सामवेदः

देवः स्वं शुद्धिं कृत्वा व्रतानि समाचरन् स्वेनैव तेजसा देवान् पूरयति। सः प्रज्वलितः सत्यवसनः ऋतं धारयन् अचलस्यान्नोच्चतम् शिखरे दशभिः अङ्गुलिभिः रक्षितः स्थितः। तस्मै अग्नये, अमृताय दीप्तिमन्ते देवाय, वयं ज्वलयामः। तव यत् श्रेष्ठं वीर्यं प्रकाशते, तत् सुमना यज्ञे प्रज्वलिते, स्तोत्रकारेभ्यः दिव्यं भागं वह। अग्ने, स्तोत्रेण हविषा च त्वां वह्निं, जनानां प्रभुम्, तेजस्विनं, अद्भुतं, यज्ञवाहनं, आह्वयामः। स्तोत्रकारेभ्यः पोषणं वह। तव कृते, प्रभो, उभे स्रुचे परिपूर्णे। स्तोत्रैः तु तृप्यसि, वीर्यस्य प्रभो, स्तोत्रकारेभ्यः पोषणं वह। इन्द्राय साम गायत, प्रेरिताय, महते, बलिने, प्रार्थनायाः कर्त्रे, धीमते, स्तुत्याय। हे इन्द्र, त्वं सर्वविजयी, त्वं सूर्यं प्रकाशयः, विश्वस्य कर्ता, विश्वदेवः, महत्तमः। तेजसा प्रकाशमानाः देवाः शीघ्रं ज्योतिषः स्थानं यान्ति, इन्द्रः च मित्रतां प्रविष्टवान्। इन्द्राय सोमः सुतः, महाबलाय, त्वं बलसमेतः आगच्छ। तव बलं पूर्यतां, यथा सूर्यः रश्मिभिः द्यां पूरयति। रथे तिष्ठ, वृत्रहन्, प्रार्थनया युक्ते तव अश्वौ। शिलायाः अग्निना तव मनः अस्मासु प्रवर्तयतु। इन्द्रस्य अश्वौ तं वहतः, यस्य बलं न केनापि निवार्यते, ऋषीणां स्तोत्रेषु, मनुष्याणां यज्ञेषु च। सः दीप्तिमान्, यज्ञस्य प्रियः, मधुरः, स्रवति—देवानां पिता, धनस्य स्रष्टा। सः स्तुत्यं, प्रमोददायकं, बलवत्तरं रसं ददाति। सः शब्दयन्, वीर्यवान्, पात्रं प्रति धावति, दिवः प्रभुः, शतधारः, विवेकी। हरितः मित्रस्य गृहेषु उपविष्टः, नद्याभिः शुद्धः, स्रवन् सः गोषु वृषा इव। नद्यः मध्ये श्रेष्ठः, वाङ्मध्ये श्रेष्ठः, गोषु चरन्। बलमध्ये श्रेष्ठः, महद् धनं विजिग्ये, सोम, त्वं तव पेषकैः। शीघ्रः, बलवान्, वृषभः सोमाः, गवां हेतोः, अश्वानां हेतोः, प्रकाशमानाः, वीर्येण स्रवन्ति। सत्यम् आचरद्भिः हस्तैः शुद्धः, द्वाभ्यां हस्ताभ्यां विशोधितः, अपरिवर्तनीय नलिकायाम् प्रवहति। सर्वाणि दिव्यानि भौमानि च धनानि, हे सोमाः, यजमानाय प्रवहन्तु; अन्तरिक्षस्थानि अपि प्रवहन्तु। दिव्येन तेजसा, सोम, पवित्रे शुद्धो भूत्वा, इन्द्रस्य गणेषु प्रविश। वद, महाबल, बृहन्, वृष सोम, श्रेयांसं; स्वं स्थानं प्रविश। प्रियः मधुरः रसः दुहितः, प्रेषितस्य प्रावृषः स्रवन्; आपः, विप्र, तव कृते प्रवहन्ति। महानद्यः तव समीपं प्रवहन्ति, मह्यं, हे सोम, यदा त्वं गवां वसनं धारयसि। सागरः आपः मध्ये विशुद्धः, द्यौः आधारः, सोमः शुद्धः सदा तरुणः। महाबलः, हरितः, गर्जति, महत्त्वेन, अद्भुतः मित्र इव; सः सूर्येण सह प्रकाशते। इन्द्र, तव बलात् गीतानि विशुद्धानि, दूरदर्शिन्, येन त्वं प्रमोदाय अलंकृतः। त्वदीयं प्रमोदाय, त्वां शीघ्रं, लोकविधातारं, महास्तुत्यं प्रार्थयामः। इन्दो, त्वं गवां, मनुष्याणां, अश्वानां, बलस्य च प्रमोदः; च यज्ञस्य प्राचीनः आत्मा अपि। इन्दो, त्वं अस्मभ्यं पोषणं वह, मधुमन्तं प्रवह, वृष्टिवन्तं मेघमिव। सदा विजयी, सोम, जयशाली, शुद्धः, अस्मभ्यं महत् कीर्तिं ददातु, ततः सम्पदं च ददातु। शाश्वतं तेजः, शाश्वतीं दीप्तिं, सर्वाणि शुभानि, सोम, ततः सम्पदं च ददातु। शाश्वतीं दक्षतां, प्रज्ञां च, सोम, शत्रून् अपाकुरु, ततः सम्पदं च ददातु। शुद्धयः सोमं इन्द्रस्य पानाय शुद्धयन्तु, ततः सम्पदं च ददातु। त्वं, सूर्यवत्, अस्मान् शक्त्या सहायैश्च संयोजयसि, ततः सम्पदं च ददातु। शक्त्या सहायैश्च वयं सदा सूर्यं पश्येम, ततः सम्पदं च ददातु। प्रगच्छ, सोम, स्वेन शस्त्रेण, द्विगुणं धनं वह, ततः सम्पदं च ददातु। प्रगच्छ, अजय, समरेषु विजयी, स्पर्धासु विजेता, ततः सम्पदं च ददातु। त्वं, शुद्ध, यज्ञैः विधिपूर्वकं महीयसे, ततः सम्पदं च ददातु। वह अस्मभ्यं महद्, सर्वं व्याप्नुवन्तं धनं, हे इन्दो, यत् सर्वेषां मध्ये कीर्तिमत्, ततः सम्पदं च ददातु। प्रमोददायिनी स्रवन् सोमस्य धारा प्रवहति; प्रमोददायिनी धारा प्रवहति। उषसः मर्त्यानां निधीन्, दिव्यान् पोषणं जानाति; प्रमोददायिनी धारा प्रवहति। ताभ्यां धनदातृभ्यां वयं सहस्राणि प्राप्तवन्तः; प्रमोददायिनी धारा प्रवहति। येषां त्रिंशत् अपत्यानि, सहस्राणि च, ताभ्यः वयं प्राप्तवन्तः; प्रमोददायिनी धारा प्रवहति। एवं स्रवन्ति सोमाः, स्तुयन्ते अग्निः, इन्द्रः, देवाः च, सम्पदः दीयन्ताम्, यज्ञः शुद्ध्यताम्, स्तोत्रकाराः पोष्यन्ताम्, सर्वं कल्याणं सदा प्रवहति।