सामवेदः

शान्तमित्रः सौम्यः इन्द्रः, अश्वैः पशुभिः अन्नेन च समृद्धः, सदा इव सुतरां धाराभिः क्षीरवतीं धेनुमिव अस्मभ्यं पयः पिप्यात्। स तेजस्वी देवः, महद् सोमं हविषा बिभ्राणः, जीवनदः, यजमानस्य प्रियः, हविरास्वादने मुदितः, वायुनाऽभिप्रेरितः, स्वबलद्वारा अस्मान् रक्षति, जनान् पुष्णाति, नानारूपेण प्रकाशते। सः तेजस्वी, महता बलिना धारितः, वीर्यदः, ऋतं धारयन्, दिवि प्रतिष्ठितः, शत्रूणां हन्ता, वृत्रस्य संहर्ता, दस्युषु अतिशक्तिमान्, प्रकाशरूपः, असुरद्विषः, स्पर्धिनां च हन्ता। एषः परमं ज्योतिः, सर्वेषां ज्योतिषां श्रेष्ठम्, सर्वविजयी, धनदः, महत् सर्वप्रभं सूर्यः, यस्य दीधितिर्विश्वतः प्रसृता, स्थिरबलवीर्ययुक्तः। हे इन्द्र, पितेव पुत्रेभ्यः, अस्मभ्यं प्रज्ञां ददातु; हे बहुप्रार्थित, अस्मिन् गृहे अस्मान् उपदिश, यथा वयं जीवमानं ज्योतिः प्राप्नुयाम। न कश्चित् अपरिचितः शत्रुर्वा, नापराधी, अस्मान् जेष्यु; त्वया सह, हे वीर, वयं सदा प्रवहमानानि आपः सुरक्षिताः समतिक्रामेम। अद्य श्वो यावच्च दिवं, हे इन्द्र, अस्मान् रक्ष; हे साधूनां नाथ, सर्वान् अस्माकं स्तोत्रिणः दिवा निशि च पालय। स महादानी वीरः मघवान् युद्धाय सन्नद्धः; तव उभे बाहू, शतबलिनि, वज्रं संयोज्य बलाय संस्थापिते। वयं सरस्वतीम् आह्वयामः या प्रजावती धनदानी अस्ति, सा अस्मान् अनुगृह्णातु। सरस्वती, भगिनीषु प्रियासु प्रियतमाऽसि, सुष्ठु तुष्टा, स्तुत्यां भव। वयं दिव्यस्य सवितुः उत्तमं तेजः धियः प्रेरणाय चिन्तयामः। हे ब्रह्मणस्पते, सोमस्य शब्दं, कक्षीवानं, औशिजस्य इच्छया निनदयं कुरु। अग्ने, त्वं अस्माकं प्राणान् शुद्धयसि; तेजो बलं च ददातु, अमंगलानि अपाकुरु। त्वं नो भूमेः महत्त्वं, दिव्यं धनं, देवेषु महद्वैश्वराज्यं च ददातु। सत्येन सत्यम् ऐच्छन्, विशुद्धबुद्धिं विन्दन्ति; अमायिनः देवाः पुष्यन्ति। मेघवन्तौ द्यावापृथिव्यौ, समृद्धिपती, दानुमत्याः विशालं गर्तं इच्छतः। ते दीप्तं शीघ्रं वहन्ति, परिवर्तमानं; दिवः तेजोमयं लोकं विभ्राजते। ते इच्छितान् रुहिणः, रक्तान्, उग्रान्, वीर्यवन्तः, रथस्य युक्त्वा, बलवेगयुक्तान् वहन्ति। चिह्नरहिताय चिह्नं कृत्वा, त्वं श्रेष्ठान् भूषयसि, अभूषिताय भूषणं ददाति; त्वं उषाभिः सह जातः। एष सोमः, हे इन्द्र, त्वदर्थं पात्यते; शुद्धः तेऽर्थम्। त्वं एव एतद् कृतवान्, त्वमेव पातव्योऽसि; त्वं सोमबिन्दुं हर्षाय, संयोगाय, सोमाय च