सामवेदः

प्रभाते, हे उषः, अद्य अस्मान् प्रबोधय महद्विभवाय, ज्योतिष्मत्यै, यथा पूर्वं नः प्रबोधयः। सत्यम् उक्तिः, आर्यत्वं, उत्तमजन्म, अश्वदानं, मधुरवाक्—एषु सर्वेषु त्वं नः जागरय। मनः, सौभग्यं प्रेषय, कौशलं मेधां च ददातु; तव मैत्र्यां हर्षे च, यथा गावः क्षेत्राय नीयन्ते, तथा वाञ्छितानि दानानि वह। महाबलवान् सः, स्वसङ्कल्पेन प्रेरितः, वीर्येण ववर्ध; स उन्नतः, श्रियायुक्तः, ताम्रकेशाय हिरण्यश्मश्रवे हस्ते आयसीं वज्रां न्यधात्। स एव तं महाशक्तिसम्पन्नं रथं आरोहति, यः इन्द्राय मदिरां सुतां पात्रीं पूरयति; तव अश्वौ युज्येताम्, हे इन्द्र। अग्निं वसुधनं मन्ये, यं गावः प्रपद्यन्ते, यं शीघ्राश्वाः, नित्यजितः अश्वाः च; स भक्तेभ्यः पुष्टिं वहतु। यस्य मर्त्यस्य देवाः संयुक्ताः, अर्यमन् मित्रः वरुणश्च, शत्रूञ् अतिक्रामन्ति, तस्मै न किञ्चिदपि अनिष्टं नापद् आगच्छति। सोमः, इन्द्राय मित्राय पूष्णे भगाय च मधुमान् परितः स्रव। सोमः, बलाय सर्वतः स्रव; विघ्नान् छित्वा, रिपून् जित्वा, द्वेषिणः ऋणिन इव अतिव्रज। सोमः, महोदधिवत्, सर्वलोकपितरः, सर्वाणि वासानि व्याप्य, स्रव। सोमः, महत् कौशलाय, धनार्थं युक्तः अश्व इव, स्रव। सुन्दरः सोमबिन्दुः, हर्षाय, आपां मध्ये, भगाय मनीषीव, पवित्रे प्रविष्टः। सोम, त्वयि वयं हृष्यामः, हर्षाय सुतः, महदधीपत्यम्; प्रवाहमानः त्वं बलाय गच्छसि। कः खलु, प्रकटः, रुद्रस्य समीपस्थो मानुषः वा आत्माश्वः वा अस्ति? अग्ने, स्तुतिभिः अद्य वयं तं शीघ्रमश्वं, तं आर्यं तेजः, हृदयस्पृशं, तव अनुग्रहेण प्राप्नुयाम। वीराः प्रकटाः अभवन्; वयं फलम्, बलं, सवितुः देवस्य तेजः च प्राप्नुमः; शीघ्रगामिनः दिवं जयन्तु। सोमः, कीर्त्या, सुविशुद्धः, महान्, नित्यनूतनः, प्राचीनमार्गमुपेत्य, स्रव। द्वितीयार्धं पञ्चमम्; सर्वतो दिशः, तं बलिन्तमं यं वयं आह्वयाम, अस्मभ्यं आनय। एष ऋत्विक्, होतारम्, अहं इन्द्रमिव स्तौमि, यः नाम्ना प्रसिद्धः। ऋत्विज्यया इन्द्रं स्तौन्ति, तेन शत्रुं हन्तुम् इच्छन्ति। त्वष्टा, विश्वकर्मा, अश्वाय रथं, तुभ्यं वज्रं तेजस्विनं निर्ममे, हे बहुप्रार्थित। सुखपदः, उदारदानः, न कामं लङ्घयति, न च धनिनां धनं हिंसति। नित्यं शुद्धाः गावः, सर्वदा दोषरहिताः देवाः। अरण्येन सह, गावः सहिताः, अत्र आगच्छन्तु; स्तन्यैः मार्गम् उपयान्तु। माधुर्ये स्थित्वा, वयं समृद्धिं प्राप्नुयाम, प्रज्ञां च लभेम, हे इन्द्र। मरुतः सूर्यं स्तोत्रैः वन्दन्ते; युवान्, कीर्तिमान् इन्द्रः स्तूयते। इन्द्राय, वृत्रघ्नाय, प्रेरिताय, स्तोत्रं गाय; यं त्वं हर्षयसि। अग्निः अनवरतः, प्राज्ञः, वह्निः, शुभरथः। अग्ने, त्वं अस्माकं समीपस्थः, रक्षकः, शुभदः, शरणदः। भगः, श्रीमान्, अग्निवत्, महद्विभवस्य दातारः। सर्वत्र, अग्रे, सभायाम्, घोषय; अत्र आगच्छ। उषा, भगिनीषु प्रियतमा, पन्थानं प्रबोधयति, सुजातिः। इमे लोकाः कस्मै? इन्द्राय सर्वेभ्यश्च देवेभ्यः। इन्द्र, तव दानानि, सरितामिव, स्वमार्गे वहन्तु। एतेन, वयं देवैः प्रतिष्ठितं फलम् प्राप्नुयाम, हृष्याम, शतशक्तिमन्तः, शुभवीराः स्याम। मित्रावरुणौ पुष्टिं सिञ्चतः; हे इन्द्र, अस्मभ्यं समृद्धं भोजनं कुरु। इन्द्रः सर्वस्य अधिपतिः। त्रिकद्रुकयज्ञे, बलिनां मध्ये, यवमिश्रितं सोमं, उत्सुकः, विष्णुना सह, इन्द्रः अपिबत्; तत् हृष्टः, महत् कर्म कर्तुं, अतिबलः; देवः देवेन, सत्यबिन्दुः सत्येन्द्रेण सह। सः, सहस्रमानः, प्राज्ञदृष्टिः, चिन्तनं, ज्योतिः, ऋतस्य धारकः, तेजस्वी, उषसः, निष्कपटाः, प्रज्ञया युक्ताः, स्वस्थाने, निश्चयवन्तः, गावः अन्वेषयन्तः, एकत्र संनयन्। इन्द्र, दूरेभ्यः आगच्छ, सभापतिरूपेण; राजेव, सत्यपतिरिव, त्वां वयं आह्वयाम, दानकामाः, सुतकाले, पुत्रा इव पितरं फलार्थम्, महत् फलार्थम्। तं दानवंतं, महाबलिनं, सर्वं धारयन्तं, अजितं, महाकीर्तिं, स्तोत्रयज्ञैः स्तुत्यं इन्द्रम् आह्वये; स नः धनाय पश्यतु, वज्रधारी सर्वेभ्यः शुभान् मार्गान् करोतु।