सामवेदः

दीप्तिमान् सोमः देवेषु, दिवि पृथिव्यां च, सर्वेषां भूतानां हिताय आत्मानं विशुद्धं करोति। स हि दिवस्य धारकः, तेजस्वी, पोषकः, सत्यविधिः, बलप्रदः सोमः, आत्मानं विशुद्धं करोति। तं सोमं स्तौमि; तथा अग्निं प्रियं अतिथिं, मित्रवत् प्रियं, यज्ञस्थले रथवत् स्थापनीयम्। स ऋषिः, स्तुत्यः, देवैः मानवेषु विशेषितः। हे कनिष्ठ, त्वं भक्तान् पालय, स्तोत्राणि शृणु; अपत्यं च आत्मानं च रक्ष। हे इन्द्र, अस्माकं यज्ञप्रियं, प्रसिद्धं, पर्वतवत् विशालं, दिव्यं सुरक्षितं स्थानं देहि। सोमपान इन्द्र, त्वं दिवि पृथिव्यां अभवत्; सोमपेषके दिव्याधिपः महाबलवान् इन्द्रः। पूर्वकालस्य दुर्गाणां धारकः, दस्युहन्ता, दिव्याधिपः इन्द्रः सदा अभवत्। दुर्गभेदकः, यौवनयुक्तः, अनन्तबलः, वज्रधारी, सर्वकर्मणां अधारः, प्रशस्तः इन्द्रः जातः। त्वं, वज्रिन्, वलस्य गवां गुहां उद्घाटयः; देवाः कम्पमानाः तव शरणं याचन्त। स्तोत्रैः देवाः इन्द्रं वीर्याधिपं, सहस्रदानं, अतिशयदानं याचन्त। स इन्द्रः समुद्रं अतिक्रामत्, आदौ ऋतं स्थापयत्, सन्ततिं उत्पादयत्, जगतो रक्षकः अभवत्; सोमवृषभः शुद्धे स्थले पात्रे महान् अभवत्, पेषणशिला निनादित। वायोः कृते, अनुग्रहाय, दानाय च, सोमः अस्मासु रमते; मित्रवरुणयोः कृते, शुद्धेभ्यः, रमते; मरुतां गणः रमते; देवाः रमन्ते; दिवि पृथिव्यां रमन्ते; सोमः देवः रमते। स महान् सोमः, महाबलः, यदा देवान् आपः गर्भं रूपेण अवृणोत्, इन्द्राय बलं अदात्, प्रवाहमानः, सूर्ये प्रकाशं उत्पादयत्। अमृतः देवः शाखावत् पात्रेषु प्रविष्टः, वितरति। ऋषिभिः स्तुतः, स देवः आपः प्रविश्य, आराधकाय धनानि ददाति। बलवान् पवमानः सर्वे इच्छितानि अन्वेषति, वीरः शक्तिभिः यथावत्। पवमानः देवः रथमारुह्य, शीघ्रं धावति, वाणीं शब्दं च प्रकटयति। स देवः, पवमानः, ऋषिभिः ऋतधारिभिः च शुद्धः, पिंगलः, पुरस्काराय विशुद्धः। शुद्धः देवः विघ्नान् अतिक्रामति; पवमानः अजेयः। स देवः आकाशं धावति, रजः प्रदेशेषु प्रवाहेन, निनादितः, विशुद्धः। स देवः आकाशं विस्तारयति, अस्पृष्टः, रजः प्रदेशेषु; स्वधारः, विशुद्धः। स पुरातनजन्मा देवः, देवेषु पेषितः, पिंगलः, शुद्धयन्त्रे प्रवहति। बहुविधकृत्यः स जन्मन् प्रकाशं जनयति; पेषितः प्रवाहेन प्रवहति। स मनसा गच्छति, सूक्ष्मः, वीरः शीघ्ररथः, इन्द्रगृहं समीपं याति। स महायज्ञाय बहुभिः मनसा आह्वितः, यत्र अमृताः उपविष्टाः। शुद्ध्यर्थं स पेषणशिलाभिः पात्रेषु विशुद्धः, बहुधनं विस्तारयति। स्थापितः स मार्गे विशुद्ध्याय नीयते, यदा यन्त्राणि तम् प्रेरयन्ति। स सुवर्णकिरणैः अग्रे गच्छति, तेजस्वी प्रवाहयुक्तः अश्वः, नदीनां अधिपः अभवत्। सींग्राही स युवा वृषभः, गवां गणस्य, वीर्यं बलं च वहन्। धनसमृद्धः स कठिनानि अतिक्रम्य, विश्रामस्थले अधः गच्छति। पिंगलः स दशाङ्गुलिभिः यत्रयात्राय पेष्यते, प्रमदः, स्वस्त्रं वहन्। तस्य वृषरथः आच्छादनैः रक्षितः, सहस्रपुरस्काराय याति। पिंगलः तृतेः स्त्रियः शिलाभिः पेष्यन्ति, इन्द्रपानाय सोमरसम्। जनानां मध्ये स श्येनवत् ग्रामेषु उपविष्टः, प्रियवत् प्रियं प्रति याति। प्रमदः सोमरसः आत्मानं प्रकटयति, दिव्यसुतः, आवरणं प्रविश्य बिन्दुः। पेषितः पिंगलः पानाय धावति, गर्जन्, प्रियं गृहम् अन्वेषति। पिंगलः स दशदीप्तिभिः शुद्ध्यते, तेन प्रमदाय दीप्तिमान्। अश्वः स जनैः प्रेरितः, सर्वज्ञचेतनानां अधिपः, शीघ्रं प्राप्य लक्ष्यं निर्बाधः धावति। सोमः देवेषु पेषितः, शुद्धयन्त्रे निरन्तरं प्रवहति, सर्वाणि स्थानानि प्रविश्य। इति सोमस्य, अग्नेः, इन्द्रस्य च महिमा, यज्ञस्य प्रवाहे, ऋषिभिः स्तुतः, देवैः पूजितः, जगतो हिताय, दिव्यं प्रवाहमानं सोमं, सर्वत्र विशुद्धं, सर्वेषां प्रियं, सर्वदानं, सर्वप्रकाशं च अभवत्।