सामवेदः

राज्ञः सन्निभाः सोमाः स्तुतिभिः समलङ्कृताः गावाभिः विराजन्ते, यथा यज्ञः सप्त होत्रृभिः समाहितः शोभते। सोमधाराः स्वरगर्भाः हर्षाय बलगानयुक्ताः परितः स्रवन्ति, मधुना स्रवणेन प्रवहन्ति। ज्योतिपः सोमपाः उषसः धनं जीवन्ति, वीर्यवन्तः समृद्धिं विस्तीर्णां कुर्वन्ति। प्राचीना धियः द्वाराणि, कर्मशीलाः, शीघ्रगामिनः वृषभस्य तेजसा अपि उद्घाटयन्ति। सप्तजाताः ऋत्विजः ऐक्यम् आश्रित्य, एकस्य मार्गस्य कामिनः, तं मार्गं अन्विच्छन्ति। यथा नाभिः नाभौ स्थाप्यते, तथा अहम् आदित्यस्य दर्शनाय ताम् स्थापितवान्; मुनिपुत्रम् अपि आहृणोमि। स्वर्गस्य प्रियं स्थानं, ऋत्विजः गुह्यं कृत्वा, तत्र सूर्यः स्वेन नेत्रेण पश्यति। सोमधाराः सत्यस्य पन्थानम्, शोभनरूपम्, अनु प्रवहन्ति; तेषां व्यवस्था तस्य युक्तयः। मधोः प्रमुखा धारा, महान्, आपः व्याप्नोति; हविः स्तुत्यं हविषां मध्ये विराजते। वृषभः, वाचः श्रेष्ठः, वनान्तरे युक्तः नर्दति; सत्ययज्ञः गृहेषु स्थितः। यदा मुनिः, शक्तिभिः शुद्धः, कर्मसु परिवर्तते, सः ज्योतिषः लोकं प्राप्नोति इच्छन्। शुद्धिः, नृपतिसमानः, जनानां मध्ये उपविश्य, शत्रून् जयति, यदा प्राज्ञाः तम् प्रेरयन्ति। प्रियः हिरण्मयः वनानां मध्ये उपविश्य, अव्ययधाराभिः परिवृतः; नर्दमानः चिन्तया स्तूयते। सः वातेन, इन्द्रेण, अश्विभ्यां सह, मदेन, स्वेन ऋतेन यान्ति। मित्रवरुणभागाय मधुधाराः प्रवहन्ति, तस्य व्यवस्थाभिः, शक्तिभिः च। उभे विश्वे धनं, माधुर्यं, जयाय बलं, कीर्तिं, संचितं च सम्पदः नः ददातां। त्वां, हि, आनन्दविद्यायाः स्रोतः, अग्ने, अद्य रक्षसि, दूरदर्शिनं, शरण्यं च वृणीमहे। त्वां, सौम्यं, अर्हन्तं, प्राज्ञं, धीरं च अद्य रक्षसि, दूरदर्शिनं, शरण्यं च वृणीमहे। त्वां, धनदं, सुमेधसम्, सुकर्माणं च अद्य रक्षसि, दूरदर्शिनं, शरण्यं च वृणीमहे। देवा अग्निं जगद्विदं जनयामासुः, यः दिवः शीर्ष्णः जातः, पृथिव्याः अधारः, ऋषिः, अधिपः, जनानां अतिथिः, नित्यसन्निकृष्टः, हविसाम् पात्रम्। सर्वे अमृताः देवाः त्वयि, हे जातवेदः, शिशुवत् हर्षयन्ति; तव शक्तिभिः ते अमृतत्वम् आप्नुवन्, हे विश्वदेव, यदा त्वं पितरौ मध्ये प्रकाशः। देवाः विश्वमग्निं यज्ञनाभिं, धनस्थानं, महान्तम्, बलेन युक्तम्, अजजनन्; तस्मिन् ते हर्षयन्ति, यः यज्ञस्य सारथिः, चिह्नं च। मित्रवरुणयोः महतीं शासनाम्, विशालां, शोभनां च, प्रेरितया स्तुत्या गाय। तौ अधिपती, मित्रवरुणौ, घृतसम्भूतौ, देवेषु दिव्यौ इव वन्द्यौ। युष्माकं महती शक्तिः, पृथिव्याम् दिवि च, नः बलवती अस्तु; देवेषु महद् शासनं वः। इन्द्र, तेजसा सह आगच्छ; एते सुताः तव कृते अस्माभिः हस्तेन शुद्धीकृताः, लघुभिः मात्राभिः। इन्द्र, प्रार्थनया प्रेरितः, प्राज्ञैः सह, सुतं सोमं, गायकैः स्तुतिभिः, आगच्छ। इन्द्र, हर्षेण, हरिण, स्तुतिभ्यः आगच्छ; अस्माकं कृते सुतं सोमम् स्थापय। तम् स्तौहि, यः ज्वलनया सर्वाणि आलिङ्गति, यः जिह्वया तमांसि प्रकाशयति। यः, प्रज्वलितः, इन्द्रस्य अनुग्रहम् आवाहयति, सः मनुष्यः कीर्तये बहु आपः प्राप्नोति। ये शीघ्राः, फलदाः दानानि, अस्मान् अश्वान् च सुरक्षितम् नयन्तु; इन्द्राय अग्नये च, अस्माकं यात्रायै। सोमबिन्दुः इन्द्रस्य गृहम् प्रति प्रस्थितः; मित्रं मित्रं न जहाति, यथा कुमारः कन्याभिः रमते, सोमः पात्रे शतधा पथि धावति। तव रम्याः, दक्षाः, स्तुत्याः धियः सभासु प्रवृत्ताः; ताः हरिम् क्रीडन्तम् अन्विच्छन्, स्तुतयः तम् परिवृत्य, गावः दुग्धे समासन्नाः। सोम, अस्मान् प्रति गच्छ, पोषवत्याः रसेन स्रवन्; इन्दो, शुद्धः, तरङ्गैः स्रव। यत् त्रिः प्रतिदिनम् अस्माकं कृते गृहीतम्, तत् क्षेत्रं, धनं, मधुमद् बलम्, वीर्यं च ददातु। न किञ्चित् कर्म नष्टं, न च विनश्यति; सदा फलदं भवति। इन्द्रवत्, यज्ञैः, विश्वं व्याप्य, अजेयः, महाबलः, महावीर्यः च। सः स्थिरः, तीक्ष्णः, संग्रामेषु विजयी, यस्मिन् महाशक्तयः मुक्ताः। यदा सः जायते, गावः समागच्छन्ति, दिवा च पृथिवी च अविघ्नम् संयच्छेते। मित्राः, शुद्ध्यै उपविशत, गायन्त च। यथा बालः यज्ञैः अलङ्कृतः, तम् कीर्तये परिवृत्य उपविशत। तम् मुञ्चत, यथा वत्सः मातृषु, आयुषः प्राप्तये। दिव्ये मदे, द्विजेषु तम् स्तुत्यं कुरुत। यत् कौशलं साधयति, तद् मित्रवरुणयोः शमाय, गणाय समृद्धये शुद्धयत। सः वीर्यवान्, सहस्रधारः, पवित्रे प्रवहति, सदा नूतनः, शुद्धः च। सः, वीर्यवान्, सहस्रबीजः, आपोभिः शुद्धः, गावाभिः अलङ्कृतः, प्रकाशते।