सौम्यः स्रवन् रमणीयः सञ्जातः प्रमोदाय निष्पीडितः, आपां गोष्ठे प्रविष्टः, मुनिवत् भगाय समर्पितः। तस्मिन्नेव सौमे, प्रमोदाय निष्पीडिते, महदधिपत्याय, वयं हृष्यामः; स्रवन् बलाय प्रस्थाति। कः खलु, प्रकटः, रुद्रस्य समीपस्थो मनुष्यः, मर्त्यो वा स्वयमश्वो वा अस्ति? अग्ने, स्तुतिभिः अद्य तं शीघ्रं अश्वं, तं महत्तमं तेजः, हृदयं स्पृशन्तं, तव प्रसादैः प्राप्नुयाम। वीराः प्रकटाः अभवन्; वयं पुरस्कारम्, बलवतां बलं, सवितुः देवस्य शक्तिम्, प्राप्नुमः; शीघ्रगामिनः स्वर्गलोकं जयन्तु। सौम्यः स्रव, यशसा, सुविशुद्धः, महान्, नित्यनूतनः, प्राचीना मार्गानुवर्ती। द्वितीयं अर्धं पञ्चमं; सर्वतः, सर्वदिशः, तं परमं बलवन्तं यं वयं आह्वयामः, आनय। एषः ऋत्विक्, होतारः, यं अहं इन्द्रं नाम्ना विश्रुतं स्तौमि। ऋत्विजा ब्रह्मणा इन्द्रं स्तुवन्तः, शत्रुम् अपि हन्युः। त्वष्टा, विश्वकर्मा, अश्वाय रथं, तुभ्यं, बहुप्रयुक्त, दीप्तवज्रं निर्मितवान्। स सुखपदः, उदारदातृ, न कामं लङ्घयति, न च धनिनां धनं हिंसति। नित्यं शुद्धाः गावः, सर्वदातृ; नित्यं दोषरहिताः देवाः। अत्रागच्छ, वनेन सह, गावः सह; स्तनैः मार्गं प्रतिपद्यन्ताम्। माधुर्ये स्थित्वा, वयं सम्पद्येमहि, विद्याम् आप्नुयाम, हे इन्द्र। मरुतः सूर्यं स्तोत्रैः स्तुवन्ति; नव्य इन्द्रः कीर्तिमान् उच्चावच्यते। इन्द्राय गाथां गायत, वृत्रहणं, प्रेरितं, यं यूयं रञ्जयथ। अग्निः अनवरतः, प्राज्ञः, वह्निः, शुभरथः। अग्ने, त्वं अस्माकं समीपतमः, रक्षकः, शुभदः, शरणदः। भगः, तेजस्वी, अग्निवत्, महद् धनं ददाति। सर्वत्र प्रचारय, अग्रे वा सभायाम्; अत्रैव आगच्छ। उषाः, भगिनीनां प्रिये, मार्गं प्रवर्तयति, शोभनजाता। इमे लोका: कस्यार्थम्? इन्द्रस्य च सर्वदेवानां च। दानानि त्वाम् आगच्छन्तु, इन्द्र, यथा सरितः स्वपथं वहन्ति। एतेन, वयं देवैः स्थापितं पुरस्कारं प्राप्नुयाम, हृष्याम, शतशक्तिभिः, शुभवीर्ययुक्ताः। मित्रावरुणौ पोषणं सिञ्चतः; इन्द्र, अस्मभ्यं समृद्धं भोजनं कुरु। इन्द्रः सर्वस्य अधिपतिः। त्रिकद्रुक यज्ञे, बलवान्, यवमिश्रितेन सोमेन, प्रबलः उत्सुकः, विष्णुना सह निष्पीडितं सोमं अपिबत्; स तेन तुष्टः, महत् कर्म कर्तुम्, विशालशक्त्या; देवः देवेन सह, सत्यम् सोमः सत्यम् इन्द्रम् अन्वयात्। एषः सहस्रमानः, प्राज्ञदृष्टिः, चिन्तनं, ज्योतिः, ऋतस्य धारकः, दीप्तमान्, उषसः संनयन्, निष्कपटा, प्रज्ञया, स्वस्थाने, दृढसङ्कल्पाः, धेनुं अन्विष्यन्त्यः। इन्द्र, दूरात् अस्मान् आगच्छ, सभापतिरूपेण; राजा इव, सत्यपतिः, त्वां वयं आह्वयामः, दानकाङ्क्षिणः, सोमनिष्पीडनेषु, यथा पुत्राः पितरं पुरस्काराय, महत्तमाय पुरस्काराय। तम् इन्द्रं, उदारं, महाबलम्, विश्वस्य धारकं, अजितं, महाकीर्तिमन्तं आह्वये; स वज्रधरः, सर्वेभ्यः शुभपथं अस्मभ्यं करोतु। श्रवणं अस्तु; अग्निं पुरः प्रज्ञया स्थापयाम; तं दिव्यं बलं वयं वृत्याम; इन्द्रं च वायुम् वृत्याम; यदा तौ प्रयत्नेन दीप्तमानस्य नव्यं नाभिं गच्छतः, तदा अस्माकं प्रज्ञाः देवान् प्रति यान्ति। अस्माकं प्रज्ञाः महाविष्णवे, पर्वतजन्मभ्यः मरुद्भ्यः, मरुद्भ्यः गणाय, यज्ञाय, सुलाभदानाय, बलाय, शुभदाय, व्रतधृतेभ्यः, वीर्यवतेभ्यः गच्छन्तु। अस्य सुवर्णरश्मिना, विशुद्धः, सर्वद्वेषांसि विजित्य, स्वयम् रश्मिभिः, सूर्य इव, स्रवन्; पृष्ठे तस्य आपः दीप्ताः, विशुद्धाः, रक्तसुवर्णवर्णः, सप्तगीतिभिः, सप्तमुखैः, सर्वरूपेषु विचरन् दीप्तमान्। सवितारं तं देवं महान्तं, प्राज्ञकर्माणम्, सत्यचेतसम्, निधिधारिणम्, प्रियचेतसम्, अहम् स्तौमि; यस्य चिन्तनं उच्चं, यस्य प्रेरणा प्रज्वलति; तस्य आज्ञायाम्, हिरण्यहस्तः, शुभकर्मा, स्वयम् प्रभा, दिवं ममाप; सविता स्वर्गं ममाप। अग्निं ऋत्विजं, उदारं, वीर्यस्य पुत्रं, सर्वजन्मविदं, प्राज्ञं, सम्यग्यजुः, दयावान्, घृतप्रसारकं, दीप्तज्वालं, घृतं आह्वयन्तं, चिन्तयामि। तव प्रथमं, प्राचीनं कर्म, वीर्यवत् इन्द्र, दिवि वक्तव्यम्; यत् देवशक्त्या त्वं अकरोः, आपः उद्घाट्य, सर्वं जगत् बलिना आपूरयः, शतशक्तिन्, पोषणं अकरोः, अन्नं अकरोः। एवं इन्द्राय उत्सवे... सोम, त्वं निष्पीडनात् जातः, स्वर्गे च पृथिव्यां च स्थानं स्थापयः; महत्तमं रक्षणं, महाकीर्तिः। मधुरतमया, रमणीयया धारा, स्रव, सोम, इन्द्रपानाय निष्पीडितः। वीर्यवान्, स्रव, मरुद्भ्यः बलाय; सर्वशक्तिभिः, तेजसा सञ्जातः प्रवह। तव उत्तमेन प्रमदेन, स्रव, सोमपेयेन, देव, वीर्यवान्, शापघ्न।