सामवेदः

सर्वेभ्यः श्राव्यं दृश्यते यथा सूर्यः, तथा जातवेदाः देवः रश्मिभिः उर्ध्वं नयति, तं सर्वे पश्यन्ति। यं यज्ञे ऋषिं धर्मे सत्यं, अग्निं, पापं नाशयन्तं देवं, स्तौमः। देवीः अपि नः इच्छायै सुखं ददतु, पीतौ हर्षं प्रयच्छन्तु, अनुग्रहार्णवाः अस्मभ्यं प्रवहतु। कस्य नु त्वं परितः स्थितः? कस्य मनांसि प्रेरयसि, सत्यस्य प्रभो? कस्य स्तुतिभिः तुष्टः? यज्ञात् यज्ञं, गीतात् गीतं कौशलाय, वयं अमृतं जातवेदसं मित्रवत् सखायं नित्यं स्तौमः। त्रिभिः स्तोत्रैः, चतुर्भिः रक्षाभिः, अग्ने, महाबले, नः पालय; एकया, द्वितीयया, तृतीयया, चतुर्थ्या च, नः रक्ष। दीप्तया महत्या शुभ्रया अग्ने, तेजसा प्रकाशस्व; शुद्धया प्रभया, देव, विराज। भरद्वाजेन प्रेरितः, कनिष्ठः, श्रेष्ठः शुद्धिकर्ता, भास्वरः भव। त्वयि, अग्ने, ये उदाराः दानवः जनानां दातारः, गोभ्यः विस्तीर्णं क्षेत्रं यच्छन्ति, ते प्रियाः स्युः। अग्ने, गायक, नरपतिः, उग्र, आपदुद्धर्ता, अनिद्रः गृहपालकः, त्वं महत्, गृहस्य रक्षकः, दिवि स्थितः। अमृत अग्ने, दिवोदासस्य पुत्र, अद्य यजमानाय विवस्वतः उषसां श्रीमद् धनं वह; सर्वजननविद्, अस्माकं देवान् बोधय। अद्भुतया रक्षया, दानद, अग्ने, अस्मान् प्रेरय; त्वं अस्य निधेः सारथिः; सुरक्षितं स्थानं नय। धर्मं त्वमेव प्रसारयसि, त्वं रक्षिता, ऋषिः; प्रेरिताः त्वां ज्वालयन्ति, स्रष्टारं आह्वयन्ति। शोचिष्के, विशुद्ध, अग्ने, नः धनं वर्धय, प्रशस्यं, पुरोळाशं, सुश्रीं, शुभकृत्यश्लाघ्यां समृद्धिं देहि। सर्वरत्नदः, प्रजाजनस्य प्रियम् पुरोहितः, मधुनः प्रथमः आस्वादकः, तस्मै अग्नये नः स्तुतयः गच्छन्तु। इमां नमस्यां अग्निं आह्वयामि, बलस्य पुत्रं, प्रियं, शीघ्रं, अच्युतं, यज्ञस्य योग्यं पुरोहितं, अमृतं दूतं सर्वस्य। दारुषु गुहं स्थितं अग्निं, मर्त्याः सह संयोजयन्ति; अनिश्रमः सः समिद्धं हविः वहति; ततो देवेषु राजा भवति। सः दृष्टः, श्रेष्ठः पथः वेत्ता, यत्र ऋता प्रतिष्ठितानि; अस्माकं वाचः समीपे जातस्य महात्मनः न विफलाः स्युः। अग्निः गृह्यः पुरोहितः स्तोत्रैः गीयते; शिलाः च, कुशाः च, यज्ञे; स्तोत्रेण मरुतः, बृहस्पतिं, देवांश्च सहाय्याय आह्वयामि। अग्नेः साहाय्यं स्तोत्रैः वयं इच्छामः, तीक्ष्णशोचिषं; धनाय, अग्निं, बहुहुतं, यशस्विनं, उत्तमं मार्गदर्शिनं वयं स्तौमः। शृण्वन्तु, ये शृण्वन्ति, अग्ने, साकं समिध्यमानैः देवैः; मित्रः आर्यमन् च त्वया सह प्रातः समये बर्हिषि उपविशेताम्। अग्निः, दिवोदासस्य पुत्रः, इन्द्रवत् बलात् पृथिव्याः उर्ध्वं विस्तीर्णः, दिवः