अग्निः महाबलवान् अस्माकं सखा भवतु। सः स्वेन दीप्तेन ज्वलनरश्मिना देवैः सह अस्मिन् वेदिकायां समुपविशतु। तस्य शक्तयः समुत्थाय, अस्मद् विरोधिनः सर्वान् निष्पीड्य, अस्माकं शत्रून् दूरं नयन्तु। अस्य वीर्येण सः रथसंमर्दे, स्पर्धायां, शत्रून् निहत्य, निर्भयेन हृदया अस्मान् रक्षितवान् इति स्तौमः। प्रवाहिण्याः नियमाः कश्चन अपि न प्रतिषेधयितुं शक्नोति; युद्धे तव प्रतिद्वन्दिनं विदारय। नदीनां मध्ये सुवर्णरश्मिः, शीघ्रगामिः, सोमबिन्दुः, इन्द्रकामः, उत्साहितः, प्रेर्यते। इन्द्र! मयूरपिच्छाभूषितैः शुभैः अश्वैः सह आगच्छ; त्वां केचन बन्धनकर्तारः अपि न निरोधयन्तु; लक्ष्यं विजिगीषोः धनुर्धरस्य इव, त्वं अत्र आगच्छ। त्वं वृत्रनाशन! बन्धनानि भञ्जय, पुरः विदारय, आपोऽपि जातः, हरिताश्वरथी, दृढानि अपि त्वया भग्नानि। त्वं सागरवत् गम्भीरसंकल्पं पोषयसि; गावः इव, समृद्धिं दास्यसि; सरितः यथा सरोवरं प्रति प्रवहन्ति, एवं त्वं समृद्धिं संनयसि। वृषभः इव, पिपासुः, आपः प्रति यः न निवर्तते, सः अस्माकं, पितृभ्यः च, आगच्छतु; कण्वैः सह, अस्माभिः सह पिबतु। निष्पिष्टः सोमः त्वां, दानवतः इन्द्रं, रमयतु; यः हविर्दाता, तस्य सोमं त्वं पात्वा, श्रेष्ठं बलं जग्राह। त्वमेव, महाबलदेव, स्तूयसे; त्वदन्यः कश्चन, दानवतः इन्द्र, मानवानां सहायः नास्ति; एतानि वचांसि तुभ्यं ब्रवीमि। तव दानानि, तव सहायता, अस्मान् कदापि मा परित्यजन्तु; अस्माकं कदापि मा क्षीयन्ताम्; सर्वमॆषां जनानां विभवान् मापय। द्यौः कन्या, प्रभास्वती, दृश्यते, उदयन्ती, प्रसारयन्ती, सूर्यस्य भगिन्य् इव। सा, रक्तवर्णा, दीप्तिमती, गवां जननी, क्षीरवती, उषाः अश्विनोः सखी जाता। सा अश्विनोः सखी, गवां जननी, उषः, त्वं धनाध्यक्षी। एषा नूतना उषाः, दिव्या प्रिया, प्रकाशते; त्वां, महाश्विनौ, रूपेण स्तौमि। युवां, अद्भुतौ, सिन्धुमातरौ, धनदात्रौ, प्रज्ञया वित्तविदौ। युवयोः स्तुतयः गीयन्ते, पृथिव्यां गीतानि प्रतिध्वनन्ति; युवयोः रथः, अश्विनौ, समृद्ध्या आगच्छतु। उषः, त्वं अस्मभ्यं तं श्रेयस्करं धनं, शीघ्राश्वयुक्तं, यत्र वयम् अपत्यं नप्तॄंश्च पोषयेम, वह। उषः, अद्य अस्माकं समीपे, गवाश्वसम्पन्ने स्थले आगच्छ; अस्मभ्यं कीर्तिं, ऋतं च ददातु। उषः, अद्य तव रक्ताश्वान् बलयुक्तरथाय युञ्जस्व; ततः सर्वाणि वरदानि अस्मभ्यं वह। अश्विनौ, गवां सुवर्णस्य च पूर्णं रथं समीपं वहतं, अद्भुतौ, एकचित्तौ, अस्माकं यात्रायै। अत्र