सामवेदः

उपकारिण्यः त्वं, दातारि पुरस्काराणां, अस्मान् अनुगृहाणु; मा रिपोः अधः पताम; तव शोभनाः सहायाः अस्मान् पालयन्तु, तव अनुग्रहम् प्रति नयन्तु। तस्मै त्रिः सप्त धेनवः सत्यम् बलिन्यः च दिवि परमे पयः दुदुहुः; चत्वारि अन्यानि लोकान् पृथक् अकार्षीत्, तान् च शोभनान् अकरोत्। सः, अमृतम् मधु उपयुञ्जानः, स्वेन कवित्वेन दिवं पृथिवीं च व्याप्य तिष्ठति; तस्य देवस्य कीर्त्या, जबाग्निना, महतीर् आपः वर्धन्त, यदा तस्य स्थानम् अभिज्ञातम्। एतानि तस्य चिन्हानि, अमृतानि अजेयानि च, उभयेषु जन्मसु सन्तु; यैः वीर्येण देवत्वेन च, ते शुद्धीचक्रुः, ततः मनसैः राजा अपाहरन्। अहम् वायुम् स्तोमभिः स्तौमि, मित्रं वरुणं च शुद्धये; धियं रथवाहम् नरम्, इन्द्रं च वज्रिणं महान्तं शुद्धये। वस्त्राणि सुवासांसि शुद्धये; गावः सुभ्रुवः शुद्धये; रथान् सुवर्णमयान्, अश्वयुक्तान्, सोमाय देवाय नः शुद्धये। दिव्यानि धनानि अस्माकं शुद्धये; सर्वाणि भूम्यानि अपि शुद्धये; येन वयं धनम् आप्नुयाम, तद् अपि जमदग्नेः नप्त्रे शुद्धये। यदा त्वं, हे मघवन्, वृत्रस्य वधाय जातः, तदा त्वं पृथिवीं व्योम च व्याप्तवान्, तदा ताम् अधारयः। तदा तव यज्ञः जातः, तदा स्तोत्रम् च प्रभा च; तदा त्वं सर्वस्य उत्पन्नस्य जीवतः च ईश्वरः अभवः। तेषु पाच्यमानम् उद्भावय, सूर्यं दिवि उद्धारय; तपा इव गीतिः शोभताम्, सुश्लोकैः भूषिता, गायकाय महती। तव महत्त्वम् मत्स्यः इव पिबति, हे हरिण्य, पात्रस्य स्पृहैव; तव सोमः, हे वृषन्, बहुप्रदः, सहस्रगुणफलदः अस्ति। तव स्पृहः अस्मान् आगच्छतु, हे वृषन्, उत्तमा प्रमदा आगच्छतु; महाबलिन्, रणविजयी इन्द्र, अस्मभ्यं फलम् आनय। त्वम् एव वीरः, जयिन्, नररथस्य वाहकः; महाबलिन्, त्वम् अधार्मिकं रिपुम् नाशयसि, इव अग्निना द्योतमानं पात्रम्। षष्ठम्, तृतीयम्, अर्धम्—शुद्धये, अस्मभ्यं वर्षम् आनय; दिवः आपां वेगः, महती, रोगरहितः, अस्मान् पुष्टये आगच्छतु। येन प्रवाहेन गावः अस्माकं गृहम् आगताः, तेन शुद्धये। घृतं तेन प्रवाहेन शुद्धये, यः देवैः यज्ञेषु प्रियतमः; वर्षम् आनय, शुद्धये। बलिना अस्माकं प्रवाहय, प्रवाहेण शोधय; देवाः अस्माकं इच्छां शृण्वन्तु। प्रवाहिनी विघ्नान् भित्त्वा, रिपून् अपाकरोत्, प्राचीना दीप्तिभिः द्योतते। इच्छुकाय, सर्वज्ञाय, यातुम् उद्यताय, मार्गगमिषु मानवेषु च, तस्मै