सामवेदः

समुद्रः स्वैः अप्सु शुद्ध्यति, स एव स्वर्गस्य आधारः, प्रतिष्ठा च; स सोमः, शुद्धः, नित्यं नवयुवः सञ्जायते। तदा महावीर्यः हरितः सोमः महान् गर्जति, अद्भुतः मित्रवत्, स सूर्येण सह सञ्ज्वलति। हे इन्द्र, तव बलात् गीता अपि शुद्ध्यन्ति, दूरदर्शिन् त्वं तेन आत्मानं विभूषयसि हर्याय। तव हर्षाय वयं त्वां शीघ्रं जगतां कर्तारं स्तुमः, तव महतीं कीर्तिम् इच्छन्तः। हे इन्दो, त्वं गावां, मनुष्याणां, अश्वानां, बलस्य च प्रीतिर्भवसि; त्वमेव यज्ञस्य प्राचीन आत्मा। हे इन्दो, अस्मभ्यं तव पोषकं वीर्यं स्रावय, मधुमतीं धारया वह, वर्षदायिनी मेघवत्। हे सोम, नित्यं विजयी, नित्यं जयमानः, शुद्धः, अस्मभ्यं महतीं कीर्तिं यच्छ, ततः समृद्धिं च देहि। नित्यं ज्योतिः, नित्यं तेजः, सर्वाः श्रियो, हे सोम, ततः समृद्धिं देहि। नित्यं कौशलं, नित्यं प्रज्ञां, हे सोम, शत्रून् अपाकुरु, ततः समृद्धिं देहि। शुद्धिकर्तारः सोमं पावयन्तु, इन्द्राय पातुं, ततः समृद्धिं देहि। त्वं सूर्यवत् अस्मान् स्वबलैः सहायैः च संयोजयसि, ततः समृद्धिं देहि। तव बलैः सहायैः वयं सदा सूर्यं पश्येम, ततः समृद्धिं देहि। हे सोम, स्वशस्त्रेण अग्रे गच्छ, अस्मभ्यं द्विगुणं धनं आनय, ततः समृद्धिं देहि। अग्रे गच्छ, अजय्य, स्पर्धासु विजयी, समरेषु पुरस्कारविजयी, ततः समृद्धिं देहि। त्वं शुद्धः, यज्ञैः हविषा च महतीं कीर्तिम् आप्नोषि, ततः समृद्धिं देहि। हे इन्दो, अस्मभ्यं विश्रुतं सर्वावृत्तं धनं आनय, ततः समृद्धिं देहि। सुतस्य सोमस्य हर्यन्ती धारा धावति; हर्यन्ती धारा धावति। उषाः जानाति मर्त्यानां निधीन्, दैवीं पूषां; हर्यन्ती धारा धावति। ताभ्यां धनदाभ्यां सह सहस्राणि प्राप्तानि; हर्यन्ती धारा धावति। येषां त्रिंशत् अपत्यानि सह सहस्रैः प्राप्तानि; हर्यन्ती धारा धावति। एते सोमाः स्वमहिमा स्तूयमाना वहन्ति, परमया हर्यन्त्या धारया। त्वं शुद्धः, गवां जयाय, पुरुषबलयुक्तः वह, सर्वतो विजयी वह। इदानीं, हे गायक, सर्वाः वहन्तीः धाराः अस्माकं स्तुहि, जमदग्निना सह। एषा स्तुतिः योग्याय जातवेदसे समर्प्यते; मनसा रथवत् संयोजयेम; अस्माकं मन्त्रः अस्मिन्सभायाम् एव शुभः—अग्ने, तव सौहृदे न हिंसावहे। समिधं आनयेम, तव हव्यानि सज्जयेम, प्रत्येकं कालं विधाय; जीवितस्य हेतोः, अस्माकं चिन्तानां सुरक्षितां नावं कुरु—अग्ने, तव सौहृदे न हिंसावहे। वयं त्वां सम्यक् प्रज्वालयितुं समर्थाः स्याम; त्वया देवा हविर्ग्रहीष्यन्तु; त्वं, अग्ने, आदित्याँ आनय, हि वयं आह्वयामः—अग्ने, तव सौहृदे न हिंसावहे। तव उदये, हे सूर्य, त्वां, मित्रं, वरुणं, अर्यमणं च, शुभदं, अहम् स्तौमि। एषा धियः, सुवर्णवत् दीप्तिमती, वीर्याय, अभयाय, बलाय, प्रज्ञाय, विवेकप्राप्तये समर्प्यते। वयं तव, हे वरुण, तव, हे मित्र, सह प्राज्ञैः स्याम; पोषणं क्षेत्रस्य च प्राप्नुयाम। सर्वेषां द्वेषाः विदारय, विघ्नान् नुद, शत्रून् हन, तद् वाञ्छितं धनं अस्मभ्यं आनय। यत् त्वं, हे देव, सर्वेभ्यः मनुष्येभ्यः अददः, यः तद् वेत्ति—तद् वाञ्छितं धनं आनय। यद् गुह्यं, हे इन्द्र, गुहायां, दृढे, अष्टे वा निहितं—तद् वाञ्छितं धनं आनय। त्वं हि यज्ञस्य ऋत्विजौ, सदा स्पर्धासु कर्मसु च विजयी—इन्द्राग्नी, एतत् जानीतम्। मनसा शीघ्रौ, रथस्थौ, वृत्रघ्नौ, अजय्यौ—इन्द्राग्नी, एतत् जानीतम्। एषः हर्यन्तः सोमः, अद्रिभिः सुतः, पुरुषैः युष्मभ्यं पातव्यः—इन्द्राग्नी, एतत् जानीतम्। वह, हे सोम, परममधुर, इन्द्राय, मरुद्भ्यः, स्तोत्रस्य गर्भे प्रतिष्ठस्व। त्वां, ये वाचस्पतयः, प्राज्ञाः, शुद्धयन्ति, हे महावीर्य, त्वां समुच्चयाः अद्रयः सम्यक् पावयन्ति। मित्रः, अर्यमाः, वरुणः, हे कवि, तव रसं पिवन्तु; मरुतः वहन्तः सोमं आस्वदन्तु। शुद्धः, सुमनसः हस्तैः, त्वं समुद्रे वाचं अन्वेषय; हे पवमान सोम, बहुधनं, चित्रं, वाञ्छितं धनं प्रति धावसि। शुद्धिम् आप्नुवन्, हे वृषन्, त्वं रम्ये, अजरवृक्षे गर्जसि; हे सोम पवमान, गोभिः भूषितः, देवानां सदः प्रति वहसि।