सामवेदः

इन्द्रः युद्धेषु सर्वान् प्रतिद्वन्द्विनः अतिशेते। सः शापविध्वंसकः, स्रष्टा, विघ्नविजेता च, शत्रुं दुष्टं च सदा पराजयति। यः बलसम्पन्नः स्वर्गस्थानम् अतिशेतुम् इच्छति, तं कोऽपि भूमौ अतिशेतुं न शशाक। इन्द्रः सर्वं भूमण्डलं अङ्केन स्वीकरोति। सोमः सुतः गर्जन् देवाय निष्पूतः, तदा इन्द्रः जन्मनि उद्घोषयत्—"त्वां यज्ञैः वेद्मः, सोमस्य आनन्देन च स्तवैः तव परिचयम् इच्छामः।" इन्द्रस्य आसनं गृहे स्थापितम्, तस्य युगं मनुष्यैः युक्तम्। सः बहुधा आहूतः, रक्षकः अस्माकं भव, धनं दत्त्वा सोमैः तुष्टः भव। इन्द्रः गूढं बन्धनं च्छिद्य, नदीनां मार्गं उद्घाटयत्, महान् पर्वतः विदारितः, दानवाः हताः, तदा प्रवाहाः निर्गताः। सोमं सुत्वा, इन्द्रं स्तौमः, तस्य बलस्य साहाय्येन धनं याचामः; सः सौभाग्यं ददातु, अस्माकं स्वबलं तस्य साहाय्येन विजयं साधयतु। इन्द्रस्य दक्षिणहस्तं गृहित्वा धनं इच्छामः—सः धनाध्यक्षः, निधिपः। गोपालः इन्द्रः, वीरः, अस्माकं गवां मध्ये महद् ऐश्वर्यं ददातु। मनुष्याः यज्ञैः इन्द्रं आह्वयन्ति, तेषां चिन्ताः यज्ञे युक्ताः। वीरः, बलदायकः, कीर्तिं ददातु, गोसमृद्धं पुरस्कारं अस्माकं सह वितरतु। शीघ्रपक्षिणः प्रियबुद्धयः ऋषयः इन्द्रं समीपं आगच्छन्; सः तमसः निवारणं, दृष्टिं ददातु, बन्धनात् विमोचनं यथा गूढात् विमुक्तं। स्वर्णपक्षः पक्षी आकाशे उडन्, धीराः हृदयेन इन्द्रं दृष्टवन्तः—वरुणस्य दूतः, यमलोकस्य पक्षी, स्वर्णपक्षः शीघ्रगः। ब्रह्मा आदौ उत्पन्नः, सर्वात् पूर्वं; तस्मात् तेजस्वी ऋषिः प्रसारितः। तस्य आधारः गम्भीरेषु, तस्य मापनी गर्भः सत्-असत् च। अप्राकृतं, अतिशयदानं तस्मै निर्मितम्—महान्, वीरः, बलवान्, विश्वदर्शी, वज्रधारी; तस्मै स्थिराय, शान्ताय उत्तमानि वचनानि रचितानि। कृष्णबिन्दुः दीप्तः दीप्ते स्थितः, दशसहस्रैः गतः; इन्द्रः शक्त्या तं प्रत्यावर्तयत्, तं मर्दयित्वा, जनाः कौशलात् कलुषं अपाकरोति। सर्वदेवा इन्द्रं सहायं कृत्वा वृत्रस्य श्वासं निवारयन्तः, तस्य मित्राः अभवन्; इन्द्रः, मरुतः तव सहचराः सन्तु, सर्वेषु युद्धेषु जयः तव भवतु। देवस्य आश्चर्यं पश्य—युवान् बहुभिः मित्रैः परिवृतः, धूम्रः जातः, जागरूकः; तस्य महिमा स्थिरः, किन्तु ह्यः तस्य सदृशः कश्चित् गतः। इन्द्रः जन्मादेव शत्रुषु शत्रुः अभवत्, दिवा भूम्या च गूढः; सः महिष्वासु मार्गं अन्वविन्दत्, युद्धं सृष्टवान्। स्तम्भवत् इन्द्रः वज्रधारी, स्थिरः, शक्तिमान्; उत्सुकैः, उदारैः, उपासकैः आहूतः, वृत्रनाशकः, दीप्तवृषा, तं अहम् स्तौमि। महान्तं, वृद्धिमन्तं, प्राज्ञं स्तुत्वा, जनाः शुभेच्छां ददतु, नेतारः आगच्छन्तु, पुरातनान् गणान् प्रति अग्रे गच्छन्तु। इन्द्रं धनदं युद्धे आह्वयामः, पुरुषेषु श्रेष्ठं पुरस्काराय; सः तीक्ष्णः, आह्वानं श्रुत्वा, शत्रून् प्रतियोगे हन्तु, धनं जेतु। स्तुतयः