सामवेदः

यदा तस्य चक्रं अप्सु संस्थाप्यते, तदा मधुरः पानः पृथिव्याम् एनं आवृत्य तिष्ठति; यत् किंचित् क्षीरं निःसृतम्, तत् सः गावःषु च ओषधीषु च न्यधत्त। तं महान्तं जयिनं देवप्रेरितं बलिनं शीघ्रतरं रथिनां तर्क्ष्यं, यस्य चक्रं अच्युतम्, युद्धे जातम्, अस्माकं श्रेयसे आवहाम। इन्द्रं रक्षन्तारं, इन्द्रं सहायं, इन्द्रं सर्वत्र सम्यगाहूतं, इन्द्रं बलीयांसम्, इन्द्रं बहुधा आहूतं, तं दानवंतं धनिनं च, इन्द्रं, एष हविः प्राप्नुयात्। इन्द्रं वज्रिणं दक्षिणहस्तं स्तौम, यः हरिभ्यां युक्तरथः, यस्य श्मश्रुः उर्ध्वं कम्पते, सः स्वगणैः निर्भयः आगच्छतु, दानानि ददातु। इन्द्रः रिपुघ्नः, बली, महाबलः, अनन्तः, उत्तमवज्रधारी वृषभः, वृत्रहन्, जयिनः, दातारः, सच्च दानमयः। यः कश्चित् मर्त्यः अमृतो वा अस्मान् प्रतिषेधति—सैन्यः, बलवान्, शीघ्रः, वा चतुरः—तम् इन्द्रस्य साहाय्येन युद्धे विजेष्याम, तव बलं आश्रित्य। यं जनाः संग्रामेषु आह्वयन्ति, स्पर्धासु प्रेरयन्ति, वीराः संघर्षे आह्वयन्ति, ऋत्विजः आपः सुताय बलाय आह्वयन्ति—सः इन्द्रः। इन्द्रः पार्वती च, स्वेन महता रथेन आगच्छताम्, वित्तानि वहन्तौ; यज्ञेषु हवीं सवीकुर्वन्तौ, स्तोत्रैः वर्धेताम्, स्तुत्यां मुदमानौ। इन्द्राय गीतानि, स्वच्छन्दानि, प्रवहन्ति; सः आपः सागरस्य अधस्तात् प्रवर्तयत्; शक्तिभिः अक्षवत्, पृथिवीं द्यां च सर्वतः धारयत्। तव मित्राणि त्वां मैत्र्याय वृतवन्तः; त्वं बहून् विस्तीर्णान् समुद्रान् अतीत्य गतवान्; पितुः अपत्य, प्राज्ञः त्वां अस्मिन्गृहे द्युमन्तं स्थापयतु। कः अद्य सत्यगावः युगाय युङ्क्ते, शीघ्राः, द्युमन्तः, दुर्निग्रहाः? तेषु हर्षदः आपः वहमानः, सेवा संपाद्य, प्राणान् दत्तवान्। गायत्रीगायका त्वां चतुर्थे द्वितीये च अंशे गायन्ति; अर्कगायका त्वाम् अर्केना स्तुवन्ति; शतक्रतोः ऋत्विजः त्वां ध्वजवत् उच्चारयन्ति। सर्वे स्तोत्राणि इन्द्रं वर्धयन्ति, यः समुद्रान् परिवेष्टयति, रथिनां श्रेष्ठः, बलस्य अधिपः, सत्येश्वरः, रक्षिता। इन्द्र, त्वं एतत् सुतम् सोमम् पिब, परमं, अमृतं, हर्षजनकं; तव कृते ऋतस्य उपस्थे सत्यस्रवः वहन्ति। यत् किंचित् उत्तमं दानम्, इन्द्र, अत्र नास्ति, त्वया अदत्तम्, तद् अनुग्रहम् अस्मभ्यं प्रयच्छ; उभयं धनं आनय। दूरात् आह्वानं शृणु, इन्द्र, यः त्वां उपास्ते; वीरपुत्रस्य, बहुधनस्य कामम् पूरय, यतः त्वं महान्। सोमः तव कृते सुतः, इन्द्र, महाबल, साहसिन्; आगच्छ, तव बलम् पूर्यताम्, यथा सूर्यः दिवं किरणैः पूरयति। इन्द्र, कन्वस्य स्तोत्राय हरिभिः आगच्छ; तस्य दिवः आज्ञया, दिव्यं सदनं