देवाः, हर्षदातारः, हिरण्यचक्राः अद्भुताः, सोमपेषणे शीघ्रं आगच्छन्तु। यावद् युवाभ्यां गीतं च ज्योतिश्च दिवः जनानां कृते कृतम्, तावत्, अश्विनौ, अस्मभ्यं पोषणं वहतं। अहं तं अग्निं धनं मन्ये, यस्य समीपे गावः आगच्छन्ति, यस्य समीपे शीघ्राश्वाः धावन्ति, यः सदा यजमानाय बलं पोषणं च ददाति। अग्निः सर्वजनप्रियः, कुलाय बलं ददाति; तुष्टः अग्निः, स्वयम्भू धनं प्रति गच्छति; यजमानाय पोषणं ददातु। तम् अग्निं, यं धनं स्तौमि, यस्य समीपे गावः संगच्छन्ति, यस्य समीपे शीघ्राः सुतपुत्राश्वाः आगच्छन्ति, यजमानाय पोषणं ददातु। अद्य अस्मान् बोधय, उषः, महद् धनं प्रति, शुभ्रे, यथा पूर्वं सत्येन, सुजात्या, अश्वैः, शुभवाक्येन च बोधयः। या शुभमार्गदर्शिनी, दीप्तरथवती, दिवः कन्या, सा बलाय, सत्याय, सुजात्यै, अश्वाय, शुभवाक्याय चोत्थिता। या प्रियंवदा, अद्य अस्मान् उदेतु, दिवः कन्या, या बलाय, सत्याय, सुजात्यै, अश्वाय, शुभवाक्याय चोत्थिता। प्रियतमाय रथाय, वृषभाय, धनदात्रे, यजमानः अश्विनौ स्तोत्रैः भूषयति; मम मधुरां स्तुतिं शृणुतम्। शीघ्रं आगच्छतं, अश्विनौ, सर्वं तरन्तौ, हिरण्यचक्रौ अद्भुतौ, सुगमेन, सिन्धुप्लावितेन; मम मधुरां स्तुतिं शृणुतम्। अस्मभ्यं निधीन् वहन्तौ, अश्विनौ, समं आगच्छतं, हिरण्यचक्रौ रुद्रौ, बलस्य दानानि गृह्णन्तौ; मम मधुरां स्तुतिं शृणुतम्। अग्निः जनानां मध्ये प्रज्वलनसमये प्रविशति, धेनुः वत्साय इव प्रसारयन्ती; उषसः, युवतयः इव, उदिताः, तासां रश्मयः दिवं प्रति प्रवहन्ति। पुरोहितः देवपूजायै उत्थितः; सम्यग्गतिः अग्निः, प्रातःकाले, स्थितवान्; दीप्तस्य तेजः दृश्यते, महादेवः तमसो मुक्तः। यदा त्वम्, शुचिन्, अग्ने, गणस्य पाशम् अमुञ्चः, शुचिभिः गावः भूषितः, तदा होमः ऋतेन युज्यते, विजयी, सम्यग्गतिः, चमसान् गृहीत्वा स्थितः। एषः श्रेयांसि ज्योतिः, ज्योतिषां ज्योतिः, उदितम्; अद्भुतः, दूरदर्शी, सूर्यस्य प्रेरणया नानारूपेण जातः; तथा रात्रिः च उषाः च एकस्मिन्गर्भे प्रविशेते। दीप्तवच्छाः, प्रभास्वती, श्वेतैः सह आगता; कृष्णा स्वानि धामानि प्रविष्टवती; एकस्मिन्बन्धौ, अमृतं मर्त्यं च गच्छतः, द्यावापृथिव्यौ, स्ववर्णं दर्शयतः। भगिन्योः पन्थाः एकः, अनन्तः; अन्याः दिव्येन विधिना चरन्ति; न ताः स्पृशन्ति, न तिष्ठन्ति; रात्रिः उषाः चैकचित्ते, रूपे भिन्ने। अग्निः उषसः मुखेन प्रकाशते; प्रातःकाले देवभक्तानां वाचः उत्थिताः; अश्विनौ, अद्य रथेन अत्र आगच्छतं, स्नेहपूर्णं सोमपानं वहन्तौ।