सामवेदः

सर्वदा उदारः सन्, तद्विनाशः महाबलः सत्ताम् आगच्छतु। ये दुःखं पारं कर्तुम् इच्छन्ति, ते सर्वे पराजिताः स्युः। अदिति, तेजोमण्डलस्य स्वामिनी, सत्यव्रता, तथा महान्तः नृपः ये राज्यं धारयन्ति, ते सर्वे रक्षां कुर्वन्तु। सोमाः त्वां हर्षयन्तु; त्वं अनुग्रहं देहि, अश्मधारिन्, तथा यः वेदवाक्यद्वेष्टा तं निहन्याः। त्वया पादेन कृपणान् दूरं कुरु, महाबलिन्; हि त्वां कोऽपि न स्तोतुं शक्नोति। त्वं, इन्द्र, सुतानां च असुतानां च स्वामी, जनानां राजा च असि। प्रबुध्यस्व, प्रेरितः, सत्यविचाराय; सोमः शुद्धः पात्रेषु प्रविष्टः। दक्षिणः ब्राह्मणाः, कौशलिनः, तं सोमं यथाकामं दम्पतीव पिपान्ति। स शुद्धः सूर्यस्य समीपे स्थापितः, स्वर्गभूम्यौ आलिङ्गन्। प्रियजनाः प्रियसहायेन धर्मकर्तुः धनं न प्रतिषेधन्ति। स सोमः, वर्धमानः, शुद्धः, दानसम्पन्नः, प्रकाशं ददातु—यत्र पितरः सूर्यं मार्गं च ज्ञात्वा, अश्मं पारं कृत्वा गतवन्तः। मित्राः, अन्यं किमपि न वदन्तु, न च मन्दन्तु; इन्द्रं महाबलिनं सोमसुतं च स्तुत्यै, पुनः पुनः स्तोत्रं जपन्तु। यौवनस्सिंहवत्, बलवान्, गौः आकर्षति, न मानवैः जय्यः, द्वेषं नाशयति, समन्वयं कुरुते, उभयपक्षयोः हितं ददाति, महाबलः, विजयी च। मधुराणि गीतानि उत्थाय, स्तुतयः, सतराजितस्य अक्षयधनदायीनि रथानि इव। कण्वा, भृगवः, सूर्यवत्, सर्वे ज्वलितं अग्निं अन्वेष्टुम् इच्छन्ति। उत्सुकाः स्तोत्रैः इन्द्रं स्तुतवन्तः; प्रियमेधाः घोषयन्। सोमः, शत्रून् परिभ्रम्य, बलाय, विघ्नान् जयतु; द्वेष्टारं ऋणं यथा ददाति, तं दूरं कुरु। त्वं, शुद्ध सोम, सूर्यं शक्त्या जनयः, प्रवाहिणीं क्षीरं च; गवां सह शीघ्रं, पुरन्ध्या सह। सुतसोम, युद्धे महाधिकार्यं त्वयि रमामहे; शुद्ध सोम, त्वं पुरस्काराय धावसि। सर्वतः प्रवाहय, मधुर सोम, इन्द्राय, मित्राय, पूष्णे, भगाय। अमृताय, महावासाय, तद् तेजस्वि दिव्यं पोषदं प्रवाहं स्रवतु। इन्द्र, सुतसोमं त्वया सर्वैः देवैः पीयताम्, बुद्ध्यै, कौशलाय। सूर्यकिरणवत्, उत्सुकाः, वितरन्ति, कामाः एकत्र समुत्पन्नाः, एकस्मिन् गच्छन्ति; सूत्राणि व्रज्यन्ति, कामाः परिवेष्टन्ति, इन्द्रं विना प्राणशक्तयः कस्यापि गृहं न यान्ति। चिन्ता मधुवद् निर्गच्छति; गम्भीरस्वरः अन्तः स्पन्दते, वज्रमध्ये शुद्धः प्रवहति, मधुरः, उत्साहदायकः, आवरणं निःसारयन्। वृषभः गर्जति, गावः प्रत्यागच्छन्ति, देवाः देवस्य प्रवाहं यान्ति; स तेजोमण्डलं पारं गतः, अक्षयम्, वस्त्रं यथा न मलिनं, सोमः तं आवृतवान्। मानवाः किरणैः अग्निं द्वेणु ज्वलयन्ति, हस्तेन विमुक्तं, प्रसिद्धं, दूरदर्शिनं, गृहस्वामिनं, आह्वनीयम्। अग्निं, वसवः, मानवेषु स्थापितवन्तः, स्पष्टदर्शिनं, सर्वतः साहाय्याय; स गृहस्य कौशलिनः। अग्ने, उज्ज्वलः, अव्ययतेजसा अग्रतः प्रकाशय; कनिष्ठः, तुभ्यं सदा पुरस्काराः आगच्छन्ति। एषा चित्रा गौः अग्रतः स्वमातरं, पितरं च, स्वं निवासं अन्वेष्टुम् आगता। स तेजोमण्डलेषु सञ्चरति, श्वासोत्कर्षेण; महावृषभः दिवं प्रकाशयति। स त्रिंशत् आवासेषु प्रकाशते, वचनं शीघ्राय नियोजितम्; प्रतिदिनं तेजस्विभिः गृहं आगच्छति। यज्ञं समीपं गच्छन्तः, अग्नये मन्त्रं वदामः, दूरस्थाय, श्रोतृभ्यः च। स यो मित्रेषु प्रमुखः, जनसमूहेषु संगतः, उपासकस्य जीवितं रक्षितवान्। अग्निः, ज्ञाता, गृहं रक्षतु, शान्ततमः; सः सर्वदुःखात् रक्षतु। सर्वे प्राणी वदन्तु: अग्निः वृत्रहन्ता जातः, युद्धे युद्धे धनविजयी। अग्ने, तव अश्वान् युञ्जस्व, देव, उत्तमान्, शीघ्रं हविं वहन्तः। आसक्तपथैः, सोमपानाय, देवेषु, अग्ने, उत्तमान् मार्गान् आगच्छ। अग्ने, भारत, अव्ययविद्युत्प्रभया प्रकाशय; ज्वल, अजरः। सोमपेषकस्य, मृत्युः तं वचनं न इच्छति; ईर्ष्यायमानं दूरं कुरु, भृगवः यथा अश्वपचात् यज्ञं दूरं कृतवन्तः। यमलः रात्रौ जातः, मातृपित्रोः स्तन्ये पुत्रवत्; शीघ्रं गच्छति, कन्यायाः इच्छुकः इव, गर्भे स्थितः। स वीरः, कौशलसम्पन्नः, द्वौ लोकौ धारयन्—हरिः, शुद्धतायाम् रक्षितः, स्रष्टा गर्भे न स्थितवान्। त्वं, इन्द्र, भ्रातृहीनः, बान्धवहीनः, जन्मनः प्रारम्भे; युद्धे पित्रं अपि अतिक्रान्तुम् इच्छसि। बहुधनवन्तं मित्रत्वाय योग्यं न पश्यसि; तव उत्तमाः अश्वाः आह्वाने पिबन्ति, त्वं संमेलनारम्भे पितरं इव आह्वयसे। सहस्रं, शतं पिङ्गलाश्वानां, सुवर्णरथायुक्तम्, स्तोत्रैः सह, हे इन्द्र, सोमपानाय त्वां आनयन्तु।