सामवेदः

इन्द्रः यदा रुमया, रुशमया, श्यावकेन वा सह मुदं प्राप्नोति, तदा कण्वाः स्तोत्रैः तमर्चन्ति। हे वज्रिन्, बलदायक, तेषां आह्वानं प्रति आगच्छ। इन्द्रः उभयमपि शृणोति, अस्य वाक्यस्य समीपमागच्छति; स सोमपानाय आहूतः दानवान्, प्रज्ञावान्, महाबलश्च सन्नागच्छतु। तव कृते, हे नृपतिवृषभ, धीराः बलवदासनं निर्मितवन्तः; त्वं प्रथमः मापे उपविशत्सि, यतः तव मनः सोमकामयते। देव सोम, आयुष्काम्याय आत्मानं शुद्धय; तव प्रमदः इन्द्रं प्रति प्राप्नुयात्; अनुक्रमेण वायुम् आरोह। शुद्धीकृत सोम, त्वं अस्मान् धन्येन कीर्त्या च हर्षयसि; हे इन्दो, समुद्रं प्रविश। त्वं शुद्धीकृतः, प्राज्ञः, प्रमददायकः सोम, शत्रून् अपसारयसि; ये देवद्विषः, तान् निष्कासय। हे इन्दो, अस्मभ्यं शतशो धनं, सहस्रवंतं, दीप्तिमद्, विजयी च धनं वह। वयं तव प्रियतमा, धनद, तव अनुग्रहं कामयामः; हे अध्रिगो, अस्मान् तव समीपस्थेषु, प्रियम्, वरेषु कुरु। सोमः सर्वतः घोषमयः प्रवहति, प्रमोदेन सिञ्चितः; सः प्रवाहः, यज्ञे उन्नतः, दीप्तिमान्, गावः इच्छन् प्रवर्तते। शुद्धीकुरु आत्मानं, सोम, महासमुद्र, देवपितर, सर्वलोकधारिन्। प्रभामान् सोम, देवेषु, दिवि पृथिव्यां, सर्वभूतानां श्रेयसे च आत्मानं शुद्धय। त्वं दिवः धारयिता, प्रभामान्, पोषद, सत्यव्रत, सोम, बलदायकत्वेन आत्मानं शुद्धय। अग्ने, त्वां वन्दे, प्रियातिथिं, सखिवत् प्रियं, यथारथं वेदिमुपवेश्य। स यथा वन्द्यो मुनिः, यं देवा मर्त्येषु न्यधुः। हे कनिष्ठ, त्वं यजमानान् पालय, अस्माकं स्तोत्राणि शृणु; अस्माकं सन्ततिं च आत्मानं च रक्ष। हे इन्द्र, अस्मभ्यं स्थिरं स्थानं ददातु, प्रियं, यशस्वि, यज्ञप्रसिद्धं, पर्वतवत् सर्वतः विस्तीर्णं, दिवः पतिं। सोमपः सन्, त्वं, इन्द्र, द्यावापृथिव्यौ अभूत्; त्वं सोमपेषु दिवः महेश्वरः। त्वं, इन्द्र, पुरातनपुरधारकः, दस्युहन्ता, महाबल, दिवः स्वामि चासि। पुरोभिद्, युवान् ऋषिः, अनन्तवीर्यः, इन्द्रः सर्वकर्माणां धर्ता, वज्रधरः, बहुप्रशंसितः जातः। त्वं, वज्रिन्, वलस्य गोसंपन्नं गुहां विवृतवान्; देवा कम्पमानाः त्वां शरणं ययुः। स्तोत्रैः ते, साम्राज्यस्य इन्द्रं, सहस्रदं, अथवा अधिकं दातारं, अयाचन्त। सः सागरं अतिक्रम्य, आदौ ऋतं स्थापयत्, प्रजाः सृजन्, जगतः गुप्तः अभवत्; सोमवृषभः, शुद्धे सानौ, घटे वर्धमानः, पवित्रे ध्वनिं जनयन्। वायोः, अस्मासु रमताम्, दानाय; मित्रावरुणौ, शुद्धीक्रियमाणेषु अस्मासु रमताम्; मरुद्गणः, देवा, द्यावापृथिवी, सोमदेवः, अस्मासु रमताम्। सोमः स महाबलः, यदा अपां गर्भत्वेन देवान् अवृणोत्, तदा इन्द्राय बलं अदात्, वहन्, सूर्ये ज्योतिरजनयत्। अयं अमृतः देवः, शाखेव प्रसृतः, पात्रेषु निषीदति। मुनिभिः स्तुतः, अयं देवः आपः प्रविश्य, यजमानाय धनानि ददाति। एष पवमानः सर्वकामान् इच्छन्, वीरवत् शक्तिभिः यजमानं प्रति प्रवर्तते। अयं देवः, पवमानः, रथेन याति, धावन्, वाचं शब्दं च प्रकाशयति। अयं देवः, मनीषिभिः ऋतावद्भिश्च शुद्धीकृतः, हरितः, स्पर्धायै शुद्ध्यति। एष शुद्धः देवः विघ्नान् अतिक्रामति; पवमानो अजितः। एष नभः अतिक्रामन्, रजांसि व्याप्य, प्रवाहेण घोषमानः शुद्धयन् गच्छति। एष, अनभिघातः, स्वधया, नभः प्रसारितवान्, रजांसि व्याप्य, शुद्धयन्। एष, प्राचीने जन्मनि, देवैः देवाय पीनितः, हरितः, पवित्रे प्रवहति। अयं, बहुक्रतुः, जातः, ज्योतिः सृजति; पीनितः, प्रवाहेण स्रवति। अयं, मनसा सह गच्छन्, सूक्ष्मः, शीघ्ररथः वीरः, इन्द्रस्य गृहम् उपगच्छति। एषः, महान् दिव्ययज्ञाय, मनसा बहुभिः आहूयते, यत्र अमृताः उपविशत्। अयं, शुद्ध्यर्थं, पेषणैः पात्रेषु शुद्ध्यति, विपुलं धनं वितरन्। अयं, स्थाप्यते, पवित्रमार्गे नेतुं प्रयुक्तः, यदा पेषणाः तम् प्रेरयन्ति। एष सुवर्णरश्मिभिः अग्रे गच्छति, दीप्तप्रवाहः अश्ववत्, नद्याः स्वामि भूत्वा। एषः शृङ्गे कम्पयन्, युवावृषभः, गणस्य, पुरुषत्वं वीर्यं च वहन्। एवं, ऋषयः, यजमानाः च, सोमस्य शुद्ध्यै, इन्द्रस्य स्तुत्यै, अग्नये च, देवान् आह्वयन्ति, यज्ञे सर्वं प्रवहन्तं सोमं दीप्तिमन्तं च वन्दन्ति।