सामवेदः

आश्राव्यया स्तुतिभिः पूजकः प्रियतमाय रथे, वृषभाय, धनदाय, अश्विनौ अलङ्करोति। तौ मधुरां आह्वानां शृणुतम्। शीघ्रं यातम्, अश्विनौ, सर्वाणि अतिक्रम्य, अद्भुतौ सुवर्णरथौ, सरलमार्गौ, नद्याः वहमानौ; मधुरां आह्वानां शृणुतम्। नः वित्तानि वहन्तौ, अश्विनौ, समागच्छतम्, हे रुद्रौ सुवर्णरथौ, बलस्य दानानि गृह्णीतम्; मधुरां आह्वानां शृणुतम्। अग्निः जनानां मध्ये प्रज्वलनेन प्रबुद्धः, धेनुः इव वत्साय प्रसारयन्ती, तदा उषसः, युवत्यः इव बलिन्यः, उदिताः, तासां किरणाः दिवं प्रति प्रवहन्ति। ऋत्विक् देवपूजायै प्रबुद्धः; सम्यक् अग्निः, सौम्यः, प्रातः स्थितः; दीप्तिः तस्य प्रज्वलितस्य दृश्यते, महादेवः तमसः विमुक्तः। यदा त्वं, विशुद्ध, अग्ने, गोभिः शुद्धाभिः अलङ्कृतः, समूहस्य पाशं विमोचयः, तदा हविः सम्यग् संयुक्तं, जयिन्यः, ऋजुः, चमसाः अधत्ते। एषा उत्तमा ज्योतिः, ज्योतिषां ज्योतिः, उदिता; अद्भुता, दूरदर्शिनी, विविधानि रूपाणि धारयन्ती, सूर्यस्य प्रेरणया अपत्यं इव जातम्; एवं रात्रिः उषश्च एकस्मिन्गर्भे प्रविष्टे। शुक्लवर्णाः वत्साः, दीप्तिमान्, शुक्लया सह आगतः; कृष्णा स्वानि वेश्मानि प्रविष्टा; एकं बन्धुत्वं वहन्त्यः, अमृतं मर्त्यं च, द्यावापृथिवी, स्ववर्णानि दर्शयन्त्यः, विचरन्ति। भगिन्योः पन्थाः समः, अनन्तः; अन्याः दिव्येन विधिना चरन्ति; न संघर्षन्ति, न तिष्ठन्ति; रात्रिः उषश्च एकचित्ते, भिन्नरूपे। अग्निः प्रातःमुखेन दीप्तिमान्; प्रेरितानां वाचः, देवभक्तानां, उदिताः; अश्विनौ, अधुना, रथेन अत्र आगच्छतम्, स्नेहमद्भिः सोमैः सह। न हव्यं मीयताम्; अधुना, अश्विनौ, अत्र स्तुतौ, माध्यन्दिनाय पानाय आगच्छतम्; अनुकम्पया पुनः पूजकं प्रति प्रतिनिवर्तेताम्। समवायेषु, प्राते, मध्यन्दिने, सूर्यस्योदयकाले, दिवा, रात्रौ, शान्तया बुद्ध्या, अश्विनौ, पानं विततम्। एता उषसः स्वचिह्नं कृतवन्त्यः; प्रथमे अर्धे व्योम्नः दीप्त्या अलङ्कृताः; शस्त्राणि इव दीप्त्वा, लोहिताः गावः, मातरः, अनुक्रमे प्रस्थिताः। रक्ताः किरणाः उत्पतन्ति, स्वबलं अनियन्त्रितम्; रक्ताः गावः युक्ताः; उषसः प्राचीनमार्गं अन्विताः; दीप्तिः रक्तासु संस्थिता। स्त्रियः, कर्मशीलाः, स्वरेण गायन्ति, न तन्तुवायनया; एकयुजे युक्ताः, दूरं यान्ति, पुष्टिं वहन्त्यः पुण्यकर्मणे, दानशीलाय, सर्वाय यजमानाय च। अग्निः प्रबुद्धः, सूर्यः उदितः; दीप्तिमत्यः उषसः प्रकाशेन