सामवेदः

अद्य दिव्य सवितः, अस्मभ्यं सन्ततिं श्रियम् च ददातु, दुःस्वप्नान् दूरयतु। सवितुः कोऽसौ युवान् अचलः वृषभः, महाकन्धरः? कः सः ऋत्वा यः तम् उपास्ते? गिरिपादे, नद्यः संगमे, धियैव प्रेरितः कविः अजायत। वयं इन्द्रं जनानां राजानं, पुरुषदमनम्, महाबलिनं, नूतनैः स्तोमैः स्तुमः। द्वितीयस्य मन्त्रस्य अर्धभागः इन्द्राय समर्पितः, सोमस्य शीघ्रपातवे, दक्षाय, महते, यवदर्भाय। त्वं बहुधन इन्द्र, एते स्तोमा अर्हन्ति त्वाम्, वत्साय धेनवः इव प्रेषिताः। अत्र तव नाम गवां अनुसृतम्, तवष्टुः गुह्यं, सोमगृहे एवम्। यदा इन्द्रः, अप्रशस्तः, महतीः, बलवत्यः आपः प्रासारयत्, तत्र पूषा तस्य सखाः अभवत्। या गौः मरुतां मध्ये प्रसिद्धा, दानवतां माता, सा वह्निरिव रथेषु युज्यते। आगच्छ त्वं, प्रियसख, हरिभिः सह, सुतस्य सोमस्य समीपं। इच्छितानि हवांसि प्रवाहितानि, यज्ञे इन्द्रं पुष्णन्ति, अवभृथस्य बलं प्रति। अमृतस्य विद्याम् अहम् पितुः समालभे, सूर्य इव जातः। संहत्याः, बलवत्यः, अस्माकं सन्तु, इन्द्रेण सह, ताभिः वयं प्रमुदामहे। सोमः पूषा च सर्वाणि शुभानि वेश्मानि अपश्येताम्, देवेषु रथद्वयं सज्जीकृतम्। इन्द्राय सोमपानाय गायत, अहम् सर्वविजयी, नरां मध्ये महाबलः, शतक्रतुम् स्तौमि। गायत, मित्राः, इन्द्राय, मदाय, हर्यश्वाय, सोमपाय। वयं तव मित्राः कण्वाः, त्वाम् इन्द्र, तदर्थम् उपयाम, स्तोमैः मुदमाना। नः स्तोत्राणि परिवर्तन्ताम्, सुतस्य सोमस्य समीपे, इन्द्राय, मुदाय; कवयः स्तोमैः स्तुवन्तु। एषः सोमः, शुद्धः, तव, इन्द्र, बर्हिषि अस्ति; आगच्छ, पिब, तस्य प्रवाहम्। रूपाणि रम्याणि दातुम्, त्वाम् उपहरामः, दुग्धवतीं धेनुम् इव, नित्यशोभन। त्वं वृषन्, सोमपेषणे, सुतं मदं तुभ्यं सिञ्चामि, तृप्तिं लभस्व, मदं पिब। इन्द्र, सोमः पात्रेषु, कुम्भेषु च, तव एव; पिब, त्वं तस्य स्वामी। संयोगे, पुनःयोगे, बलात् बलम्, इन्द्रं वयं मित्रं, स्पर्धायाम् आह्वयामः। आगच्छ, उपविश, इन्द्र; वयं गायेम, मित्राः, स्तुतिगर्भैः स्वरैः सह। एषः सुतः सोमः तव एव, वसुपते; पिब एनम्, गायक, बलात् सह। इन्द्रः, महाबलः, अस्माकं प्रमुखः अस्तु; वज्रभृतः महिमा अस्य स्यात्; दिवः तस्य सामर्थ्यं न सीमयेत्। आगच्छ, इन्द्र, अस्मभ्यं शोभनं धनम्, भूम्ना समृद्धम्, दक्षिणया गृहाण। गायत पशुपते, पर्वतानां इन्द्राय, यथार्हम्, सत्यपुत्राय, सत्यधर्मणे। कथं अस्माकं मित्रः, सदा वर्धमानः, दूतः भवति? केन महता बलिना सः वृतः? सः महात्मा, यो समवाये विजयी, तस्मै सर्वेषु सभासु स्तोत्राणि अर्पयत, प्रेरणाय, सहाय्याय। आसनाध्यक्षाय, अद्भुताय, प्रियाय, इन्द्रकाम्याय, बुद्धिसम्पन्नं हविः वहत। याः तव पन्थानः, व्योम्नः अधः, येन अश्वं प्रासार्षीः, ते शृण्वन्तु, हे देवाः। शुभा, शुभा, अस्मान् आगच्छतु, शतक्रतो, यदा त्वं बलं प्रियं च अस्मभ्यं ददासि। एषः सोमः सुतः; मरुतः तम् पिबन्ति, तथा दीप्तमानौ अश्विनौ। द्रष्टारः, कामयुक्ताः, इन्द्रं पूजयन्ति, जयाय जातम्, वीर्यकामम्। न वयं देवान् हिंसामः, न च वयं व्रजामः अन्यथा; वयं ऋतस्य पन्थानम् अनुव्रजामः। उषा आगात्, महता गीत्या, दीप्तया गीत्या; अथर्वन्, दिव्यं सवितारम् स्तौहि। एषा अनपूर्वी उषा प्रकटिता; दिव्यप्रियायै, त्वां, अश्विनौ, उन्नतान् स्तोमैः अहम् स्तौमि। इन्द्रः, दधीचेर् अस्थिभिः, अजय्यः, नवतिः नव शत्रून् अपातयत्। आगच्छ, इन्द्र, मदीयेन सोमेन, सर्वैः सोमोत्सवैः, महाबल, प्रचुरबल। एवं, ऋषयः, देवाः, सोमः, मरुतः, अश्विनौ, पूषा, सर्वे, इन्द्रस्य महिमानम् स्तुवन्ति, हविः प्रयच्छन्ति, यज्ञे मुदमाना, बलं वर्धयन्तः, शान्तिं, श्रियं, विजयम् च प्रार्थयन्तः।