सामवेदः

विद्वन्! यदा त्वं वेदान् सिक्तबिन्दुभिः, शशिभिः, सोमेन च भूषयसि, तदा त्वं बुद्धिमान् सृष्टेः दृढं सूत्रं प्रपञ्चयसि। अध्वर्युः, अस्माकं कृते सोमं सिञ्चतु, अस्माकं कृते, अस्मिन्पीते रसेन; सः नः स्तुत्यं, काम्यम्, स्तोत्रं च दद्यात् इति। तं हरितं, स्वबलिनं, अरुणं, दिवं स्पृशन्तं सोमम् स्तोषि। हस्तविसृष्टशिलाभिः पवित्रं सोमं शुद्धय; मधुरः रसं वहतु, मधु प्रवहतु। नमस्कृत्य, समीपम् उपविश्य, मनसा शृणुत; बिन्दुं, शशिनं, इन्द्रे स्थापयत। सोम! शत्रुघ्न, जनानां मध्ये प्राज्ञ, धेनवे, देवेभ्यश्च, कामधुग्भव। सोम त्वं इन्द्राय पातव्यः सिञ्च्यसे, हर्षाय; मन एव, मनसः स्वामी अपि सिञ्च्यते। शुद्ध सोम! अस्मभ्यं वीर्यं धनं च प्रयच्छ; इन्द्रेण अस्मान् एकीकुरु, हे बिन्दो। त्वं सूर्यः, रश्मिभिः उदितः, कीर्तिं बलं च वहसि, पापं अपसारयसि, तमः हरन् आगच्छसि। सः, यस्य बाहुबलात् नवतिः नव च दुर्गाणि भग्नानि, अहिं च हतम्, वृत्रघ्नः सः। सः सौम्य इन्द्रः, अश्वैः, पशुभिः, अन्नेन च समृद्धः, अस्माकं सखा, धेनुवत् अस्मभ्यं दुग्धं ददातु। दीप्तिमान् सः, महत् सोमं पिबतु, यज्ञं धारयन्, जीवदायिन्, हविषि तुष्टः; वायुनाऽनितः, स्वशक्त्या पालयन्, जनान् पुष्णन्, नानारूपेण प्रकाशते। सः तेजस्वी, महता धृतः, बलदः, ऋतं धारयति, दिवि प्रतिष्ठितः; शत्रुघ्नः, वृत्रनाशकः, दस्युषु प्रबलः, ज्योतिः जातम्, रक्षोवधः, स्पर्धिनां च हन्ता। एषः परमं, श्रेष्ठं ज्योतिः, सर्वेषां ज्योतिषां श्रेष्ठम्, सर्वविजयी, धनदः, महत्, सर्वप्रभः सूर्यः, यस्य दीप्तिः विस्तीर्णा, स्थिरबलवांश्च। इन्द्र! अस्मभ्यं प्रज्ञां ददातु, पितेव पुत्रेभ्यः; बहुहूयमान, अस्मिन्गृहे शिक्षय, यथा वयं जीवत् ज्योतिः प्राप्नुयाम। न अन्या अनभिज्ञा वा शत्रवः, न दुष्कृतः, अस्मान् जयन्तु; त्वया सह, वीर, वयं सदा प्रवहमानानि आपः सुरक्षितुम् अर्हाम। अद्य, श्वः, प्रतिदिनं च, इन्द्र, अस्मान् पालय; सुमते, सर्वान् गायकान् दिवा निशि च रक्ष। सः उदारवीरः, मघवान्, दानशक्तिमान्, युद्धाय स्थितः; तव उभे बलवत्यौ भुजौ, शतशक्ती, वज्रं बलाय संयोजयतः। वयं सरस्वतीम् आह्वयामः, या प्रजां पुष्यति, महादात्री च, अस्मान् आशीर्वदतु। सरस्वती, भगिनीनां मध्ये प्रिया, प्रीत्या, स्तुत्यां भूयात्। वयं सवितुः देवस्य उत्तमं तेजः धीयाम्; सः नः प्रचोदयात्। ब्रह्मणस्पते! सोमस्य, कक्षीवानः, शब्दं निनदतु, यथा औशिजः इच्छति। अग्ने! त्वं अस्माकं प्राणान् शुद्धय; तेजस्विनं बलं पोषणं च ददातु, अमङ्गलं अस्मद् अपाकुरु। अस्मभ्यं पार्थिवं ऐश्वर्यं, दिव्यं धनं, देवेषु महदधिपत्यं च ददातु। सत्यम् सत्यान्वितम्; विशुद्धं ज्ञानम् इच्छन्ति; अमित्रव्यपेताः देवाः वर्धन्ते। वृष्टिदायिनी द्यावापृथिव्यौ, समृद्धिपत्नी, दानुमत्याः महतीं गुहां इच्छतः। तेजस्विनं शीघ्रं योजयन्ति, परिभ्रमन्तम्; दिवः लोकाः दीप्तिमन्तः प्रभान्ति। इच्छितान् रौद्रान् वीर्यवन्तः अश्वान् युज्यन्ते, रथे, बलशाली शीघ्रगामिनः। चिह्नाय अचिह्नाय चिह्नं कृत्वा, आर्यं अलङ्कृत्य, अनलङ्कृताय च; त्वं उषाभिः सह जातः। एषः सोमः, इन्द्र, तव कृते पिण्ड्यते; तव कृते शुद्ध्यते। त्वं पातव्यः, त्वया एव कृतः; त्वया बिन्दुः हर्षाय, संयोगाय, सोमाय च बलवत् कृतः। सः, रथवत्, बहुधा युक्तः, महान्तः धनानि वहति; नहुषस्य सर्वे अपत्याः, सूर्याज्जाताः, वनं प्रति उद्यन्ति। मरुदामिव बलिनः, त्वं शुद्धयसि, अमित्रव्यपेतः, दिव्यवत्; आपो यथा शीघ्रम्, अस्माकं कल्याणं भूयाः, सहस्रधार, विजयी, यज्ञ। अग्ने! त्वं सर्वयज्ञानां होताऽसि, देवमानुषेषु प्रतिष्ठितः। रमणीयैः जिह्वाभिः यज्ञे पूजां कुरुष्व, महाबल, देवान् नेतुं पूजय च। त्वं, प्राज्ञ अग्ने, पन्थानः वेत्थ; देवान् यज्ञे साक्षात् नेतुम् अर्हसि। अमृतः दिव्यः होताऽग्रतः गच्छति, कौशलात्, क्रियाः प्रेरयन्। शीघ्रः अश्वः अश्वेषु युज्यते, होताऽग्निः यज्ञेषु नेतव्यः, ऋषिः यज्ञस्य साधनम्। प्रज्ञया, श्रेष्ठः, भूतानां गर्भम् अकल्पयत्, कौशलपितरं सुतरि न्यधात्। सवनकाले, धनं, द्यावापृथिव्योः यशः सिञ्चतु; धाराः वृषभं पुष्णन्तु। स्ववाक्यं जानन्ति, मातृषु वत्सवत्; अन्यैः न मिश्रन्ति, स्वजनैः एव तिष्ठन्ति। इति, ऋषयः, देवाः, यज्ञाः च सोमस्य महिम्ना, अग्नेः तेजसा, इन्द्रस्य वीर्येण, सूर्यस्य प्रकाशेन च, विश्वं जगत् पालयन्ति, पुष्णन्ति, स्तुवन्ति च।