आनय। एभिः सोमैः, पवित्रैः, बलिनः, सिक्तद्रवैः, सोमपाय इन्द्रं उपगच्छ। यदि त्वं, हे मेधाविन्, वेदान् सिक्तद्रवैः, चन्द्रमांसि, सोमेन च शोभयसि, तदा त्वं, प्राज्ञ, जगतः दृढं तन्तुं प्रवर्तयसि। अध्वर्युः, अस्मभ्यं सोमं, अस्माकं, एतस्मात् सिक्तरसेन आनय; सः नः स्तुत्यं, काम्यं, स्तोत्रं दद्यात्। हरिण्यं, स्वबलम्, रक्तम्, दिवं स्पृशन्तं सोमं स्तौहि। हस्तमुक्तैः शिलाभिः सिक्तं सोमं शोधय; मधुरः रसः प्रवह, मधु वहतु। नमस्व, समीपं उपविश, सावधानः शृणु; बिन्दुं, चन्द्रमांसि, इन्द्रे स्थापय। प्रवह, सोम, रिपुघ्न, जनानां मध्ये प्राज्ञ, गावः, देवाः च, तेषां इच्छां पूरयन्, शुभम् आनय। सोमः, त्वं इन्द्राय पीत्वे, प्रमदाय सिञ्चसि; मनः अपि, मनसः अधिपः, सिञ्चति। पवित्र सोम, अस्मभ्यं वीर्यं धनं च ददातु; इन्द्रेण अस्मान् योजय, हे बिन्दो। त्वं, सूर्य, रश्मिभिः उदेहि, कीर्तिं बलं च वहन्, पापं अपाकरोषि, तमः अपहर्ता आगच्छसि। यः बाहुबलेन नवत्युत्तरेण नव दुर्गाणि अभिनत्, अहिं वृत्रघ्नं च अवधीत्। सः सौम्यः इन्द्रः, अश्ववाँश्च, गवाँश्च, अन्नवाँश्च, नः सखा, दुग्धवतीव धेनुः अस्मभ्यं पयः दुह्यात्। सः दीदयमानः, महतीं सोमपानम् पिबतु, हविर्धरः, जीवदायः, हविषि रममाणः; वायुनाऽनुद्रुतः, स्वबलात् पालयति, जनान् पोषयन्, नानाविधेन तेजसा दीप्यते। सः दीदयमानः, महता धृतः, बलदः, ऋतं धारयति, दिवः आसने प्रतिष्ठितः; रिपुघ्नः, वृत्रहा, दस्युषु शक्तिमान्, ज्योतिः जातम्, निशाचराणां च शत्रूणां च हन्ता। एषः परमः, श्रेष्ठः, सर्वज्योतिषां ज्योतिः, सर्वविजयी, धनविजयी, महत्, सर्वदीप्तिः सूर्यः, यस्य तेजः विस्तीर्णम्, स्थिरम् बलवीर्ययोः। हे इन्द्र, अस्मभ्यं प्रज्ञां दातु, पितेव पुत्रेभ्यः; शिक्षय, बहुनाम् आहित, अस्मिन् गृहे, यथा वयं जीवज्ज्योतिः प्राप्नुयाम। नापरीचीनाः, न रिपवः, न दुष्कृतः अस्मान् जयन्तु; त्वया, हे वीर, वयं सदा प्रवहमानानि आपः सुरक्षिताः तराम। अद्य, श्वः, प्रतिदिनं च, हे इन्द्र, अस्मान् पालय; हे सुमते, अस्माकं गायकान् दिवा निशि च रक्ष। दातारं वीरं मघवन्, महादानं, युद्धाय सज्जं; तव उभे बाहू, शतशक्ती, वज्रं बलाय संयोजयतः। वयं सरस्वतीम् आह्वयामः, या बहुप्रजां, बहुदानं च ददाति, अस्मान् अनुगृह्णातु। सरस्वती, प्रियसखीनां मध्ये प्रिया, सन्तुष्टा, अस्माकं स्तुत्यां भूयात्।