सामवेदः

इदानीं वयं शुद्धेन गीत्या, शुद्धैः स्तवैः, शुद्धं देवं, बलवर्धितमिन्द्रं स्तुमः। स शुद्धः, शुद्धैः आशीर्भिः तुष्टिं प्राप्नुयात्। हे शुद्ध इन्द्र, त्वं शुद्धैः सहायैः अस्मान् प्रति आगच्छ; शुद्धः, अस्मभ्यं धनं प्रयच्छ; शुद्धः, सोमे रमस्व। शुद्ध इन्द्र, अस्मभ्यं धनं ददातु; शुद्धः, यजमानाय निधीन् ददातु; शुद्धः, विघ्नान् हन्ति; शुद्धः, पुरस्कारं विचिनोति। अग्निं वयं स्तोत्रं कामयामहे—सः शीघ्रः, दिवं स्पृशन्, देवस्य धनस्य प्रियतमानां कृपां ददातु। अग्निः अस्माकं गीतानि गृह्णातु, यः मनुष्येषु पुरोहितः अस्ति; सः देवसभा समाद्रियात्। हे अग्ने, त्वं विश्रुतः, योग्यः पुरोहितः चासि; त्वया यज्ञः विस्तारितः। वाचः तं बलिनं, त्रिधातुं, युवानं, दीप्तिमन्तं, वनैः भूषितं, यं नद्यां वरुण इव, स्तुतवन्तः; सः निधीन्, काम्यान् दानानि च ददाति। हे वीर्यशालिन्, सर्ववीर, बलवान्, विजयी—त्वं प्रवह, अस्मभ्यं धनं आनय; तीक्ष्णबाहुः, शीघ्रधन्वा, संग्रामेषु शत्रून् जय, वीराणां मध्ये महावीरः भव। विस्तीर्णया रक्षया, अभयं सृजन्, हे पुरन्धि, आपः अन्विच्छन्, प्रवह; दिव्याः उषसः निनदन्तु, अस्मभ्यं महान्तः पुरस्काराः दत्ताः स्युः। त्वं, इन्द्र, ख्यातः, बलस्य अधिपः; त्वं एकः भीषाण् शत्रून् नाशयसि, जनान् धारयसि, प्राचीनकर्मसु सर्वान् अतिक्रान्तवान्। अधुना, हे प्राज्ञासुर, त्वां वयं वित्तस्य भागं यथा विशालं चर्म, इच्छामः; इन्द्र, तव कृपा अस्मान् आश्रयाय प्राप्नुयात्। वयं त्वां, पूज्यतमं देवं, अमृतं पुरोहितं, यज्ञे प्राज्ञं, वृणुमः। आपां नपातं, सौम्यं, तेजस्विनं, अग्निं, उत्तमज्वालं, वयं स्तुमः; सः मित्रावरुणयोः कृपां, दिव्यापां च आशीः अस्मभ्यं ददातु। हे अग्ने, यं त्वं मर्त्येषु स्पर्धासु रक्षसि, यं पुरस्कारेषु सहायोऽसि, सः स्थिरं धनं प्राप्नोति। तस्य बलं न कश्चन अतिवर्तते, नोपयाति; अपि च न्यूनतमः अपि कीर्त्यर्हं पुरस्कारं लभते। सः पुरस्कारः, अश्वैः सह सर्वजनैः जय्यः अस्तु; मुनिभिः गृहीतः; सः धनदः भवतु। दश भगिन्यः, प्राज्ञस्य धीयः, सह एकत्र शुद्धयन्ति; धनुःज्या, हरिता, सूर्यस्य पात्रं परितः धावति, इव अश्वः पुरस्कारस्य अभिमुखः। वत्सः मातृभिः सह यथा, सः बलवान्, बहुदानवान्, आपः सह गच्छति; युवान् स्त्रीषु यथा, सः गावः सह पात्रम् अभिगच्छति। सौम्यः सोमः, प्राज्ञः, प्रवहति, नद्यः सहितः, स्तन्यं पूरयन्; गावः पात्रेषु शिरसि क्षीरं सिञ्चन्ति, यथा निधयः स्रवन्ति। त्वं, इन्द्र, सुतं सोमं पिब, तस्मिन् रमस्व; स गोमाँस् त्वं अस्माकं