कीर्तये समुत्थिताः; वसिष्ठः सभायां इन्द्रं वर्धयति—सः सर्वत्र कीर्तिं प्रसारितवान्, मम वचनं शृणोति, स्तुत्ये उत्सुकः। यदा तस्य चक्रं आप्सु स्थितम्, तदा पृथिव्याम् मधुरं पेयम् तस्य आच्छादयतु; यत् क्षीरम् निष्पूतम्, तं सः गवां मध्ये, औषधिषु च स्थापयति। अस्माकं हिताय तं महाबलिनं, पुरस्कारविजयं, देवदत्तं, तीक्ष्णतरं रथारूढं तर्क्ष्यं आह्वयामः, यस्य चक्रं अच्युतम्, युद्धे जातम्। इन्द्रं रक्षकं, सहायं, सर्वाह्वाने प्रशस्तं, महाबलिनं, बहुधा आहूतं आह्वयामि; एष यज्ञः उदाराय, धनवन्ताय इन्द्राय गच्छतु। वज्रहस्तं इन्द्रं उपासामः, यः कपिलाश्वैः रथं आरूढः; तस्य श्मश्रुः ऊर्ध्वं कम्पयतु, सः गणैः सह निर्भयः, दानं ददातु। इन्द्रः शत्रुनाशकः, बलवान्, महाबलः, अनन्तः, शुभवज्रवृषा, वृत्रनाशकः, पुरस्कारविजेता, दानदाता, उदारः, सत्यम् उदारः। यः, मर्त्यः वा अमर्त्यः वा, अस्मान् विरोधति—गणः वा, बलवान् वा, शीघ्रः वा, कौशलवान् वा—वयं इन्द्रस्य साहाय्येन युद्धे तं जयेम, तव बलम् आश्रित्य। यः जनैः युद्धे आह्वयते, प्रतियोगे प्रेर्यते, वीरैः संघर्षे आह्वयते, पुरोहितैः आप्सु सुत्वे बलाय आह्वयते—सः इन्द्रः। इन्द्रः पार्वत्याः सह महारथेन धनं आनयतु; यज्ञे हविः स्वीकारयतु, देवौ गीतैः वर्धन्तु, स्तुत्ये हर्षयन्तु। इन्द्राय, स्तुतयः मुक्ताः, अनियन्त्रिताः प्रवृत्ताः; सः समुद्रगर्भात् आपः प्रावर्तयत्; शक्तिभिः अक्षवत् पृथिवीं दिवं च सर्वतः धारयति। मित्राः तं मित्राय वृतवन्तः, सः विस्तीर्णान् समुद्रान् अतीत्य गतः; पितुः वंशजः, प्राज्ञः तं गृहे स्थापयतु, दीप्तः सर्वत्र। कः अद्य सत्यगवां युगं यक्ष्यति, शीघ्रं, दीप्तं, दुर्नियन्तव्यम्? तेषु, आनन्ददायकः आपः वहति; सः तेषां सेवा संपाद्य जीवितं दत्तवान्। गायत्रीगायका चतुर्थे द्वितीये च तं स्तुवन्ति; अर्कागायका अर्कया; ऋत्विजः शतशक्तिम् पताकावत् उत्तोलयन्ति। सर्वाः स्तुतयः इन्द्रं वर्धयन्ति, यः समुद्रान् व्याप्नोति, रथेषु श्रेष्ठः, बलस्य स्वामी, सत्यस्वामी, रक्षकः। सोमं सुतं पिब, इन्द्र, श्रेष्ठ, अमृतमदः; सत्यस्य दीप्तसरितः तव ऋतस्थाने प्रवृत्ताः। यद् उत्तमं दानं, इन्द्र, यत्र नास्ति, न तव दत्तम्, वज्रिन्, तद् अनुग्रहं अस्माकं स्यात्; उभयम् ऐश्वर्यं आनय। दूरात् आह्वानं शृणु, इन्द्र, यः त्वां उपासते; वीरपुत्राणां, बहुधनस्य कामं पूरय, यतः त्वं महान्। सोमः तव सुतः, इन्द्र, महाबलिन्, वीर्यवान्; आगच्छ, तव बलं पूरय, सूर्यः यथा दिवं रश्मिभिः पूरयति। इन्द्र, कपिलाश्वैः कण्वस्य स्तुत्यं आगच्छ; तस्य दिव्याज्ञया दिव्यगृहं आगच्छ, दिवसः स्वामिन्। तव स्तुतयः, गीतप्रिय, रथारूढा इव स्पर्धायां आगच्छन्ति; गावः वत्सं यथा तव समीपं समवेताः, इन्द्र। अद्य शुद्धया स्तुत्या, शुद्धैः गीतैः, शुद्धैः स्तुतिभिः इन्द्रं स्तौमः; सः शुद्धैः हविः तुष्टः भवतु।