सामवेदः

सः स्वाङ्गैः शुद्धिं कृत्वा गजेन्द्रवत्, धर्मशीलराजवत्, शाखायां सुपर्णवत् उपविशति स्म। सः स्वर्गेभ्यः पृथिव्याञ्च सर्वरत्नानि नः समानीयात्, हे सोम, परिष्कृतानि अस्मान् प्रति प्रापय। नवमः, प्रथमभागः, प्रवाहितः; स्रवन्ति सोमस्य, बलिनः, सुतस्य, धाराः देवांश् अनु। धीराः स्वयम् रथयुगं शुद्धयन्ति, स्वरैः गायन्तः; कवयः स्तोत्रैः तेजस्विनं ज्योतिरजनयन्। हे सोम महाबलिन्, तव शुद्धये तव शक्तयः स्तुतिसागरम् प्रति वर्धन्तां। एषा वै ब्रह्मवाचः—अहं नाम्ना विश्रुतं पुरोहितं इन्द्रं स्तौमि। तव, वीर्यस्य अधिप, वाचः अनियन्त्रिताः प्रवर्तन्ते। यथा सिन्धवः स्वमार्गे प्रवहन्ति, तथा, हे इन्द्र, दानानि अद्य त्वाम् प्रति आगच्छन्तु। त्वां रथमुपनयामः, यथायोग्यं, प्रीत्यै; हे महाबलिन् इन्द्र, धनाधिप, सेनापतिन्। त्वं महाबलः, महाकर्मा, वीर्ययुक्तः, बुद्ध्या महत्त्वे प्रविस्तः। तव महिम्ना, हे महाबल, तव द्वे हस्ते हिरण्यशृङ्गं वज्रं गृह्णीतः। यः मुनिवत्, ऋषिवत्, प्राचीं पुरीं प्रति अगच्छत्, सविता इव दीप्तमान्, अक्लान्तचित्तः। द्विजः पुरोहितः त्रिषु दिवः, सर्वासु दिशासु, यजुषां श्रेष्ठः, सलिलासनस्थः, बभौ। एषः सः द्विजः पुरोहितः, यः कीर्तये सर्वरत्नानि स्थापयामास; यः मर्त्यः तस्मै सोमेन हविर्ददाति, सः लाभं प्राप्नोति। अग्ने, अद्य स्तुतिभिः तव साहाय्येन, वाजिनं, हृदयस्पृशं शुभसंकल्पं प्राप्नुयाम। एवं, हे अग्ने, त्वं शुभसंकल्पस्य सारथिः, प्राज्ञः, धर्मिष्ठः, महत् अभवः। एभिः स्तोत्रैः अस्मभ्यं सन्निधिं कुरु, हे अग्ने, सर्वैः सौम्यैः मुखैः, तेजस्विनं ज्योतिः अस्मभ्यं प्रापय। अग्ने, विवस्वतः प्रातःस्वानां मध्ये, दिव्यं, अमृतं दानं यजमानाय आनय; हे जातवेदः, अद्य देवाँ जागरय। त्वं हि प्रियः दूतः, वह्निः, अग्ने, यज्ञानां सारथिः; अश्विभ्यां सह वीर्यं यशश्च अस्मभ्यं ददातु। युवान्, शिरोग्रीवोऽपि, सभायाम् अन्येषां मध्ये जागरयति; पश्य देवस्य दिव्यां प्रज्ञां—ह्यः मृतः, अद्य स एव जातः। तस्य शक्त्या, बली, अरुणः, श्येनः, सदा वीरः, सदा स्थिरः, सत्यं भोजनवत् पश्यति; तस्य धनं न व्यर्थं, सः जयिता च दाता च। एभिः सः वीर्याणि कर्माणि च अददात्, येन वज्रधारी वृत्रं हन्तुं अपिप्रदत्; महता कर्मणा देवाः जाताः, तस्मात् कर्मणः पृथक्। अयं सोमः सुतः, मरुतः पिबन्ति, तथा दीप्तमानौ अश्विनौ। मित्रः, अर्यमाः, वरुणश्च शुद्धं सोमं, त्रिधातु पात्रे, स्वभागेन पिबन्ति। इन्द्रः अपि, सोमस्य रसम्, प्रातः पुरोहितवत्, आस्वादयति। त्वं महान्, हे सूर्य, त्वं आदित्यः, महाबलः। तव महिमा महत्सु श्रेष्ठा; तव विस्तारात्, हे देव, त्वं नूनं महताम् अपि महान्। हे सूर्य, यशसा त्वं महान्; बलात्, हे देव, महान्; विस्तारात्, त्वं देवेषु प्रथमः, असूर्य, पुरोहित, सर्वव्यापी ज्योतिः, अजेयः। आगच्छ स्वैः अश्वैः, हे रतिपते, सुतं सोमं प्रति; आगच्छ स्वैः अश्वैः, सोमं प्रति। इन्द्र, वृत्रहा, प्राज्ञ, शतक्रतु, स्वैः अश्वैः, सोमं प्रति आगच्छ। त्वं हि, वृत्रहा, एषां सोमानां रक्षिता; स्वैः अश्वैः, सोमं प्रति आगच्छ। महान्, वृद्धिमान्, प्राज्ञाय हविर्देहि; शुभं प्रीतिं कुरु। प्राचीनाः जनाः अग्रे यान्तु, नरपतयः। विशालबुद्धयः, महाबलाः, ऋषयः, इन्द्राय सुश्लोकं जनयन्ति। प्राज्ञाः तस्याज्ञां न अतिवर्तन्ते। स्तोत्रैः इन्द्रः, अजेयात्मा, राजा, अन्यैः राजभिः सह, मित्रत्वाय, हर्यश्वाय, कुशासनस्थः, एकत्र स्थाप्यते। हे इन्द्र, यावत् त्वं, तावत् अहम् अपि स्वामी स्याम्; त्वां गायकम् अर्थाय न्यधाम, न तु अहिताय। अहं त्वां, उदार, प्रतिदिनं यत्र कुत्रापि सन्, पूजयितुमिच्छामि। त्वत्तः पृथक्, हे मघवन्, अन्यः न धनदाता, नापि पिता। हे गिरिवासिन्, सोमपाः, शृणु; प्रेरितस्य चिन्तनं पश्य; अनुग्रहम् अस्मभ्यं दत्त्वा, त्वया सह स्याम। न अहं तव वचः, हे महाबल, न च असुरस्य स्तोत्रम्, प्राज्ञः सन्, न परित्यजामि। तव नाम, तव यशः, सदा अहं घोषयामि। तव बहूनि हविः मनुष्येषु; बहवः प्रेरिताः त्वां आह्वयन्ति। नः त्वत्तः, हे मघवन्, अनुग्रहं मा अपकुर्याः। इन्द्राय घोषं कुरुत, युद्धे श्रेष्ठाय, दूरात् अपि। सर्वासु सभासु, सर्वेषु स्पर्धासु, हे वृत्रहा, स्मर; अन्येषां धनुषां रणाङ्गणे भङ्गो भवतु। त्वं सिन्धून् विमुमोचः, हे इन्द्र, नीचाः अपि अभिनिष्पिपेष; हिमं च अभिनिष्पिपेष। अजेयः त्वं, हे इन्द्र, जयाय जातः। त्वं सर्वकामान् ददासि। वयं त्वां शरणं गच्छामः; अन्येषां धनुषां रणाङ्गणे भङ्गो भवतु।