गच्छ, दिवसः अधिप। त्वां स्तोत्राणि, गीतप्रिय, रथिनः इव स्पर्धायाम्, आगतानि; गावः वत्सं इव त्वां परिवृत्य तिष्ठन्ति, इन्द्र। शुद्धया स्तुत्या, शुद्धैः स्तोत्रैः, शुद्धप्रीतिः इन्द्रः स्तूयताम्; सः शुद्धैः हविभिः मुदाम् यायात्। यः धनदः, महादाता, महाश्रवाः—सुतः सोमः, इन्द्र, तव हर्षः, बलस्य अधिप। यः इच्छति, सर्वज्ञः, तस्य सर्वाणि वित्तानि आनयन्तु, यः उत्सुकः, आगतः, दूरात् आगतः, तस्य कृते, हे नराः। महतीं जरां, महतीं निकृन्तनं, महतीं प्राचीं हानिं त्वत्तः अपसारय, कठिनं वचः अपाकुरु, महाबल। यथैव यात्रा, तथा तव रथं अनुग्रहेण प्रेरयाम, बलिनः, इन्द्र, बलस्य अधिप, महाश्वैः, रिपून् जयन्तः। सः प्राचीनः महतां गायकः, प्रज्ञया जातः, यस्य द्वारेषु मनुः पितरः देवेषु प्राज्ञः प्रविश्य स्थितवान्। यदा शीघ्राः, द्युमन्तः, रथेभ्यः, हर्षजनकं मधु वहन्ति, तदा तत्र यशः लभन्ते। अविजितं बलिनं, इन्द्रं, सर्वशक्तिमन्तं, कुशलतमं, सर्वज्ञं नरं, बलस्य अधिपं अहम् स्तौमि। दधिक्रावाणं जयिनं शीघ्रश्वं स्तोत्रं कृतवान्; तस्य सुरभयः मुखानि अस्मभ्यं कल्याणं ददातु, आयुः च दीर्घयतु। पुरभिद्, नव्यः, प्राज्ञः, अनन्तवीर्यः, जातः; वज्रधारी इन्द्रः, बहुभिः स्तुतः, सर्वकर्मणां धारकः। त्रिष्टुभं स्तोत्रं इन्द्राय प्रेषयाम, वीरैः स्तूयमानम्; चिन्तया, प्रज्ञाय लब्धये, पुरन्धिः तम् आह्वयति। तौ द्वौ, कश्यपेन सह संयुक्तौ, दिव्यज्ञौ, येषां व्रतेन प्राज्ञाः, विविच्य, विश्वं जगत् यज्ञं च स्थापितवन्तः, इति वदन्ति। स्तुतिः! ये हवीं प्रियाः, ते स्तुवन्तु; तेषां पुत्राः अपि स्तुवन्तु; नगरवासिनः, बलवद्वाचा, स्तुवन्तु। इन्द्राय स्तोत्रं पठ्यताम्, घोष्यताम्; यः शक्रः, अजितः, सः अस्माकं सोमपानं मैत्रीं च प्रीणातु। विश्वनरं, धनाधिपं, अजितबलं—एतैः अपि, अहम् जनानां रथान् साहाय्याय आह्वयामि। यः, हे नराः, प्रज्ञया, स्वर्गाद् उपकर्ता, तस्य साहाय्येन, द्वेषं व्यथां च, महतो दिवः, संकुचितं इव, अतिक्रामति। इन्द्र, सर्वव्यापिन्, दानद, शतक्रतोः, अस्मभ्यं बहुधनं देहि; ततः सर्वजनानां महत्त्वं वर्धय, सुमते, शुभेन च। द्विपद् चतुष्पदश्च, मनसा पक्षिणः, प्रातः ऋतून् अनुगम्य, दिवः सीम्नः परं यान्ति। ये देवाः मध्ये तिष्ठन्ति, दिवि द्युमन्ति—किम् सत्यम्? किम् अमृतम्? कः प्राचीं होमः तेषां? ऋचा साम्ना च वयम् पूजयामः, येन ते कर्माणि कुर्वन्ति; तव सभायाम्, द्युमता, त्वं यज्ञं देवेषु प्रकाशयसि। सर्वे पुरुषसमूहाः, स्वमित्रैः सह, इन्द्रं राजानं बलाय, उत्तमसंकल्पाय, स्थैर्याय, विशालशक्तये, वीर्याय, सामर्थ्याय च अकुर्वन्।