तथा शीघ्रः प्रवाहः सञ्जग्मुः, कृष्णत्वचं नुदन्तः। सोम, प्राज्ञ, हर्षद, प्रवह, द्वेषं नुदन्; ये देवभक्ताः न सन्ति, तान् अपाकुरु। तेनैव प्रवाहेन प्रवह, येन त्वं सूर्यं प्राकाशयः, मानवजलानि सञ्चालयन्। प्रवह, यः इन्द्राय वृत्रं हन्तुम् अयोजः, महतीः आपः मुमोच। तेनैव प्रवाहेन, सोम, परिवह, सुत्येषु हर्षदः, नवधा सुतं वहन्। प्रवह, दीप्त्या, धनदायिन्या, भरद्वाजं सोमरसः, शब्दायमानः, पवित्रेण। बलीयान्, गर्जन्, हरितः, बृषति, महान् अद्भुतः मित्रवत्, सूर्येण सह दीप्तमान्। त्वां, हर्षदं, वयं वह्निं, प्रज्ञां, त्रायन्तं वृणीमहे, रक्षन्तं, ये बहवः इच्छन्ति। अध्वर्यु, सुतं सोमं पेषणीभिः पवित्रेण नय; इन्द्राय पवित्रं कुरु। हर्षदः सोमस्य प्रवाहः सुतः, आनन्देन सञ्जग्मुः; हर्षदः प्रवाहः प्रवहति। सोम, अस्मभ्यं सहस्रशः धनं, वीर्यं प्रवह; कीर्तिं अस्माकं प्रवाहेण स्थापय। प्राचीना मार्गाः पुनः अतीतानि; तेषां दीप्त्या सूर्यं उत्पादितवन्तः। प्रवह, सोम, ज्योतिष्मन्, पात्रेषु शब्दायमानः; द्वयोः उपवेषयोः, गर्भयोः प्रतिष्ठ। त्वं बलीयान्, सोम, दीप्तमान्; त्वं बलीयान्, व्रतधृत, देव; त्वं बलानि धारयः। प्रवह, सोम, तेजसा, प्राज्ञैः शुद्ध्य; इन्दो, दीप्तिभिः आगच्छ, गावः प्रति आगच्छ। मधुरेण प्रवाहेण, सोम, प्रवह, वृषा, देवयज्यः; अप्रतिघ्न, आच्छादितः, नित्ययुवन्। अस्मिन् सत्कर्मणि, सोम, पेषणी त्वां, वृषभं, वीराय योजयति। एषः पवमानः, प्रेरितः, प्राज्ञः, स्वयम् उद्यतवान्; प्रवहन्, महत् प्राचीनं स्थानं इच्छति। इन्दो, अस्मभ्यं, महत्त्वाय प्रवह; त्वं तरङ्गं वहसि, न प्रमाद्यसि, देवांश्च अभिगच्छसि, शीघ्र। सोमः प्रवहति, शत्रून् निवर्तयन्, द्वेष्यं नुदन्, इन्द्रस्य प्रियं स्थानं गच्छन्। एवं सोमस्य दिव्यं प्रवाहं, देवेषु प्रियं, ऋषिभिः स्तुतं, सर्वत्र हर्षदं, कीर्तिमन्तं च वयं पश्यामः।