सामवेदः

मधुराणि गीतानि, स्तोत्राणि विजयीभूतानि सदास्रवन्ति रथवत् उद्गच्छन्ति, धनं वहन्ति विजेता-सम्मानाय। यथा तृषितः वृषभः जलम् अन्वेषयति, तथा हे इन्द्र, स्नेहाय च पितृभ्यः च, कान्वान् समीपं आगच्छ, अस्माभिः सह पिब। हे बलस्य नाथ, सर्वैः सहायैः सह, प्रसिद्धः भगवत् इव धनं जानन्, त्वया सह गच्छेम। हे इन्द्र, शत्रून् जयन्ति यः वीर्यं, तत् अस्माकं गृहीत्वा, गायकस्य च समिधा यजमानानां च तेजस्विने दत्तम्। मित्राय, आर्यमणे, वरुणाय स्थिर-नियमाय, राज्ञः मध्ये स्तुतिं गायेत। त्वं, इन्द्र, प्राचीनैः पिबद्भिः समस्तैः स्तोत्रैः गीतः; ऋभवः एकत्वेन गायन्ति, रुद्राः तव प्राचीनं वीर्यं स्तुवन्ति। मरुतः, इन्द्राय महिम्नः स्तुतिं गायन्तु; तस्य स्तोत्रं श्रूयताम्। वृत्रहन्ता शतशक्तिः शत्रून् शतजिह्वया वज्रेण हन्ति। मरुतः, इन्द्रं महान्तं वृत्रहन्तारं स्तुत्वा, ये देवाः सत्यप्रियाः, तैः देवाय ज्योतिर्वोढम्। हे इन्द्र, पितरं यथा पुत्रेभ्यः ज्ञानं ददाति, तथा अस्मान् उपदिश, बहुसंहृत, यथाऽस्मिन् गृहे जीवत्-प्रकाशं प्राप्नुयाम। हे इन्द्र, अस्मात् न मा वर्तय; सह भोजने अस्माभिः भव। त्वं अस्माकं सहायः, शरणं; न मा वर्तय। वयं गायका, सोमं पेष्य, वृत्रहन्तारं चक्रवण्तः, तव समीपे उपविशतः, यथा आपः समिधां परितः। यद् बलं, हे इन्द्र, नहुषस्य वंशे, वा पुरुषेषु वीर्यं, वा पञ्चजनासु यशः, तत् अस्माकं ददातु; सर्वं वीर्यं एकत्र ददातु। सत्यं, त्वं वृषभः; वृषभस्य वीर्येण रक्षिता। दूरात् श्रुणोषि, समीपात् च, प्रसिद्धः। यद् यद् करोषि, हे वृत्रहन्तर्, दूरं वा समीपं वा, तस्मात् गायका सोमपेष्य स्तोत्रैः त्वां आह्वयन्ति। मद्येभ्यः, वीराय, महते, बुद्धिमते, श्रवणीयाय, उदाराय, इन्द्राय, यथायोग्यं गायेत। इन्द्र, त्रिधा शरणं, त्रिगुणं रक्षणं सुखाय ददातु; उदारस्य च मम च छत्रं ददातु, विद्युतः दूरं करोतु। इन्द्रस्य सर्वधनानि, सूर्यं यथा पश्यन्ति, उपभोगाय; वीर्ये जाताः, भगवत् इव भागं प्राप्ताः। न देवः, न मनुष्यः, तद् धनं प्राप्नोति; न दीर्घायुश्च। शीघ्रः अपि, उत्सुकः अपि, इन्द्रः एव द्वौ अश्वौ युक्तवान्। इन्द्रः सर्वयागैः सर्वयुद्धे अलङ्कृतः; स्तोत्रेभ्यः सोमपानाय आगच्छ, वृत्रहन्तर्, उत्तमया स्तुत्या। तव अधमं धनं तव स्वं; मध्यमं पोषयसि। सर्वं उच्चतमं अधिष्ठासि; गाः न कश्चिद् तवात् रुध्यते। कुत्र, किम् गच्छसि? तव मनः सर्वत्र। युद्धे