आश्रये स्थितः। अत्र वा, दिवः महतः प्रकाशमानात्, अस्मात् शरीरात्, वचसा च, यद् मयि जातं, तत् साधय। यदा त्वं, अग्ने, दारुषु सञ्चरन्, मातृभ्यः जातः, न कदापि प्रत्यागच्छन् विफलः; दूरः वा समीपस्थः। मनुः त्वां, अग्ने, नित्याय मानवजातये प्रकाशरूपे प्रतिष्ठितवान्; कण्वः सत्यजः त्वां ज्वालितवान्; सर्वे जनाः, ये बलिनः त्वां उपासते, त्वां पूजयन्ति। दैवः धनदः, प्रथमे द्वितीये च भागे, पूर्णं प्रवाहं ते पयात्; सोमं पिण्डय, ऊर्ध्वं कुरु; आरम्भे एव, देवः ते आहूयते। बृहस्पतिः अग्रे गच्छतु; सुमना देवी आगच्छतु; देवाः अस्माकं यज्ञं वीराय, मह्ये, धनदाय नेतु। देवः सविता अस्माकं सहाय्याय सम्यक् तिष्ठतु; बलदः उच्चैः उदयतु; यदा हस्ताभ्यां नयमानः, वयं तं दानाय आह्वयामः। यो धनं इच्छति, त्वां सेव्यते, दानद, सः वीरं पुत्रं लभते, अग्ने, स्तोत्रप्रियं, स्वबलात् सहस्रगुणं धनं। स्तोत्रैः वचोभिः वयं त्वां, अग्ने, बलिनं, अनेकेषु जनपदेषु, यजमानानाम् मध्ये, अन्यैः अतिथिवत् समिद्धं, वृणीमहे। अयम् अग्निः श्रीमान्, सौभाग्यस्य स्वामी, पशुधनस्य स्वामी, जयस्य स्वामी। त्वं, अग्ने, गृहेश्वरः, यज्ञे पुरोहितः, वहनः, सर्वज्ञः; त्वं इच्छितं फलम् निर्मासि, आनयसि। सखायः वयम्, मर्त्याः, त्वां देव, सहाय्याय वृणीमहे; आपत्य, भाग्यवान्, प्राज्ञ, सुप्रशंसित, पापरहित। होमेन शुद्धिं कुर्यात्; पुरोहितं, गृहेश्वरं, स्थानं स्थापयेत्; इडायाः आसने, श्रद्धया, योग्यं हविर्भाजं, गृहस्य पूज्यं, यजेत। दीप्तिमान् वस्त्रं युवानः, मातृभ्यः अनुगच्छन्, आश्रयं याति; जातः, न विलम्बते; सः तत्क्षणात् महत् कर्तव्यम् इच्छति। एष ते एकः रूपः, सः अन्यः; तृतीयेन ज्योतिषा प्रविश, व्याप्य भव; सुन्दरः भव, देवानां प्रियः, श्रेष्ठे जन्मनि। योग्याय जातवेदसे वयं इमां स्तुतिं वहामः, यथा रथेन, मनसा; अस्माकं सभायै, अग्ने, तव अनुग्रहः शुभः अस्तु; तव सख्याद् वयं न वियुज्याम। देवाः अग्निं, विश्वं, अतिथिं, ऋषिं, अधिपतिं, दिवः शीर्षं, पृथिव्याः आधारं, ऋतजं, पात्रस्य समीपस्थं, जनयन्। त्वत्तः आपः प्रवहन्ति, यथा शैलस्य शिखरात्; स्तोत्रैः, अग्ने, देवाः त्वां जनयन्; तुभ्यं, गीतानि, प्रशस्तानि, बलं वहन्ति, यथा जयिनः अश्वाः स्पर्धायां फलम्। त्वां, अग्ने, यज्ञस्य राजानं, रुद्रं, पृथिव्याः दिवश्च ऋतवंतं पुरोहितं, पुरातनं, हिरण्यवपुषं, सहाय्याय, वज्रिणः अविचारस्य पूर्वं, स्थापय। राजा समिद्धः, सखा, श्रद्धया; यस्य मुखं, घृतैः आहूयमानं, जनाः हविभिः स्तुवन्ति; अग्निः, महाबलः, उषसः आगमने प्रथमे प्रकाशते।