सामवेदः

सदा स्तूयमानः सोमवृक्षः, मनुष्यसहाय्येन गोमध्यस्थां समृद्धदायिनीं धेनुं समुत्कर्षति। हे शुद्ध सोम, सहस्रशक्तियुक्तं धनं नः प्रयच्छ, हे इन्दो, अस्माकं स्वं सम्पदं ददातु। प्राज्ञः कविः सोमः, स्रवता पिष्टः, दिव्यप्रियस्य दूरस्थस्य समीपं गच्छति। तव शक्तयः, नदीतरङ्गध्वनिवत्, समुत्थिताः; गीत्याऽध्वर्यवणिं प्रवर्तय। तव प्रेरणया, तिस्रः स्वराः, यज्ञकाङ्क्षिण्यः, शिखरं यान्त्युत्थाय। निर्मलस्रवः सोमः, प्रियं हरितं मधुप्रवाहं, पवित्रशिलाभिः प्रवर्त्यते। हे परममदवर्धन सोम, प्रवह; तव पवित्रेण, हे प्राज्ञ, सूर्यस्य स्रोतः स्थापय। गवां रात्रिभिश्च भूषितः, सोम, प्रवह; इन्द्रस्य उदरं प्रविश। अस्मिन्नेव पवित्रेण, सोम, परितः सिञ्च; प्रमुदितः, नूतन आगतः, अवतीर। एवं दिवोदासाय त्वं शम्बरं भग्नवान्; ततस्तुर्यवशाय यदवे च। अश्वान् गाः सुवर्णं च वेद, सोम, अस्मान् परितः सिञ्चतु, सहस्रपोष्यधाराभिः। विघ्नान् नुदन् सोमः, अनिवारितः, इन्द्रगृहं गच्छति। महद्द्रविणं नः आनय, हे पावक; रिपून् जहीहि; सोम, वीर्यशः नः ददातु। शतं चौर्यं वा न त्वां क्षपयति, यदा त्वं दानाय शुद्ध्यसि। तेन पवित्रेण प्रवह, येन त्वं सूर्यं प्रज्वालयः, मानवजलानि च व्युद्भावयः। सूर्यः एतशं युक्तवान्; पावकः, प्रबुद्धः, अन्तरिक्षे गमनाय। तस्याश्वाः रथं युनक्ति; सूर्यः गमनाय युक्तः; सोमं 'इन्द्रः' इति आहुः। अग्निं, देवमग्निं, वह्निभिः संयुक्तं, यज्ञाय योग्यतमं, ऋत्विजं कुरु; यः मर्त्येषु धृतिमान्, बलीयान्, उन्नतः, तेजस्वी, विशुद्धः, घृतपः च। स चरति, तृणेषु श्वासन् इव, महतो जातः, संवरणात् पृथक्; तव धूमं वातः अनुयाति, कृष्णा तव पन्थाः स्थापितः। त्वं, नूतनः, बलीयान्, अग्ने, अमृतज्वाला संचरन्ति; रक्तधूमः दिवं गच्छति; दूतः, अग्ने, त्वं देवान् प्रति यासि। वयं बलाय इन्द्रं प्रेरयामः, महावैरिहत्याय; स वृषभः अस्तु। इन्द्रः स्वाम्याय कृतः, प्रबलः, बलाय स्थितः; यशस्वी, कीर्तिमान्, सोमवत्। वचसा वज्रः सञ्चीयते, शक्तिमान्, अव्ययः; तीक्ष्णः, अच्युतः, स वर्धते। ऋत्विक्, पिष्टं सोमं शिलाभिः पावित्रे आनय; इन्द्राय पवय। इन्दो, देवाः तव मदायुतं मधुमन्तं रसं अपिबन्, मरुतः स्रवन्तं सोमम्। उत्तमं मधुमन्तं सोमं दिवः पेषय, वज्रिणेन्द्राय। कुशलः सोमरसः, दिवः धर्ता, शुद्ध्यते; प्राज्ञः, देवमानुषैः स्तुतः, हरितः, अश्व इव मुक्तः, निर्बाधस्रवः। वीरः इव शस्त्राणि गृहीत्वा, स्वयंज्योतिः, रणाय उत्सुकः, इन्द्रबलं सखिभिः उत्साहयति; पिष्टः, प्राज्ञैः नीतः सोमः प्रवर्तते। हे पवित्रीकृत सोम, इन्द्रबलसमृद्धस्रवन्, गृहेषु प्रविश; मेघात् विद्युत् इव अस्मभ्यं सिञ्च; प्रज्ञया स्थिरं बलं ददातु। हे इन्द्र, यदा पूर्वतः, पश्चिमतः, उत्तरतः वा नरैः आहूयसे, सदा बहूनां सहायः, तुर्वशस्य च रक्षिता। यदा वा रुमया, रुशमया, श्यावकेन वा रमसे, कण्वाः त्वां स्तोत्रैः पूजयन्ति; इन्द्र, बलद, तेषां आह्वानं प्रतिगच्छ। इन्द्रः उभयं शृणोति, अस्य वाचः समीपं गच्छति; सोमपानाय आहूतः दानशीलः, स प्रबलः प्रज्ञया आगच्छतु। त्वदर्थं, वृषभ, प्राज्ञैः शक्त्या आसनं निर्मितम्; त्वं प्रथमः तस्मिन्नुपवेशे, सोमकामः। शुद्ध्यस्व, देव, दीर्घायुषः; तव मदः इन्द्रं प्राप्नुयात्; क्रमशः वायुम् आरोह। हे पवित्रीकृत सोम, धनं यशः च अस्मान् हर्षय; हे इन्दो, समुद्रं प्रविश। शुद्ध्यन्, सोम, प्राज्ञो मदवर्धनः, रिपून् अपाकरोति; देवद्विषः निष्कासय। इन्दो, अस्मभ्यं सर्वस्पर्धिनं धनं वह, शतशो बहु, सहस्रयुतं, दीप्तमजयम्। त्वदनुग्रहम् इच्छामः, द्रविणद, प्रियतमे; अध्रिगो, वयं तव समीपस्थाः, प्रियतमाः स्याम। नदन्निव सोमः परितः स्रवति, प्रमोदेन सिञ्चमानः; स्रवः, यज्ञे उन्नतम्, दीप्तमानं गाः इच्छन् प्रवर्तते। शुद्ध्यस्व, सोम, महासमुद्र, देवपितर, सर्वलोकधारक।