सामवेदः

आदौ ब्रह्मैव प्रथमं जातम्, सर्वस्य पूर्वं, यस्मात् तेजस्वी ऋषिः प्रसरत्। तस्य मूलानि गम्भीरम् अन्तः, तस्य मापनी सन्ति सत्-असतां योनिः। तस्मै महते, शूराय, बलिने, विश्वचक्षुषे, वज्रिणे, स्थिराय, शान्ततमाय च, अप्राकृतानि, अत्यधिकानि दानानि कल्पितानि; तस्मै च शान्तानि वचांसि रचितानि। श्यामबिन्दुः दीप्तमान् शुभ्रे स्थितः, दशसहस्रैर् युक्तः सञ्चलति; तं पिशङ्गं तेजसा इन्द्रः प्रत्यनयत्, तं च पुरुषाः कौशलात् मलम् अपाक्रन्। सर्वे देवाः त्वां, वृत्रस्य श्वासात् रक्षां काङ्क्षन्तः, सहायकाः अभवन्; हे इन्द्र, मारुताः ते सखायः स्युः, एवं सर्वेषु युद्धेषु जयः स्यात्। पश्य देवस्य विस्मयम्—युवान्, स्वजनसमूहे परिवृतः, श्वेतः अभवत्, जागर्ति च; तस्य महिमा नित्यं वर्धते, किन्तु ह्यः तदृशः अन्यः मृतः। त्वं, हे इन्द्र, जन्मनैव शत्रूणां शत्रुः अभवः, दिवि पृथिव्या च गुह्यः; त्वं महिष्वासु लोकेषु मार्गं ववन्दिथ, बहुषु भूतेषु युद्धं न्यधाः। स्थाणुवत् त्वं, हे वज्रिन्, स्थिरः बलवान् च, दृढीकृतः; त्वां उत्सुकाः, दानशीलाः, उपासकाः, वृत्रहन्तारम्, दीप्तवृषभम्, अहम् स्तौमि। महतो वर्धमानस्य प्रज्ञावतो स्तोत्रं समर्पयन्तु; जनाः सौमनस्यं वहन्तु, नराधिपाः पुरतः यान्तु, प्राचीनान् गणान् प्रति गच्छन्तु। युद्धे वयं दानिनं श्रेयांसं मनुष्येषु श्रेयांसं वलाय इन्द्रं आह्वयाम; स नः शत्रून् हन्तु, सम्प्रतिष्ठासु विजयम् आप्नुयात्। स्तोत्राणि यशसे समुत्थितानि; वसिष्ठः सभायाम् इन्द्रं महयति—यः स्वकीर्तिं सर्वत्र प्रसरयत्, मदीयं वचः शृणोति, स्तुतिप्रियः। यदा तस्य चक्रं आप्सु स्थाप्यते, तदा पृथिव्याम् अस्य मधुरं पानं आवृतम्; यत् दुग्धम् आपीतम्, सः तद् गावेषु ओषधिषु च न्यधात्। वयं तं महान्तम्, विजयिनम्, देवप्रेरितम्, बलिनम्, शीघ्रतरं रथिनां, अच्युतचक्रं तर्क्ष्यं स्वयम् युद्धे जातं, स्वस्तये आह्वयाम। अहम् इन्द्रं रक्षन्तारं, सहायम्, सर्वत्र सुहूयमानम्, महाबलिनं, बहुधा स्तुतम्, दानिनं, धनवन्तं हविर्गमयाम्। वयं तं वज्रधारिणं दक्षिणहस्तेन, कपिलयुक्तरथारूढम्, उत्तरदंष्ट्रं कम्पयन्तं, निर्भयं, गणैः सहितं, दातारं, इन्द्रं उपास्महे। इन्द्रः शत्रुघ्नः, बलवान्, महाबलः, अनन्तः, शुभवज्रवृषभः, वृत्रहन्ता, विजयिनः, दातारः, सदा उदारः। यः कश्चन, मृत्योः अमृत्योः वा, अस्मान् विरोधति—संघः, बली, शीघ्रः, वा चतुरः—वयं तं युद्धे इन्द्रस्य साहाय्येन, तव बलम् आश्रित्य, जयेम। यं जनाः युद्धेषु, स्पर्धासु, वीराः संघर्षे, ऋत्विजः आप्सु सवनेषु बलाय आह्वयन्ति, सः इन्द्रः। इन्द्रः पार्वत्या सह महारथेण आगच्छतु, धनानि वहन्; यज्ञे हविः गृह्णन्तु, स्तुतिभिः वर्धन्ताम्, हर्षयन्तु। इन्द्राय स्तोत्राणि अनियतसृष्टयः प्रवहन्ति; सः समुद्रस्य अधस्तात् आपः