बलेन कृतवान्। सः रथवत् बहुधा युक्तः, महद्भ्यः बहुधनं वहन्; नहुषस्य सर्वे पुत्राः, सूर्याद् उत्पन्नाः, वने अर्थं विचिन्वन्तः उच्चैः उदियुः। मरुतामिव गणः, त्वं बलवान्, अमायिनः, दिव्यवत् शुद्धयन्ति; आपो यथा शीघ्रं, त्वं अस्माकं श्रेयः भूयाः, सहस्रधारः, रणविजयी, यज्ञः। अग्ने, त्वं सर्वेषां यज्ञानां होतासि, देवमानुषेषु प्रतिष्ठितः। त्वदीयैः मधुरैः जिह्वाभिः, हे महाबलिन्, यज्ञे देवांश्च पूजय, नेतृत्वं कुरु। त्वं, हे प्राज्ञ अग्ने, पन्थानः पथांश्च वेत्सि; त्वं देवांश्च यज्ञेषु साक्षात् नेतुम् अर्हसि। अमृतः दिव्यः होताः पुरः सरति, स्वकौशल्येन क्रियाः प्रेरयन्। शीघ्रश्वः अश्वेषु युक्तः, होताः यज्ञेषु नेतः, ऋषिः कर्मणां साधनम्। प्रज्ञया श्रेष्ठः सत्त्वबीजं निर्ममे, कौशलपितरं स्वसुतं स्थापयामास। सोमपेषणे, धनं द्यावापृथिव्योः यशः स्राव्यताम्; धाराः वृषभं पुष्णन्तु। ते स्ववाक्यं जानन्ति, मातृषु वत्सवत्; परैः न मिश्रयन्ति, स्वजनैः एव तिष्ठन्ति। इन्द्राग्निभ्यां यथाकामं हविषि स्वर्गे प्रतिष्ठां स्थापयन्ति; नमः, सुखं च इन्द्राय अग्नये च। सः खलु सर्वेषां सत्त्वानां महान्, यस्य विक्रान्तः महाबलवान् जातः; नूतनः जातः सः शत्रूञ् जिगाति, सर्वाः देव्योऽपि तस्मिन् मुदन्ति। सः बलवर्धनः, वीर्यसम्पन्नः, दस्युं शत्रुं भीषयन्, रक्षति, विक्षिपति, जयति; दानेषु, मुदासु च त्वां प्रणमन्ति। त्वयि सर्वे प्रज्ञां वृण्वन्ति; यदा एते द्वौ त्रयः भवन्ति, तदा मुदाः अतिस्वादवः; अतिस्वाद्वः अपि स्वादनात् स्वादुतरं स्राव्यताम्, मधु मधुना मिश्र्यताम्। त्रिदारुयुते सुतपेषणे, यवमिश्रबलवान् महावृषभः, सोमं पपौ, विष्णुना सह यथाकामम्; तत्र हर्षमानः महत् कर्म कर्तुं चक्रे; सत्यम् देवः देवेन सह, सत्यः सोमः सत्येन्द्रेण सह। वीर्येण सह जातः, बलसम्पन्नः, कृत्यम् अतिशयेन कृत्वा, शत्रूञ् जिगाय, स्तोत्रिणे कामधुग्धनदः; देवः देवेन सह, सोमः सत्येन्द्रेण सह। ततः, अतिशयबलवीर्येण, युद्धे उग्रः अभवत्, उभे लोकौ महत्त्वेन पूर्णवान्; महान् अभूत्वा, अन्यं उदरे गृहीत्वा, प्रकाशमानः अभवत्; देवः देवेन सह, सोमः सत्येन्द्रेण सह। सप्तमं, प्रथमान्श्च अंशं, गावाम्पतये, पर्वतेन्द्राय यथायोग्यं, सत्यस्य पतये गाय। हरितः प्रवृत्ताः, अरुणाः बर्हिषि उपविष्टाः, यत्र वयं समवायाम। इन्द्राय, गावः यवमिश्रं सोमं दुहुः; वज्रिणे, सः मधु यः संस्तौति, सन्निपाते लभते।