विततानाः; अश्विनौ रथं युक्तवन्तौ; देवः सविता जगत् व्यवस्थितवान्। यदा रथं युञ्जाथः, अश्विनौ, तदा अस्मभ्यं बलं घृतमध्वा सिञ्चतम्; युद्धेषु अस्माकं प्रार्थनां प्रेरयतम्; वयम्, वीर्येण नीताः, धनानि जयेयाम। त्रिचक्रः रथः, मधुमान्, शीघ्रश्वयुक्तः, स्तुतः, अश्विनयोः अत्र आगच्छतु; दानशीलः, सर्वमङ्गलसम्पन्नः, द्विपदां चतुष्पदां च सुखं ददातु। यूष्माकानि प्रवाहाः, वृष्टयः इव दिवः, स्रवन्ति; सहस्रगुणं फलं प्रति गच्छन्ति। सर्वाणि सुश्लोकानि दृष्ट्वा, सः अग्रे गच्छति; हरितः, शस्त्राणि प्रेरयन्। सः, अङ्गैः शुद्धिं कृत्वा, गजे इव, धर्मराज इव, शाखायां श्येनः इव, उपविशति। सः अस्मभ्यं सर्वाणि रत्नानि दिवः पृथिव्याः च, शुद्धानि, सोम, आनयतु। नवमः, प्रथमभागः, प्रवाहितः; वीर्यस्य प्रवाहाः, सुतसोमाः, देवाँ अनुसरन्ति। विप्राः रथं शुद्धयन्ति, स्वरैः गायन्ति; कवयः स्तोत्रैः ज्योतिः सृजन्ति। सोम, बलिन्, तव शुद्धये, तव शक्तयः वर्धन्तां, स्तोत्रसागरं प्रति। एषा वाक् ब्राह्मी: अहं इन्द्रं, नाम्ना यशस्विनं, पुरोहितं स्तौमि। त्वाम्, बलस्य स्वामिन्, वाचः अनियन्त्रिताः प्रयान्ति। यथा प्रवाहाः पन्थानम् अनुगच्छन्ति, इन्द्र, तथा दानानि अद्य त्वां प्रति आगच्छन्तु। त्वां रथं नयामः, यथायोग्यं, कृते प्रीतये; महाबलिन् इन्द्र, धनाधिप, शत्रुभिद्। महाबलैः, महाकर्मभिः, शक्तियुक्तः, बुद्ध्या, त्वं विश्वं विस्तारितवान्। तव महिमा, महाबल, द्वे हस्ते सुवर्णवज्रं गृह्णीतः। यः, ऋषिः, कविः, प्राचीं पुरीं प्रति अगच्छत्, सूर्यवत् दीप्तमान्, अव्यथमानः। द्विजातिः पुरोहितः त्रिषु दिविषु, सर्वासु दिशासु, यज्ञियतमः, आपां स्थाने, दीप्तमान् स्थितः। एषः सः द्विजातिः पुरोहितः, यः सर्वाणि रत्नानि कीर्तये स्थापयत्; यः मर्त्यः तस्मै सोमेन यजते, सः लाभान् प्राप्नोति। अग्ने, अद्य स्तुतिभिः वयं अश्वं, हृदयस्पृशं सुमतिं, तव साहाय्येन प्राप्नुयाम। एवं, अग्ने, सुमतेः सारथिः, प्राज्ञः, धर्मिष्ठः, महान् अभवः। एभिः स्तोत्रैः अस्मभ्यं समीपं भव, अग्ने, सर्वैः सौम्यैः मुखैः, तेजस्वि ज्योतिः आनय। अग्ने, विवस्वतः उषसां, दिव्यं, अमृतं दानं यजमानाय आनय; जातवेदः, अद्य देवाँ जागरय। त्वं हि प्रियतमः दूतः, वह्निः, अग्ने, क्रतूनां सारथिः; अश्विभ्यां सह वयं वीर्यं महाश्रियम् इच्छामः। युवानपि, श्यावः, सभायाम् अनेकेषु प्रबुद्धः; पश्यत देवस्य प्रज्ञां—ह्यः मृतः, अद्य तस्यैव जन्म।