सामवेदः

एषः सोमः स्वननः शुद्धिकरः स्वधारया गगनं धावन् धूलिधूसरमध्यानि व्याप्नोति। स एव स्वधया शुद्धः, गगनं विस्तीर्णवान्, अस्पृष्टः धूलिधूसरमध्यानि व्याप्य तिष्ठति। सः प्राचीनेन जन्मना देवैः देवाय पिपीतः हरितः शुद्धिपथे प्रवहति। एषः बहुकर्मा जातः ज्योतिसः सर्जिता, पिपीतः स्वधारया प्रवहति। सः मनसा सह गच्छन् सूक्ष्मः शीघ्ररथो वीर्यवान् इन्द्रस्य गृहम् उपगच्छति। तम् महायज्ञाय बहवः मनसा आह्वयन्ति, यत्रामृताः निषेदुः। सः शुद्ध्यर्थम् घटेषु पवित्रेण पव्यमानः, पेषणैः सम्पव्यमानः, विपुलं धनं वप्रसारयन् प्रवहति। सः स्थाप्यते, पवित्रमार्गे नेतुं प्रेष्यते, यदा पेषणैः प्रेर्यते। सः सुवर्णरश्मिभिः प्रगतः, दीप्तधारया वाह्यते, नदीनां स्वामी भवति। सः शृङ्गे विकम्पयन्, वत्सरूपः गणस्य वृषभः, वीर्यं बलं च वहन् तिष्ठति। सः धनसमृद्ध्या स्फीतः, दुर्गाणि अतिक्रम्य, विश्रामस्थानानि अधिगच्छति। एषः हरितः दशभिः अङ्गुलिभिः यात्रायै पिपीतः, स्वशस्त्रधारी, परममदवर्धनः। तस्य वृषरथः आवरणैः रक्षितः, सहस्रगव्यं प्रति याति। तं हरितं त्रितस्य महिलाः शिलाभिः पिप्युः, इन्दवे पातव्यम् अंशुः। सः मनुष्येषु, ग्रामेषु श्येनवत् उपविशत्, प्रियतमे प्रियवत् याति। एषः मदिररसः स्वयम् प्रकाशते, दिवः सूनुः, आवरणं प्रविष्टः अंशुः। एषः पिपीतः हरितः पानाय धावति, गर्जन्, प्रियं धाम अन्विच्छन्। तं हरितं दश दीप्ताः शुद्धयन्ति, येन सः मदाय दीप्तिमान् भवति। सः अश्वः, नरैः प्रेरितः, सर्वज्ञबुद्धिनाथः, स्वेच्छया लक्ष्यं प्रति शीघ्रं धावति। एषः सोमः देवाय पिपीतः, नित्यं पवित्रे प्रवहन्, सर्वाणि स्थाना प्रविशति। सः देवः गर्भे अमृतः स्फुरति, वृत्रहन्, देवानां प्रियतमः। सः महावीर्यः, गर्जन्, स्वजनैः दशधा प्रेरितः, घटान् प्रति धावति। पवमानः दिवि सूर्यं प्रकाशितवान्, पवित्रे मदोत्कर्षः सञ्जायते। सः सूर्येण संयुक्तः, विवस्वता सह दीप्तिमान्, वाचस्पतिः, अद्रुह्यः। स मुनिः, स्तुत्यः, शुद्धः, पवित्रे मुदमानः, शत्रून् शमयन् शुद्धिं करोति। सः ज्योतिः विजित्य, इन्द्रवायुभ्यां पिपीतः, पवित्रे कौशलं साधयति। सोमो वृषभः, पिपीतः, नरैः नेतः, सर्वज्ञः, दारुभिः चरन्, दिवः शिरसि तिष्ठति। पवमानः गावः इच्छन् दीप्तिमान् भवति; सुवर्णवर्णः इन्दुः, सभासु विजयी, पिपीतः। सः बलवान् सुवर्णमयः शुद्धः अन्तःक्षेत्रे प्रवहन्, इन्दुः शुद्धः इन्द्रं प्रति गच्छति। सोमः शुद्धः, अद्रुह्याय प्रवहन्, देवः, वीर्यवान्, दुष्प्रवाचः नाशयन्। सः पिपीतः बलवान् सोमः पवित्रे पातवे प्रवहन्, दिव्यः, असुरान् विनाशयन्। सः विवेकी सुवर्णमयः पवित्रे प्रवहन्, गर्जन्, गर्भं प्रति धावन्। अश्वः पवमानः दीप्तलोकान् धावन्, असुरहा, ध्रुवं लक्ष्यं प्रति याति। पवमानः त्रितस्य शिखरे स्वजनैः सह सूर्यं प्रकाशितवान्। सोमः वृषभः, पिपीतः, वृत्रहन्, अद्रुह्याय विशदं स्थानं ददाति, अश्ववत् धावन्। देवः ऋषिणा प्रेरितः घटान् प्रति धावति, इन्दुः इन्द्रं महयन्। यः पवमानीनां सूक्तानि पठति, यत् ऋषिभिः संचितं सारम्, सः यत् शुद्धं प्रियम्, प्राणेन आनन्दितं, सर्वं अश्नाति। यस्य पवमानीनां सूक्तानि पठतः, यत् ऋषिभिः संचितं सारम्, तस्मै सरस्वती स्वयम् क्षीरं, घृतं, मधु, आपः च ददाति। पवमानीनि सूक्तानि, कल्याणप्रदानि, नित्यं फलवन्ति, घृतप्रवाहानि, ऋषिभिः संचितं यत् सारम्, ब्राह्मणेषु अमृतत्वरूपे स्थाप्यते। पवमानीनि सूक्तानि अस्माकं लोकेऽस्मिन्परे च स्थापयन्तु, एता देव्या देवैः संगृहीता इति।