सामवेदः

देवेन यद् सर्वेभ्यः मानवेषु दत्तं तस्य यो वेत्ति, तं वाञ्छितं धनं नः प्रापय। यद् गुह्यं गुहायां स्थिरे वा पर्वते वा निहितं, हे इन्द्र, तत् सर्वं वाञ्छितं धनं नः आनय। युष्माकं हि यज्ञस्य होतारौ, सर्वेषु स्पर्धासु कर्मसु च नित्यं जयिनौ—इन्द्राग्नी, एतत् विद्याताम्। मनसः इव शीघ्रगामिनौ, रथयुक्तौ, वृत्रघ्नौ, अजित्यौ—इन्द्राग्नी, एतत् विद्याताम्। एषः हर्यः सोमः, अद्रिभिः निपीतः, नरः युष्मभ्यं पाति—इन्द्राग्नी, एतत् विद्याताम्। सोमः, मधुमत्तमः, इन्द्राय मरुद्भ्यश्च प्रवहतु; स्तोत्रस्य गर्भे प्रतिष्ठताम्। त्वां, महाबलिनं, कवयः वाचस्पतयः शुद्धयन्ति; त्वां समं पेषणाश्मभिः विशोधयन्ति। मित्रः, अर्यमाः, वरुणश्च, हे कवे, तव रसं पिवन्तु; मरुतः प्रवहमानस्य सोमस्य भागं गृह्णन्तु। पवमान सोम, शुद्धः सुभृद्भिः, सागरस्य अन्तः वाचं अन्विच्छसि; त्वं विविधं, बहुधनं, वाञ्छितं सम्पदं प्रति धावसि। शुद्ध्यन्, वृषन्, त्वं रम्ये, अजरस्य दारुषि गर्जसि; सोम पवमान, गावाभिः अलङ्कृतः, देवानां सानवे प्रवह। दशधा एते शुद्ध्यन्ति, नदीपुत्रं विमुञ्चन्ति, सूर्यस्य रश्मिभिः तम् उद्घोषयन्ति। इन्द्रेण च वायुणा च सह, निपीतः सोमः सूर्यरश्मिभिः संयुतः परिषिच्यते। सौम्यः, वायवे, पूष्णे, मित्राय, वरुणाय च, मधुमान् रम्यः, अश्मानं प्रवहतु। इन्द्रेण सह अस्माकं संनिवेशाः धनवन्तः, बहुधनाः, पुष्टिदाः स्युः, येन वयं प्रमदाम। महाबलिन्, स्वशक्त्या युक्तः, स्तोत्रकाराणां कृते रथचक्रवत् शीघ्रं आगच्छ। शतक्रतो, यदा त्वं स्तोत्रकाराणां कामं पूरयसि, तदा रथचक्रवत् तव शक्तिभिः प्रवर्तसे। शुभरूपदायि, स्वर्गे दीप्तमानं त्वां दुग्धदोहवत् पायसं ददामः। सोमपाः, अस्माकं हविषु आगच्छ, सोमं पिब; दातारः हि गोदानस्य हर्षं लभन्ते। तव अनुग्रहस्य सीमां वयं जानीयाम; अस्मान् मा अतिक्रमा, इतः आगच्छ। यदा त्वं, हे इन्द्र, उषसामिव द्यावापृथिवी सम्पूरयसि, तदा त्वं महावीर्यस्य महाराजः, जनानां पतिः; दिव्या जननी, पुण्या माता, त्वां अजनि। यथा दीर्घांकुशं धारयसि, मार्गदर्शनाय शस्त्रं, पूर्वेण पदेन तव सह यमवत् वयं गच्छेम; दिव्या माता, पुण्या माता, त्वां अजनि। मर्त्यस्य द्वेषं अस्मद् दूरं कुरु, तस्य स्थानं नीचं दृढं कुरु, यो अस्मान् आक्रमति, तम् अधः पातय; दिव्या माता, पुण्या माता, त्वां अजनि। गिरौ निपीतः घोषमानः सोमः परिषिच्यते; उत्सवेषु त्वं सर्वत्र व्याप्यसि। त्वं प्रेरितः, कविः, पेषणे जातः मधुमान्; उत्सवेषु त्वं सर्वत्र व्याप्यसि। त्वयि सर्वे देवाः एकत्र सोमं अपिबन्; उत्सवेषु त्वं सर्वत्र व्याप्यसि। सः सोमः निपीतः, धनस्य दाता, सम्पदां नेता, हविर्भृत्, शुभगृहनाथः। यस्य सोमं इन्द्रः पिबति, मरुतः, भगः च, वरदः; येन वयं मित्रेण वरुणेन च सह कर्म कुर्मः, इन्द्रात् महत् सहायं प्राप्तुम्। मित्रस्य, हर्षस्य, शुद्धस्य सोमस्य गीतिं गाय; स्तुतिभिः तं तृपय, यथा शिशुं प्रशंसाभिः। वत्सः मातृभिः यथा, सोमबिन्दुः प्रेर्यते, निपीयते; हर्षजनकं सोमं, चिन्ताभिः अलङ्कृतं, देवाय समर्पयन्ति। एषः निपीतः सोमः कौशलाय, वीर्याय, हर्षाय सज्जीकृतः; मधुमान् सोमः देवेषु समर्प्यते। सोमरसाः, बिन्दवः, अस्माकं कृते विशुद्धाः, मार्गदातारः; स्नेहपूर्णाः, सुसंस्कृताः, निर्दोषाः, स्वयंसिद्धाः, ज्योतिर्विदः। विशुद्धाः, प्राज्ञाः सोमाः, शिरसा वहन्तः, वीरवत् दर्शनीयाः, घृतस्थाः, विजिगीषवः। अश्मना सुसंस्कृताः, गावः शोभनायाम् अजिनायां चिह्निताः, सर्वतः पुष्टिं नः यच्छन्तु, धनस्य अन्वेषिणः। एतेन शुद्ध्या, सोम, अस्मिन्सम्पत्तिषु प्रवह; सरोवरं प्रविश, बिन्दो, प्रवाहे धाव, यं मार्गः वायुः न वारयति, यं बहवः प्राज्ञाः, चिन्तशीलाः, स्थापयन्ति। एवं शुद्ध्या, सोम, कीर्तिमन्तं यशःस्थानं प्रवह; स्पर्धायै, पक्तवत्, षष्टिसहस्रं धनं अस्मभ्यं विक्षिप। तव वृषभस्य नाम महत् निपीते, मांसं वा परिषिच्ये वा पात्रे वा; गुह्यः निद्रां ददाति, सिञ्चति, अरिपूगं अपसारयति, मूढं विनाशयति। अग्ने, त्वं अस्माकं समीपतमः, रक्षकः च; शुभः सन्, शरण्यः भव। अग्निः धनस्य निधिः, कीर्तिमान्; तेजस्विन्, आगच्छ, अस्मभ्यं बहुधनं ददातु। त्वां, ज्योतिष्मन्तं, दीप्तमानं, वयं स्वस्य च मित्राणां च कृते अनुग्रहम् इच्छामः। इन्द्रः सर्वे च देवाः अद्य अस्माभिः सह अस्मिन्संसारे उपविशन्तु।