सामवेदः

शृणुत, भगवन्तः! सोमः स अमृतमयः, यज्ञस्य प्रियतमः, मधुरः, हर्षदः, तेजस्वी च प्रवहति। स देवतानां जनकः, विभवानां स्रष्टा, स्तुत्यं धनं ददाति, यशस्विनं, प्रमोदजनकं, प्रबलं रसं वितरति। स घोषमयः, बलवान्, शतधारः, प्राज्ञः, स्वर्गस्य ईश्वरः, पात्रं प्रति शीघ्रं प्रवहति। हरितः सः मित्रस्य गृहेषु उपविश्य, नद्याः शुद्धीकृतः, गोस्रवांस् वृषभः इव प्रवहति। सः नदीनां मध्ये श्रेष्ठः, शुद्धः, शीघ्रं प्रवहति। वाचः मध्ये श्रेष्ठः, गवां मध्ये प्रविश्य चरति। बलस्य मध्ये श्रेष्ठः, महान् धनं विजित्य, सुशस्त्रः सोमः स्वयम् अपि स्तोतृभिः सह जयति। सः शीघ्रः, बलवान्, वृषभवत् सोमाः, गवां कृते, अश्वानां कृते, तेजस्विनः, वीर्ययुक्ताः सम्पत्त्यर्थं प्रवहन्ति। सन्तः, सत्येन जीवन्तः, हस्ताभ्यां शुद्धीकृताः, अपि च, नित्यं प्रवहन्ति, अपरिवर्तमानस्य नाड्यां। सोमाः, सर्वे दिव्यानि भूम्यानि च धनानि भक्ताय प्रवहतु; अन्तरिक्षस्थानि अपि स्रवताम्। सोम, दिव्येन तेजसा, पवित्रे, स्वर्ग्य, आनन्दद, आत्मानं शुद्धय; महाबिन्दो, इन्द्रस्य गणान् प्रविश। महाबल, बहुवृत्त, वृषण् सोम, वद; परमशोभन, स्वस्थानं प्रविश। प्रियः मधुरः रसो दुह्यते, प्रेरितस्य सोमस्य धाराः प्रवहन्ति; तुभ्यं, प्राज्ञ, आपः प्रवहन्ति। महान्तः नद्यः तव प्रति प्रवहन्ति, सोम महत्तम, या त्वं गावः आवृत्य तिष्ठसि। समुद्रः अपि अप्सु शुद्ध्यति; स एव स्वर्गस्य आधारः, प्रतिष्ठा; शुद्धः सोमः नित्यनवः अस्ति। बलीयांस् हरितः घोषयति, मित्रस्य अद्भुतस्य इव, सः सूर्येण सह दीप्तिमान्। इन्द्र, तव बलात् गीतानि शुद्ध्यन्ते, दूरदर्शिन्, येन त्वं प्रमोदाय स्वं अलंकारं करोति। तव प्रमोदाय वयं त्वां शीघ्रं, लोककर्तारं, महास्तुतये इच्छामः। इन्दो, त्वं गवां, मनुष्याणां, अश्वानां, बलस्य च आनन्दः; त्वं च यज्ञस्य प्राचीन आत्मा। इन्दो, त्वं अस्मभ्यं तेजो दत्तुम्, मधुरया धारया वह, वर्षदायिनी मेघवत्। नित्यविजयी सोम, शुद्ध, अस्मभ्यं महाकीर्तिं ददातु, ततः समृद्धिं च यच्छतु। नित्यं ज्योतिः, नित्यं दीप्तिः, सर्वे सौभाग्यानि, सोम, अस्मभ्यं समृद्धिं च ददातु। नित्यं कौशलं, नित्यं प्रज्ञां, सोम, शत्रून् अपाकुरु, समृद्धिं च ददातु। शोधयन्तु सोमं पावकाः इन्द्राय पातवे, समृद्धिं च ददातु। त्वं सूर्यवत्, अस्मान् शक्त्या सहायैः च संयोजयसि, समृद्धिं च ददातु। तव शक्त्या सहायैः वयं सदा सूर्यं पश्येम, समृद्धिं च ददातु। सोम, स्वशस्त्रेण अग्रे गच्छ, द्विगुणं धनं वह, समृद्धिं च ददातु। अविजित, स्पर्धासु विजयी, युद्धेषु पुरस्कारं विजित्य, समृद्धिं च ददातु। शुद्ध सोम, यज्ञैः महनीयः, समृद्धिं च ददातु। इन्दो, सर्वतोवृत्तं, कीर्तिमत् धनं वह, समृद्धिं च ददातु। हर्षदः सोमस्य प्रवाहः शीघ्रं प्रवहति; हर्षदः प्रवाहः प्रवहति। उषाः जानाति मानवानां निधिम्, दिव्यं पोषणं; हर्षदः प्रवाहः प्रवहति। द्वयोः धनिनोः वयं सहस्रं दानानि प्राप्नुमः; हर्षदः प्रवाहः प्रवहति। येषां त्रिंशत् अपत्यानि सह सहस्रैः, तस्मात् वयं प्राप्नुमः; हर्षदः प्रवाहः प्रवहति। एते सोमाः महाबलाय स्तुताः, परमं हर्षदं प्रवाहं वहन्ति। शुद्ध सोम, गवां जयाय, वीर्येण प्रवह, सर्वतः, नित्यविजयी भव। अधुना, गायक, अस्माकं कृते सर्वान् प्रवहमान् धाराः स्तुत्या, जमदग्निना सह, स्तौहि। एषा स्तुतिः योग्याय जातवेदसे समर्प्यते; चिन्तया रथवत् संयोजयेम; अस्माकं मन्त्रः अस्मिन्सभायाम् एव शुभः—अग्ने, तव मैत्र्यां न वयं हानिम् आप्नुमः। आयुधं वहाम, तव हव्यानि निर्मिमः, प्रतिविधानि काले काले स्थापयाम; प्राणस्य कृते, अस्माकं चिन्ताः सुरक्षिताः स्युः—अग्ने, तव मैत्र्यां न वयं हानिम् आप्नुमः। वयं त्वां सम्यक् प्रज्वालयितुं समर्थाः स्याम; त्वया देवाः हविः गृह्णीयुः; त्वं अग्ने, आदित्यान् आनीय, वयं हि आह्वयामः—अग्ने, तव मैत्र्यां न वयं हानिम् आप्नुमः। सूर्यस्य उदये त्वां स्तौमि, मित्रं, वरुणं, अर्यमणं च, शुभदं। एषा चिन्तनिका सुवर्णवत् दीप्तिमती, महाबलाय, अहिंसकाय, बलाय, प्राज्ञाय, विवेकस्य प्राप्तये। वयं तव, वरुण, तव, मित्र, प्राज्ञैः सह स्याम; पोषणं, कल्याणं च प्राप्नुयाम्। सर्वाणि द्वेषाणि भञ्ज, विघ्नान् अपाकुरु, शत्रून् हन, तद् इच्छितं धनं अस्मभ्यं वह। एवं सोमस्य, अग्नेः, देवतानां च महिमानम्, प्रवाहं, हर्षं, स्तुतिं च इमानि मन्त्ररूपेण एकत्र सम्यक् प्रवृत्तानि।