सामवेदः

सोमदेवः सुवर्णसमृद्धः, अश्वगाव्यधन्यः, सहस्रधाराभिः पोषणं वितन्वन्, अस्मान् परितः सिञ्चति। स सोमः विघ्नान् अपाकरोति, निरवरोधेन प्रवहन्, इन्द्रस्य गृहम् अधिगच्छति। शुद्धिकर सोम, महद् धनं अस्मान् आनय; शत्रून् पराजय; वीर्ययशः नः प्रददातु। तव शुद्ध्यन्तस्य, सोम, न शतम् अपि न चायं चौर्यलभ्यम् धनं क्षीयते, यदा त्वं दानाय शुद्ध्यसि। येन शुद्धिकरेण त्वं सूर्यं प्रभासयः, मानवजलानि च प्रचोदयः, तेन सोम प्रवह। सूर्यः एतशं युक्तवान्; स शुद्धिकरः, मध्यमार्गगमनाय, स्मृतिमान्। तस्य रथे हरिताः युक्ताः; सूर्यः गमनाय युक्तः; सोमं ‘इन्द्रः’ इति आहुः। अग्निं देवम्, अग्निभिः संयुक्तम्, यजुषि उत्तमम्, हव्यवाहनं कुरु; यः मर्त्येषु धृतिमान्, बलवान्, उन्नतः, तेजस्वी, शुचिः, घृतपायः च। सः, तृणेषु शृङ्गायमानः अश्व इव, महानुभावात् जातः, संवरणात् पृथक्, तेजसा प्रकाशते; तव शोणितपथः स्थापितः, वातः तस्य ज्वालां अनुयाति। हे अग्ने, नूतनजाते महाबलिन्, तव अक्षयाः इन्धनानि चलन्ति; रक्तधूमः दिवं याति; त्वं दूतः सन्, देवेषु गच्छसि। इन्द्रं बलात् प्रेरयामः, शत्रुवधाय; स बलिष्ठः वृषभः अस्तु। इन्द्रः जयाय कृतः, तेजस्वी, बलाय स्थितः; यशस्वी, कीर्तिमान्, सोमवत्। वज्रः वाचसा संहितः, शक्तिमान्, अव्ययः; तीक्ष्णः, अच्युतः, सः वर्धते। होतारम्, सोमम्, पेषणशिलाभिः शुद्ध्यर्थं आनय; इन्द्राय पातवे शुद्धय। हे इन्दो, देवाः तव हर्षजनकं मधुरं रसं अपिबन्, मरुतः च प्रवाहितं सोमम्। दिवः श्रेष्ठं मधुमन्तं सोमम्, वज्रिणेन्द्राय, सुतम्, पेषय। दक्षिणी रसा दिवं धारयन्ति, शुद्ध्यन्ति; सः धीरः, देवमानुषैः स्तुतः, हरितः, अश्व इव बलयुक्तः, निर्बाधं प्रवहन्, सिन्धून् प्रवर्तयति। वीरः शस्त्राणि गृहीत्वा, स्वप्रकाशः, युद्धाय उत्सुकः, इन्द्रस्य वीर्यं सखिभिः सह चोदयति; सोमः, धीरैः नीतः, प्रवर्तते। हे शुद्ध सोम, इन्द्रबलसमृद्धः, तरङ्गेषु वर्धमानः, गृहाणि प्रविश; मेघात् विद्युत् इव अस्मान् सिञ्च; प्रज्ञया स्थिरं बलं नः ददातु। हे इन्द्र, यदा त्वं प्राची, प्रतीची, उत्तराच् अपि नरैः आहूयसे, सदा बहूनां सहायः, तुर्वशस्य रक्षिता असि। अथवा यदा रमया, रुशमा, श्यावकेन सह हृष्यसि, कण्वाः त्वां स्तोत्रैः आर्चन्ति; हे बलदातः इन्द्र, तेषां आह्वाने आगच्छ। इन्द्रः उभयं शृणोति, अस्य वाक्यस्य समीपं गच्छति; उदारः, सोमपानाय आहूतः, सः महाबलः, प्रज्ञया आगच्छतु। ते, वृषभ, त्वदर्थं, धीराः, शक्त्या आसनं निर्मितवन्तः; त्वं प्रथमः मितौ उपविशसि, सोमकामः। शुद्ध्य, देव, दीर्घायुषः स्यान्; तव हर्षः इन्द्रं प्राप्नुयात्; अनुक्रमे वायुम् आरोह। हे शुद्ध सोम, त्वं धन्येन यशसा अस्मान् हर्षयसि; हे इन्दो, समुद्रं प्रविश। शुद्ध्यन्, सोम, प्राज्ञः, हर्षजनकः, शत्रून् अपास्यसि; देवद्विषः निष्कासय। हे इन्दो, अस्मभ्यं शतशः सहस्रयुतं, तेजस्वि, विजयी धनं आनय। त्वदीयं प्रीतिं वयं कामयामहे, हे धनद, हे काम्य, हे अध्रिगो, तव समीपे, तव प्रियतमाः स्याम। घोषमयः सोमः सर्वतः प्रवहति, हर्षेण निषिक्तः; धारा, यज्ञे उन्नता, दीप्त्या प्रवर्तते, गावः इच्छन्ती। शुद्ध्य, सोम, महोदधि, देवपितः, सर्वलोकधारकः। दीप्तः सोम, देवाय, दिवस्पृथिव्योः, सर्वभूतहिताय च, शुद्ध्य। त्वं दिवः धारकः, दीप्तमान्, पोषकः, सत्यव्रतः; बलदः सोम, शुद्ध्य। त्वां स्तौमि, अग्ने, प्रियातिथे, सखा इव प्रियः, यूपे रथ इव स्थाप्यः। स्तोत्रार्हः मुनिरिव, यं देवाः मर्त्येषु न्यधुः। हे कनिष्ठ, यजमानान् पालय, नः गीतानि शृणु; अपत्यं च आत्मानं च रक्ष। हे इन्द्र, अस्मभ्यं स्थिरं स्थानं ददातु, प्रियं, यशस्वि, यज्ञाय प्रसिद्धं, पर्वतवत् विशालं, दिवस्पतिः। सत्यं, सोमप, त्वं दिवं पृथिवीं च अभवः; सोमपेषिणः इन्द्रः, त्वं दिवः महदधिपः। त्वं, इन्द्र, सदा पुराम् अधारयः, दस्युहा, महाबल, दिवस्पतिः। पुरोभिद्, तारुण्यऋषिः, अनन्तबलः, इन्द्रः कर्मधृत्, वज्रधारी, बहुशस्तः जातः। त्वं, वज्रिन्, गवां पूर्णां वलस्य गुहां अपावः; देवाः कम्पमानाः त्वां शरणं ययुः।