सामवेदः

देवाः सोमरसस्य बिन्दवः अस्माकं सहस्रगुणं धनं वीर्यं च यच्छन्तु। सोमबिन्दवः वत्साय मातरः इव तं आलिङ्ग्य हस्ताभ्यां धृत्वा तं रक्षन्ति। शुद्धः गर्जनस्वरः सोमः इन्द्रं प्रमुदितः सर्वान् द्वेषिणः विनाशयतु। शुद्धाः दीप्तिमन्तः सोमबिन्दवः शत्रून् दूरं कृत्वा पेषणशिलायाः शय्यायाम् उपविष्ठाः सन्ति। मधुर्यपूर्णाः सोमबिन्दवः सत्यम् प्रवाहं इन्द्राय प्रवहन्ति। प्रेरिताः कवयः सोमपानाय इन्द्रं आह्वयन्ति, गोः वत्सं आह्वयन्ति इव। सोमः प्रज्ञः पीतायाम् आसने नद्याः प्रवाहे ताम्रयुतायां विश्राम्यति। सोमः कविः, दिवः नाभौ निर्मलायाम् विस्तारायाम् महनीयः भवति। सोमः यः कुम्भेषु स्थापितः शुद्धिकर्त्रा मध्ये स्थितः, इन्दुः तं आलिङ्गति। इन्दुः समुद्रस्य उपरि वाचं प्रेषयिष्यति, मधुप्रवाहिणीं घटीं प्रेरयति। सदैव स्तुतः वृक्षः, गाम् अन्तः बहुदायिनीं पेषयन् मानवसहाय्येन तां प्रेरयति। शुद्ध सोमः, अस्माकं स्वधनं सहस्रबलं ददातु, हे इन्दो, अस्माकं स्वसंपत्तिं ददातु। सोमः कविः, प्रवाहे पेषितः, दिव्यप्रियं दूरस्थं प्रति गच्छति। तव शक्तयः नद्याः तरङ्गनिनादवत् उत्तिष्ठन्ति; गीत्याः पेषणशिलां प्रेरय। तेषां प्रेरणाय, त्रीणि स्वराणि उत्सर्गाय उत्तिष्ठन्ति, यदा त्वं शिखरं प्रति गच्छसि। निर्मलप्रवाहैः, तव प्रियं ताम्रयुतं मधुप्रवाहिणं शुद्ध सोमं शिलाभिः प्रेरयन्ति। हे प्रमत्तम सोम, प्रवह; शुद्धिकर्त्रा, हे प्रज्ञ, सूर्यस्य स्रोतः स्थापय। हे प्रमत्तम सोम, प्रवह, गोभिः रात्रिभिः भूषितः, इन्द्रस्य उदरं प्रविश। येन शुद्धिकर्त्रा, सोम, त्वं सूर्यं दीप्तिमन्तं कृतवान्, मानवप्रवाहान् च उद्बोधय; तेन प्रवह। सूर्यः एतशं युक्तवान्; शुद्धः प्रज्ञः मध्यक्षेत्रे यात्राय युक्तः। तस्याः रथाय ताम्रयुताः अश्वाः युक्ताः; सूर्यः यात्राय युक्तः; सोमं 'इन्द्रः' इति आह्वयन्ति। अग्निं देवम्, अग्निभिः संयुक्तम्, यज्ञाय योग्यतमं, यज्ञे दूतं कुरु; यः मनुष्येषु धृतिमान्, बलवान्, उत्तमः, दीप्तिमान्, शुद्धः, घृतपः च। अश्वः गोष्ठे श्वासन् इव, सः महत्त्वात् जातः, संवराणात् पृथक् दीप्तिमान्; तव वातः ज्वालाम् अनुगच्छति, तव कृष्णमार्गः स्थापितः। अग्ने, नवजातस्य तव महतः, अमृतानि उपदानेषु चलन्ति; रक्तधूमः दिवं गच्छति; दूतः सन्, अग्ने, त्वं देवांश् प्रति गच्छसि। इन्द्रं बलात् प्रेरयामः, शत्रोः महान् वधाय; सः महाबलः वृषभः भवतु। इन्द्रः अधिपत्याय कृतः, अतिबलशाली, शक्त्यर्थं स्थितः; महिमान्, कीर्तिमान्, सोमवत् च। वाणीना वज्रम् संगृह्यते, शक्तिमान्, अव्ययः; तीक्ष्णः, अच्युतः, सः वर्धते। हे ऋत्विक्, पेषणशिलाभिः सोमं शुद्धिकर्त्रा प्रति आनय; इन्द्राय पानाय शुद्धं कुरु। हे इन्दो, देवाः तव प्रमत्तं मधुरं सारं पिबन्ति, मरुतः प्रवाहिणं सोमं पिबन्ति। श्रेष्ठं मधुरं सोमं दिवः मधुयुक्तं इन्द्राय वज्रधराय पेषय। कौशलयुक्तः रसः, दिवः आधारः, शुद्धः; प्रज्ञः, देवैः मनुष्यैः स्तुतः, ताम्रयुतः, अश्ववत् मुक्तः, प्रवाहान् निर्बाधं करोति। वीरः शस्त्राणि हस्ते गृहीत्वा, स्वदीप्तिमान्, युद्धाय उत्सुकः, इन्द्रस्य वीर्यं मित्रैः प्रेरयति; सोमः पेषितः प्रज्ञैः चालितः, प्रवर्तितः। शुद्ध सोम, इन्द्रस्य बलात् तरङ्गेषु वर्धमानः, गृहेषु प्रविश; अस्माकं कृते मेघात् विद्युत् इव प्रवह, प्रज्ञया स्थिरं बलं ददातु। हे इन्द्र, यदा त्वं पूर्वतः, पश्चिमतः, उत्तरतः मानवैः आह्वयसे, सदा बहूनां सहायः, तुर्वशस्य रक्षकः च।