सामवेदः

ऊषा, भगिनीषु परमप्रिया, शोभनया जात्या मार्गं प्रवर्तयति। इमे लोका: कस्य हेतो: सन्ति? इन्द्रस्य च सर्वदेवानां च। तस्मै इन्द्राय दानानि वहन्तु, यथा आप: स्वेन मार्गेण वहन्ति। एतेन वयं तद् देवै: प्रतिष्ठितं फलम् आप्नुवेम, शतबलाः स्याम, वीर्यवन्तः, सुखिनः च। मित्रश्च वरुणश्च पोषणं सिञ्चतः, इन्द्र, अस्मभ्यं समृद्धं भोजनं कुरु। इन्द्रः सर्वेषां अधिपति: अस्ति। त्रिकद्रुक यज्ञे, वीर्यवान् इन्द्रः, यवमिश्रेण सोमेन सह, विष्णुना सह, यथाकामम्, सुतं सोमं अपिबत्, महद् कर्म कर्तुं हृष्टः। देवः देवेन सह, सत्यरसः सत्येन्द्रेण सह, तत्रानन्दत। सः सहस्रमानः, प्राज्ञदृष्टिः, चिन्तनः, ज्योतिः, ऋतस्य धारकः, दीप्तमान्, ऊषसो, निष्कपटा, विवेकवन्त्यः, स्वस्थाने, निश्चययुक्ताः, गावं अन्वेष्टुम्, समानीय। इन्द्र, दूरतः अस्मभ्यं आगच्छ, सभायाः अधिपतिरूपेण; राज्ञा, सत्यपतिना, त्वां वयं आह्वयामः, दानकामाः, सुतकाले, यथा पुत्राः पितरं विजयाय आह्वयन्ति, उत्तमस्य विजयस्यार्थम्। तं दानिनं, महाबलिनं, विश्वधायिनं, अजय्यं, महाकीर्तिं इन्द्रं आह्वयामि; स्तुत्यः सः, वज्रधारी, अस्मभ्यं सर्वे मार्गाः शुभाः करोतु। शृणुत, अग्निं प्राचीं धियाः पुरस्तात् स्थापयामः; अधुना तद् दिव्यं बलं वृणीमहे; इन्द्रं च वायुम् वृणीमहे; यदा तौ प्रयत्नेन नवे नाभौ दीप्तिमतः संयुञ्जाते, तदा अस्माकं धियः देवेषु प्रति गच्छन्ति। अस्माकं मनांसि महान्तं विष्णुं प्रति गच्छन्तु, मरुतः पर्वतजाः, मरुतां गणाय, यज्ञाय, सुलभदानाय, बलाय, वरदाय, व्रतधृतेभ्यः, महतेभ्यः। एषः सुवर्णतेजाः, शुद्धः, स्वस्य रथे सर्वद्वेषांसि जयति, सूर्यवद् रथे; तस्य पृष्ठे आपः शोभन्ते, शुद्धाः, हरितः सुवर्णमयः, स सप्तगानैः, सप्तमुखैः, सर्वरूपेषु विचरन् दीप्तिमान्। तं देवं सवितारं, महाबलिनं, प्राज्ञकर्माणम्, सत्यवेगं, निधिपतिं, प्रियधियं, स्तौमि; यस्य धिया उन्नता, वेगः स्फुरति; तस्याज्ञया, हिरण्यहस्तः, शुभकर्मी, स्वयंज्योतिः, दिवि मिमीते। अग्निं पौरुषायुतं, दानिनं, सर्वजननां वेदिन्, प्राज्ञं, ऋजुव्रतं, देवमानुषं, घृतप्रियम्, दीप्तज्वालम्, हविर्दायकम्, पुरोहितं मन्ये। इन्द्रस्य तव प्राचीनं कर्म, वीर, स्वर्गे वक्तव्यम्; देवबलात् त्वं आपो विवृत्य, विश्वं बलिना पूरयः, शतक्रतो, पोषणं, अन्नं च अकरः। एवं इन्द्राय उत्सवे, पवमान, त्वं सुतः स्वर्गे भूमौ च स्थानं कृतवान्; महाश्रेयः, महाकीर्तिः। मधुमत्तमया धारया, सोम, इन्द्रपानाय पवस्व। त्वं बलिन्, मरुद्भ्यः शक्त्या सह पवस्व; सर्वशक्तिमान्, ऊर्जसा प्रवह। तेन उत्तमेन हर्षेण, सोम, देव, वीर्यवान्, शापघ्न, पवस्व। तिस्रः वाचः उच्चार्यन्ते, गावः रन्ति, दुहित्र्यः बृहन्ति; हरितः गर्जन् आगच्छति। सोम, इन्द्राय मरुद्भ्यश्च, मधुमत्तमः, स्तोत्रे गर्भे स्थित्वा, पवस्व। एषः दीप्तमणिः, हर्षाय, कौशल्येन, आपः प्रविश्य, गृध्र इव गिरौ स्वनिदौ, स्थितः। पवस्व, कौशलसिद्धये, देवेषु पेयः, हरितः; हर्षो मरुद्भ्यः वायवे च। गर्जमानः सोमः, पर्वतजः, परिषिच्य प्रवहति; हर्षेण त्वं सर्वत्र व्याप्नोषि। स्वर्गप्रियः ऋषिः, सन्तानस्थः, शब्दैः चरति; प्राज्ञः प्रेरणया प्रयाति। सुताः सोमाः, हर्षसमृद्धाः, अस्माकं कीर्तये, दानिन, सभायाम् अग्रे गताः। प्राज्ञाः सोमाः, महिषा इव, आपः तरङ्गैः वहन्ति, वनानि विदारयन्तः। पवस्व, सोम, बलिन्, सुतः; अस्मान् जनासु कीर्तिमन्तं कुरु; सर्वद्वेषांसि अपाकुरु। त्वं तेजसा बलवान्; त्वां वयं आह्वयामः, शुद्ध, ज्योतिष्मन्तं, दिवं दृश्यं कुर्वन्तम्। सुतबिन्दुः, पवित्रं प्रविश्य, चेतनः, कविभ्यः प्रियः, धियं प्रेषयति, यथा सारथिः अश्वम्। शीघ्राः, गाव्याः सोमाः, अश्व्याः, दीप्ताः, बलिनः, वीर्यकामाः, प्रवहन्ति। पवस्व, देव, दीर्घायुषे; तव हर्षः इन्द्रम् आप्नोतु; वायुम् प्रति सम्यग्गच्छ। शुद्धः, अद्भुतं द्यां ससर्ज, इव वज्रः; महत् विश्वज्योतिः। गर्जमानाः बिन्दवः, हर्षाय, स्वतेजसा, मधुवाचः, प्रवहन्ति। कविः, स्थानं कृत्वा, नदीः तरङ्गान् प्रेषयति; कविं वहन्, इच्छन्, दृढं धारयति। देवाः सोमं अन्विष्यन्, प्रभाते जातं, गावः शुद्धीकृत्य, परिष्कृत्य, षष्ठस्य सवस्य प्रथमां भागं। आत्मानं शोधयन्, प्राज्ञः, सर्वद्वेषांसि अतिक्रम्य, स्तोमैः प्रेरितं ऋषिं स्तुवन्ति। सुतः सोमः पात्रं प्रविशति, सर्वतेजसा वहन्; इन्द्राय श्रद्धया सोमः समर्प्यते। यथा सारथिः, सुतः सोमः पवित्रे अश्मनां शीघ्रं प्रवर्तितः, अश्व इव त्वरमाणः अग्रे गच्छति।