सामवेदः

यज्ञः स्वर्गं प्रति धूमं प्रेषयन् प्रवृत्तः। ततः अहं इन्द्रं संबोधयामि—यथा अहं अस्मि, तथा त्वं भव, केवलं अहं धनं धारयामि; स्तोतारः मे गोमित्रः स्यात्। प्रत्येकः स्तोतारः सोमस्य, वीरस्य, विजयीस्य अर्थे, एकः अनन्तरः शीघ्रं आगच्छतु। हे हितकर, पीत्वा सोमं, पूर्णकुम्भेन, अत्र ते किञ्चिदपि अनिष्टं न भवतु। दानप्रतिष्ठितः गौरवयुक्तः वृषभः उत्तिष्ठति; त्वं सूर्य, स्वस्थानं गच्छसि। यद्यदद्य, हे वृत्रहन्, त्वं सूर्येण सह उत्पादितवान्, तत् सर्वं तव वशे अस्ति, हे इन्द्र। यः दूरात् तुर्वशं यदुं च युक्त्या आनयत्, स इन्द्रः नः यौवनमित्रः भवतु। दिशाः नः प्रति विरुद्धा न भूयुः, हे इन्द्र; त्वया सह, अद्य प्रकाशे विजयं प्राप्नुयाम। इन्द्रः नः विपुलं, नित्यविजयं, अत्युत्तमं धनं समृद्ध्यर्थं ददातु। युवान्, शत्रुषु युद्धे च, महाबलिनं वज्रधरं इन्द्रं महदर्थं आह्वयामः। सहस्रबाहुः इन्द्रः कद्रुवाणां सोमं पीत्वा, तत्र वीर्यं प्राप्तवान्। वयं, तव भक्ताः, त्वां स्तुमः; महाबलिनः, त्वं नः विज्ञाय, उदारस्वामी। यः अग्निं प्रज्वलयति, यः दर्भं विस्तारयति, तस्य इन्द्रः यौवनमित्रः। सर्वान् द्वेषिणः विदारय, विघ्नान् अपाकुरु, शत्रून् निवारय; इच्छितं धनं नः ददातु। अत्र, तेषां हस्ते चाबुकानां शब्दं शृणु; यथा ते संचालयन्ति, शोभनं युग्मं भूषितम्। सोमयज्ञे मित्राः त्वां पश्यन्ति, इन्द्रं, यथा गव्यं स्वामी पालयति। महाबलिनः रोषे सर्वे जनाः नतमस्तकाः, यथा नद्यः समुद्रं प्रति। वयं देवतानां महत्त्वं स्वीकृत्य, तेन बलं नः आगच्छतु। हे ब्रह्मणस्पते, सोमस्य शब्दं गुंजय, यथा कक्षीवान् उशिजः पुत्रः अकरोत्। वृत्रहन्, स्मृतिमान्, नः सन्निधौ भवतु; शक्रः नः प्रार्थनां शृणु, विपुलं साहाय्यं ददातु। हे दिव्य सवितर, अद्य नः सन्ततिं, सौभाग्यं च ददातु; दुष्टस्वप्नान् अपाकुरु। कस्य यौवनयुक्तः, दुर्धर्षः, महाकण्ठः वृषभः अस्ति? कः पुरोहितः तं पूजयति? पर्वतानां पादे, नदीनां संगमे, चिन्तनया प्रेरितः ऋषिः जातः। वयं इन्द्रं, जनाधिपं, पुरुषदमनं, महाबलिनं, नूतनगीतैः स्तुमः। द्वितीयस्य श्लोकस्य द्वितीयभागः इन्द्राय समर्पितः—सोमपानाय, कुशलाय, महाबलिनं, यवदाढ्याय। हे बहुधनाधिप, तव गीतानि प्रेषितानि, यथा गावः शिशुं प्रति; हे इन्द्र। अत्र ते गोनाम्ना अनुसृताः, तुष्टृणः गुह्यं, चन्द्रस्य गृहे। यदा इन्द्रः, अपूजितः, महतीं, बलवतीं आपः प्रावर्तयत्, तत्र पूषा तस्य सहचारी अभवत्। मारुतमध्ये प्रसिद्धा गौः, उदारजननी, युक्ता अग्निः रथेषु। हे रमणीय, तव कपिलाः रथाः सोमयज्ञे आगच्छन्तु। इच्छिताः हवयः प्रवृत्ताः, इन्द्रं यज्ञे वृद्धयन्ति, अवभृथस्य शक्त्या। अमृतस्य बुद्धिं पितरः प्राप्तवान्; अहं सूर्यवत् जातः। समृद्धसमूहः, बलसम्पन्नः, इन्द्रे नः सदा अस्तु; तेन, शक्तिपूर्णेन, वयं प्रमुदामः। सोमः पूषा च सर्वाणि शुभस्थानानि अपश्यताम्; देवतानां द्वौ रथौ सज्जौ। सर्वे इन्द्राय सोमपानाय गायन्तु; अहं सर्वविजयी, महाबलिनः, शतशक्तिम् स्तुमि। मित्राः, इन्द्राय, प्रमदाय, कपिलवाहनाय, सोमपानाय गायन्तु। वयं मित्राः कण्वाः, इन्द्रं तदर्थं समीपं गच्छामः, स्तुतिभिः प्रमुदिताः। तव सोमपानाय, प्रमदाय, गीतानि प्रवर्तन्तु; कवयः स्तुतिभिः स्तुमः। सोमः, तव शुद्धः, इन्द्र, वेदीषु अस्ति; आगच्छ, तस्य प्रवाहं पिब। सुन्दररूपदाने, दुग्धसमृद्धां गामिव, त्वं ज्योतिष्मन्तं अर्पयामः।