सखा भूत्वा, सह भोजने, तव धियः अस्मान् पालयन्तु। तव दानैः वयं प्रियाः स्याम, हे पुरस्कारद; न शत्रवे पताम; तव शोभनाः सहायाः अस्मान् रक्षन्तु, तव कृपायाम् अनयन्तु। त्रिः सप्त गाः तस्य, सत्यान्, बलवन्तः, परं दिवि दुह्यन्ते; चत्वारि अन्यानि लोकानि पृथक् अकरोत्, तानि शोभनानि चकार। सः, अमृतं सोमं पीत्वा, स्वेन कवित्वा द्यावापृथिव्यौ व्याप्तवान्; महान्त्यः आपः महत्त्वेन व्याप्ताः, यदा देवस्य कीर्त्या स्थानं ज्ञातम्। एतानि तस्य चिह्नानि, अमृतानि, अजितानि, उभययोः जन्मनोः; येन, वीर्येण, देवत्वेन च, ते शुद्धीकृत्य, ततः चिन्तया राजानं गृहीत्वा। अहम् वायुम् स्तोत्रैः स्तौमि, मित्रावरुणौ शुद्धयामि; प्राज्ञं, रथवाहनं नरं, इन्द्रं च वज्रपाणिं, शुद्धयामि। आच्छाद्यानि वस्त्राणि शुद्धयामि; गावः, बहुधनदाः, शुद्धयामि; शोभनानि, सुवर्णानि, अश्वयुतानि रथानि, अस्माकं स्वामिनः, सोमदेवस्य, शुद्धयामि। दिव्यानि निधीनि अस्माकं कृते शुद्धयामि, सर्वाणि भूम्यानि शुद्धयामि; येन वयं धनं लभेमहि, तत्, हे जमदग्नेः नपते, अस्माकं कृते शुद्धयामि। यदा त्वं, हे मघवन्, वृत्रस्य वधाय जातः, तदा त्वया पृथिवी विस्तारिताः, तदा त्वया सा धृता, दिवं च अपि। तदा तव यज्ञः जातः, तदा स्तोत्रम्, तदा उज्ज्वलः शंसः; तदा त्वं सर्वस्य उत्पन्नस्य, जीवतः च अधिपः अभूः। तेषु पच्यमानः, उदय; सूर्यं दिवि उत्थापय; यथा तापः, गीतिः दीप्तिमती, शोभनैः शंसैः भूषिता, गायकस्य महती भवतु। तव महत्त्वं मत्स्यः इव पिबति, हे हरित; पात्रस्य काम इव; तव सोमः, हे वृषन्, पुरस्कारैः समृद्धः, सहस्रगुणफलदः। तव कामः अस्मान् प्रति आगच्छतु, हे वृषन्; शोभनं प्रमोदनं आगच्छतु; महाबलिन्, संग्रामविजयिन् इन्द्र, पुरस्कारं अस्मभ्यं आनय। त्वं हि वीरः, जयशाली, नररथस्य वाहकः; महाबलिन्, त्वं अधार्मिकं शत्रुं नाशयसि, यथा पात्रं अग्निना दीप्तम्। षष्ठं, तृतीयं, अर्धम्—शुद्धय; अस्माकं कृते वर्षं पावय; दिवः अप्सु तरंगः महद्, रोगरहितं, पोषणं वहतु। येन प्रवाहेन गावः अत्र, अस्माकं कृते, अस्माकं गृहे जाता, तेन शुद्धय। प्रवाहेन घृतं शुद्धय, यद् देवैः यज्ञेषु प्रियतमम्; अस्माकं कृते वर्षं आनय, शुद्धय। बलतः प्रवह, अस्माकं कृते प्रवाह्येन शुद्धय; देवाः अस्माकं कामं शृण्वन्तु। प्रवाहितः सोमः विघ्नान् भग्नवान्, शत्रून् अपासृतवान्, प्राचीनैः ज्योतिषा दीप्तः। यः इच्छति, यः सर्वं जानाति, यः गन्तुं उद्यतः, यः पन्थानं अनुगच्छति, तस्मै वह। एतेन, सोमैः, सोमपायिनं उपगच्छ; शुद्धैः, बलिनः, सुतैः, इन्द्रं उपगच्छ।