सामवेदः

शुद्धिकरः सः सोमः, स्वैः रश्मिभिः व्याप्य, बलदः सन् स्तोत्रस्य शौर्यं ददाति। सः उच्चतमं हविः सञ्जातं सोमं परिव्याप्य सिञ्चति; यः तं धारयति, सः आर्यः, सलिलेषु अश्मभिः सोमं संपेष्यति। इदानीं सः शुद्धीकृतः सोमः, स्वैः प्रवाहैः मुक्तः, परमसुगन्धिः, अपि च पेषणे सलिलेषु रमते, सोमरसस्य आस्वादने, गावः अलङ्कृतः, सः परमः अस्ति। सः घोषमानः, दूरदर्शी, प्राज्ञः सोमः, देवानां हर्षः, द्रष्टव्यम् इति प्रवहति। सः सोमः, प्रफुल्लितवर्णः, बलवान् वृषभः, स्वाभ्यां हरिभ्यां युक्तः, महाबलं यथा राजा, गावः प्रति घोषयति; शुद्धः सन्, अव्ययम् आश्रयम् इच्छति, श्येनः इव घृतसमृद्धं स्थानम् अगच्छत्। पर्जन्यः एव शृङ्गिणः महिषस्य जनकः, पृथिव्याः नाभिः, पर्वतेषु निवासं स्थापयति; तस्य जलानि भगिन्यः गावः प्रति प्रवहन्ति, सोऽपि पेषणशिलाभिः यज्ञे तिष्ठति। प्रेरित सोम! त्वं प्राज्ञस्य सृष्टिकर्तुः महत्त्वं इच्छसि, सुसज्जितः अश्वः इव पुरस्कारं प्रति धावसि; सोम! यः पापं दूरं करोति, सः नः सुखं ददातु, घृतवसानः त्वं कुवलयम् परिभ्रमसि। सर्वे जनाः इन्द्रं सूर्यवत् पश्यन्ति; सः बलसम्पन्नः सन्, धनस्य स्रोतः प्राप्तवान्, यथा वयं अपि भागं प्राप्तवन्तः। यः धनदः, तस्य स्तुत्या यजामः, इन्द्रस्य दानानि शुभानि; यः तम् प्रति इच्छां न निगृह्णाति, सः मनः दाने प्रेरयति। यतः, हे इन्द्र, वयं भीताः स्म, तस्मात् अस्मान् रक्ष; महादानिन्, तद् अस्मदर्थं अपाकुरु, शत्रून् विघटय। त्वं, धननाथ, महाद्रविणस्य धर्ता; त्वां, उदार इन्द्र, स्तोत्रैः समर्पयामः, संपिष्टेन सोमेन। सोम! त्वं एव धारकः, यज्ञे परममधुरः, बलवान्; मुदं च धनं च वहन् प्रवह। संपिष्टः त्वं, सोम, परमं हर्षदः, प्रेरणादायकः; त्वं रसा, सर्वेषु स्पर्धासु विजयी, रक्षितः। अश्मभिः सुशोधितः त्वं घोषयन् प्रवह, तेजस्वितां वह। सोम! देवेषु रमणाय प्रवह, स्वैः प्रवाहैः बलं च वह; पात्रे आगच्छ, मधुर सोम, अस्माकं स्थानम्। तव दीप्तिमन्तः रसा, सोम, इन्द्रस्य हर्षाय वर्धिताः; त्वां देवाः अमृतत्वाय अपिबन्। शुद्धीकृताः सोमरसा, अस्मान् प्रति आगच्छन्तु, धनं ददातु; वर्षवत्यः दिवः प्रवहन्ति आपः, ज्योतिदाः, उपयान्तु। तं हरितं, काम्यं अश्वं, तत्र शुद्धयन्ति परिषेचनया, यः सर्वैः देवैः सह प्रमोदेन गच्छति। द्वौ पञ्च तरङ्गाः, स्वयंज्योतिषः, मित्राः, अश्मना संपिष्टाः, प्रियं सोमं इन्द्राय सिञ्चन्ति। इन्द्राय, पानाय, सोम, वृत्रहन्, त्वं सिञ्च्यसे; दक्षिणहस्ताय, वीराय, उपविष्टाय च। सोम! महौजसः कृते प्रवह, युक्तः अश्वः इव, धनाय पुरस्कारलाभी। पेषकाः त्वां, सोम, हर्षाय, महाश्रियः कृते शुद्धयन्ति। ते नवजातं शिशुम्, हरितम्, शुद्धिकरणे शोधयन्ति—सोमं, रसं, देवाय। उषः, देवाः नवजातम्, शीघ्रं, पेषितं, गावः अलङ्कृतं रसं उपयान्ति। अस्माकं गीतानि, गावः वत्साय इव, तं प्रति यान्तु, यः इन्द्रस्य हृदयमन्दनः अस्ति। सोम! अस्मभ्यं श्रेयसे च गवे च प्रवह; पोष्यं खाद्यं सिञ्च, स्तोत्रसागरं पूरय। ये अग्निं सन्तर्पयन्ति, ये सम्यक् कुशं प्रगृह्णन्ति, येषां इन्द्रः युवान् सखा अस्ति— तेषां प्रज्वलनं महत्, स्तोत्रं बहु, यशः विस्तृतम्, येषां इन्द्रः युवान् सखा। अपराजिताः रणेषु, वीरैः वृताः, शूराः, येषां इन्द्रः युवान् सखा। सः एव धनं ददाति मृत्यवे, यः सेवते, इन्द्रः नाथः, अजय्यः। यः त्वां, इन्द्र, बहुभिः हविभिः आह्वयति, तस्य तव उग्रं तेजः वस्तुतः अस्ति। कदा इन्द्रः, वास्तवतः, अधार्मिकं मृत्युम् पादेन पिण्डवत् निपातयिष्यति? कदा सः अस्माकं गीतानि श्रोष्यति? गायका त्वां गायन्ति, स्तोत्रकाराः त्वाम् स्तोत्रैः स्तुवन्ति; ऋत्विजः, शतक्रतो, त्वां अश्वम् इव यूपे युञ्जन्ति। यदा त्वं शिखरात् शिखरं गच्छसि, अनेकानि अद्भुतानि कर्माणि कुरुषे, तदा इन्द्रः लक्ष्यं पश्यति, वृषभः स्वगणेन गच्छति। तव हरितान्, बलिनः अश्वान् युञ्ज, इन्द्र, ये त्वां शीघ्रं वहन्ति; ततः, सोमप, अस्मान् प्रति आगच्छ, अस्माकं गीतस्वनं शृणु। सुसंस्कृतः अग्ने, देवाँस् अत्र आनय, एकस्य यजमानस्य कृते; शुद्ध होत्र, हविः गृहाण। अस्माकं कृते, प्राज्ञ, मधुमन्तं यज्ञं कुरु, देवानां मध्ये, आवाहाय। अत्र अहम्् नराशंसम्, अस्मिन्यज्ञे प्रियं, मधुरवाचम्, हविः कृते आह्वयामि। हे अग्ने, रम्यतमेन रथेन, देवाँस् अत्र आनय, स्तुतान्; त्वं होत्रा मनुना प्रतिष्ठितः। यदा अद्य, प्रातःकाले, मित्रः, अर्यमन्, सविता, भगश्च, निष्पापाः, अनुग्रहम् ददाति।