प्रावर्तयत्; शक्तिभिः अक्षवत् पृथिवीं दिवं च सर्वतः अधारयत्। तव सखायः त्वां मैत्र्यार्थम् अवृण्वन्; त्वं बहून् विस्तीर्णान् सिन्धून् अतीतवान्; हे पितुः नपात्, प्राज्ञः त्वाम् अस्मिन्गृहे द्युमन्तं स्थापयतु। कः अद्य सत्यगावः युगाय योजयेत्, शीघ्राः दीप्ताः दुःसहाः? तेषु हर्षदः आपः वहन्, तेषां सेवा पूर्णां कृत्वा आयुः अददात्। गायत्र्याः गायका त्वां चतुर्थे द्वितीये च भागे गच्छन्ति; अर्कस्य स्तोत्रैः त्वां स्तुवन्ति; शतशक्तयः ऋत्विजः त्वां ध्वजवत् उच्चकुर्वन्। सर्वाणि स्तोत्राणि इन्द्रं महयन्ति, यः समुद्रान् परिवेष्टितवान्, रथिनां श्रेष्ठः, बलस्य पति, सत्येश्वरः, रक्षकः। हे इन्द्र, पिब सोमम्, परं प्रमदं, अमृतम्; तव सत्यस्य दीप्तस्रोतांसि ऋतस्य स्थाने प्रवहन्ति। यत् किञ्चित् श्रेयस्करं दानम् अत्र नास्ति, त्वया न दत्तम्, तत् अस्मभ्यं भवतु; उभयं धनं आनय। श्रुणु, हे इन्द्र, दूरात् आह्वानम्, यः त्वां यजते; वीरपुत्रकामस्य, बहुधनस्य, कामं पूरय, त्वं हि महान्। त्वदर्थम् सोमः सुतः, हे इन्द्र, महाबलिन्; आगच्छ, तव बलं पूरय, यथा सूर्यः दिवम् रश्मिभिः पूरयति। इन्द्रः काण्वस्य स्तुत्याय कपिलैः आगच्छतु; तस्य दिवः आज्ञया, दिव्यं गृहम् आगच्छतु, दिवसः पतिः। त्वां स्तोत्राणि, हे गीतप्रिय, यथा रथिनः स्पर्धायाम्, आगच्छन्ति; गावः वत्सं यथा, त्वां परिवर्तन्ते। इन्द्रं शुद्धेन गीत्या, शुद्धैः स्तोत्रैः, शुद्धयाः स्तुतिभिः वर्धमानम्, शुद्धेभ्यः हविभिः प्रमोदयाम। यः धनदः, उदारः, यशस्वी—सुतः सोमः तव प्रमदः, हे इन्द्र, बलस्य नाथ। यः इच्छति, सर्वज्ञः, तस्मै सर्वाणि रत्नानि वहन्तु, आगते, दूरात् आगते च, हे नराः। त्वं नः महतीं जीर्णिं, महतीं सन्निहितां आपदं, महतीं प्राचीं हिंसां व्यपवर्तय; तीक्ष्णं वचः, हे महाबल, अपाकुरु। पन्थानमिव, तव रथम् अनुग्रहेण प्रचालयाम, हे महाबल, बलस्य नाथ, अश्वैः सह, शत्रून् विजित्य। सः प्राचीनानां गायकः, प्रज्ञया जातः, यस्य द्वारैः मनुः पितुः देवेषु प्रज्ञया प्रविष्टः। यदा शीघ्राः रथेषु दीप्तमानः मधु प्रहरन्ति, तदा ते कीर्तिम् आप्नुवन्ति। अहम् अविजितं बलिनम्, सर्वशक्तिमन्तं, कुशलतमं, सर्वज्ञं नरं, बलस्य नाथं, इन्द्रं स्तौमि। अहम् दधिक्रावाणं, विजयं, शीघ्रं अश्वं स्तोत्रं कृतवान्; तस्य सुरभिमुखानि नः कल्याणं कुर्युः, आयुः च दीर्घं ददातु। पुर्याः भेत्ता, तरुणः, प्राज्ञः, अनन्तविक्रमः, जातः; इन्द्रः वज्रधारी, बहुभिः स्तुतः, सर्वकर्मणां धर्ता। त्रिष्टुभं स्तोत्रं इन्द्राय प्रेषयाम, यः वीरैः स्तुत्यः; बुद्ध्या, प्रज्ञालाभाय, पुरन्धिः तम् आह्वयति। एवं ऋषयः, देवाः, मानवाः च, इन्द्रस्य महिमानं, वीर्यं, दानशीलतां, स्तुत्या, यज्ञैः, स्तोत्रैः च अनुवदन्ति, सदा तस्य कृपाम् इच्छन्ति, तं च सर्वत्र आह्वयन्ति।