सामवेदः

सोमः, नरैः अश्मभिः निपीडितः, पातवे सम्यक् संस्कृतः, इन्द्रस्य उदरं प्रति यायात्। ये सोमाः दूरदेशे निपीडिताः, ये च अत्र निपीड्यन्ते, ये रथिनां भूमौ च निपीडिताः, तथा ये अर्जिकेषु कर्मसु, ये च गृहेषु मध्ये, ये च पञ्चसु जनसु, सर्वे ते दिव्याः सोमाः स्वर्गात् वर्षं अस्मभ्यं सिञ्चन्तु, वीर्यं वहन्तः। त्वां वत्सं प्रति, मनः परमात् स्थानात् गच्छति; अग्ने, त्वां गीत्या इच्छामि। त्वं हि बहुषु स्थलेषु सुमनाः, सर्वदिक्पतिः; संग्रामेषु त्वाम् आह्वयामः। युद्धेषु सहायार्थं वयं अग्निं विजयं इच्छन्तः आह्वयामः, यः स्पर्धासु रम्याणि दानानि ददाति। इन्द्र, त्वं अस्मभ्यं बलं वीर्यं च वह, महाबलिन्, प्रज्ञावन्, संग्रामेषु विजयी; विजिगीषुणं योद्धारं नय। त्वं अस्माकं पिता, भगवन्; त्वं माता, महाबलिन्; अतः वयं तव प्रीतिं इच्छामः। त्वां प्रति, महाबलिन्, बहुशस्त, जयिन्, वदामि; अस्मभ्यं वीर्यं दद। हे इन्द्र, यद् रम्यं दानं अत्र नास्ति, तद् यत् त्वया दत्तं, ओ शत्रुघ्न, अस्मभ्यं प्राप्नुहि; उभयं धनं दद, सम्पादय। हे इन्द्र, यत् त्वया योग्यं स्वर्ग्यं च मन्‍यते, तत् आनय; अस्मभ्यं तव दीप्तं, अव्ययं दानं विज्ञायाम। तव मनः, शत्रुघ्न, विश्रुतं विस्तीर्णं च, सर्वदिषु प्रयतते; तेन त्वं दृढं विजयाय लक्ष्म् आप्नोषि। पञ्चमं, पूर्वार्धे, मरुतः गणेन युवानं हरितजं शोधयन्ति, भूषयन्ति च; कविः गीतिभिः, काव्येन च सोमः शोधनं अतिक्रामन्, घोषयन् विराजते। यः मनः ऋषेः, यः ऋषिवत् आचरति, स्वर्गे दीप्तमान्, सहस्रनेत्रः, कवीनां पथः अनुगच्छन्, तृतीयं स्थानं बलवान् सोमः शोभायै इच्छन्, तेजसा राज्यति। शेनः, पक्षी, वहनः, गोविन्दः, द्रप्सः, शस्त्राणि वहन्, आपां वेगेन सह सागरं प्रति गच्छति; बलवान् चतुर्थं स्थानं विविनक्ति। एते सोमाः स्रवन्तः, इन्द्रस्य प्रियतमं कामं पूरयन्तः, तस्य वीर्यं प्रकाशयन्ति। शोधयन्तः सोमाः अश्विभ्याम् वायुष्च सह गच्छन्ति; ते अस्मभ्यं आर्यं बलं ददन्तु। सोम, इन्द्रस्य प्रीतये शोधयन्, हृदयम् उद्दिश; देवासनं प्रति स्थित्वा। सप्त प्रेरितारः त्वां शोधयन्ति, स्रावयन्ति च, सोम; ऋषयः त्वां क्रतुषु अनुगच्छन्ति। देवेषु, मदाय, वयं त्वां प्रेषयामः, सोम; गावः त्वां वस्त्रैः आवेष्यन्ति। शोधयन् पात्रेषु, हरितः सोमः, दीप्तमान्, वस्त्राणि प्रसारयति, गावां वस्त्रैः आत्मानं संवेष्टयति। उदार, अस्मभ्यं स्रव, सर्वान् शत्रून् अपसारय; इन्दो, अस्मान् मैत्र्यै संयोजय। वयं मानुष्यदृष्ट्या त्वां पास्यामः, सोम, येन इन्द्रः अपिबत्, ज्योतिःवित्, अपत्याय पोषाय। स्वर्गात् वर्षं सिञ्च, भूमौ बलं सिञ्च; सोम, अस्मभ्यं युद्धेषु वीर्यम् देहि। सोमः शोधयन् सहस्रधारया स्रवति, अतिबलवान्, वायोः इन्द्रस्य च भागः। शोधमानाय, प्रेरिताय सोमाय, कवये, दिव्ये सवने, हर्षेण गायत। सोमाः, शोधमानाः, स्पर्धायै, सहस्रशक्तयः, दिव्ये सवने स्तूयन्ते गायिभिः। सोम, अस्मभ्यं महाधनैः, बहुपोषेण, दीप्तबलैः स्रव। त्वं शीघ्रगामिनः, अश्वानिव स्पर्धमानः, निग्राहकैः न निवार्यसे; धनस्य लाभाय त्वदीया वेगाः अनिरुद्धाः, पूर्णशक्तयः। ते सोमरसो, देवाः, अस्मभ्यं सहस्रगुणं धनं वीर्यं च ददतु। सोमरसो मातरः वत्सं इव, तम् आलिङ्ग्य, हस्ते गृहीत्वा धारयन्ति। शोधित, गर्जन् सोम, इन्द्रं तुष्टावन्, सर्वान् द्विषतः नाशय। शोधिताः, दीप्तमानः, शत्रून् अपसारयन्तः, पेषणशिलायाः उपरि उपविशन्ति। निपीडिताः सोमरसो, मधुमन्तः, सत्येन स्रवन्ति इन्द्राय। प्रेरितारः इन्द्रं सोमपानाय आह्वयन्ति, यथा गावः वत्सं। सोमः, प्राज्ञः, आसने स्थितः, नदीवेगेन स्रवन्, हरिते उपविश्यति। सोमः, प्राज्ञः कविः, अनावृताकाशस्य नाभौ महीयते। यः सोमः कुम्भेषु स्थाप्यते, शोधने अन्तः, तं इन्दुः आलिङ्गति। इन्दुः सागरस्य उपरि वाचं प्रेषयिष्यति, मधुस्रवणं पात्रं प्रेरयन्।