विचरन्, पुरभिद्, पुरन्दरः; आगच्छ, गायत्रीं गायेम। वज्रधारिणे सोमं पेष्य, तस्मै सोमं दत्तम्; तस्मात्, अद्य, पेष्ये, सोमं प्रकटय। नूनं, कीर्त्या अलङ्कृतः। सः जनानां राजा, रथारूढः, अच्युतः, सर्वान् युद्धे जयति, तं वृत्रहन्तारं महान्तं स्तुवामि। यस्मात्, हे इन्द्र, भीताः स्मः, तस्मात् अस्मान् निर्भयान् कुरु, उदार; तव सहायाय आनन्दं कुरु, शत्रून् विक्षिप, रिपून् नाशय। गृहस्य स्वामिन्, सोमयज्ञस्य स्थिरस्तम्भ, सोमः, पुराणपुरभिद्, इन्द्रः ऋषीणां सनातनः मित्रः। त्वं महत्, सूर्य, महा आदित्य, महाबलः; तव महिमा श्रेष्ठः; तव वीर्येण, देव, महत्। यो अश्वारूढः, रथारूढः, सुशरीरः, गोधनः; यदा, हे इन्द्र, मित्रः बलं विभजन्, सदा उत्साहेन मिलति, सः सभायां दीप्तिमान् आगच्छति। यदि, हे इन्द्र, शतं दिवः, शतं पृथिव्यः, तदा अपि, वज्रधारिन्, सहस्रसूर्यः तुल्यः न स्यात्, न इमे द्वे लोकौ। यदा, इन्द्र, पूर्वे, पश्चिमे, उत्तरदक्षिणे, जनैः आह्वयसे, तदा बहुजनानां मध्ये सहायः प्रसिद्धः, तुर्वशस्य आधारः। को, हे इन्द्र, मृत्युषु, त्वां स्पर्धते, धनवान्? तव श्रद्धा उच्चे दिवि स्थितम्। विजेता जयम् इच्छति। इन्द्राग्नि, पादः प्राचीनपादात् आगतः; शिरः त्यक्त्वा, जिह्वया गृहीत्वा; त्रिंशद् पादैः रात्रौ अग्रे गतः। इन्द्र, समीपं आगच्छ, स्नेहयुक्तैः चिन्ताभिः सहायैः च। शुभैः, उत्तमैः, स्वबलैः, स्वबलैः आगच्छ। अत्र, तव सहायता अनादि, अग्रणी, अप्रतिरोधः, शीघ्रजयः, प्रेरयिता, रथारूढः, अच्युतः, तुग्राय बलवर्धकः। ते पूजकाः वा अन्ये वा अस्मात् न वर्तय; दूरात् वा सभायाः वा, न निवर्तय। इह आगच्छ, यदि समीपः, अस्मान् शृणु। सोमपिबे सोमं पेष्य, इन्द्राय वज्रधारिणे; सहायाय हविः पक्वं कुरु; भोजनं सन्नद्धं कुरु, हर्षेण पूरय। यो सर्वसहायः, बुद्धिमान्, इन्द्रः; तम् आह्वयामः। सहस्रशक्तिः, महाबलः, शुभस्य स्वामी, युद्धे अस्माकं बलं भव। स्वबलैः, दिनं रात्रिं, उत्तमां दिशं दत्तु; तव कृपा न कदाचित् विफलः; अनकृपा न कदाचित् आगच्छेत्। यदा मृत्युः गायकः कृपणाय वृद्धः भवति, तदा वरुणं बुद्धिमता वाचा स्तुत्वा, त्यक्तानां धारयिता। गाः च सोमं च रक्ष, हे इन्द्र, यज्ञस्य अतिथिः, द्वाभ्यां अश्वाभ्यां संयुक्तः, सुवर्ण इन्द्रः, वज्रधारिन्, सुवर्णः। इन्द्र, उभे वाक्ये शृणु, इमं संवादं समीपं आगच्छ; उदारः, सोमकामः, महाबलः, बुद्धिमान्, सोमपेष्ये आगच्छतु।