सामवेदः

बलवतो महतो यशसः प्रभो देव प्रेरयितः, मध्यमं पात्रं प्रकाशयतु। ततः स दक्षः सोमः पात्रात् निष्पीडितं रसं वदति, स जनानाम् मध्ये वह्निवद् दीप्तिमान्, गणपतिरिव प्रवहति, सोमः स्वर्गाद् वर्षमिव धारयन्, गावः प्राप्यन्तां, प्रज्ञा च लभ्यताम् इति प्रयुङ्क्ते। स महानाम् अपत्यं सत्यस्य तेजः स्पन्दयन्, सर्वेषां प्रियतमो भवति, अविभक्तः सर्वान् धारयन्। त्रितस्य शिलायाः समीपम् उपगतवान्, गुह्यस्थानं प्राप्य, सप्त होमस्थानानि सम्प्राप्य प्रियं गच्छति। त्रितस्य त्रिभिः आधारैः पृष्ठेषु सञ्चलन्, मार्गं मापयत्, युगानि तस्य सुसंस्थितानि। बलस्य लाभाय, परिष्कृतः, निष्पीडितः सोमः प्रवहतु, मधुमत्तरो, इन्द्राय विष्णवे च देवेषु। धियाभिः परिष्कृतः हरितः, छिद्ररहितः, मातरः नवजातवत्, सोमः स्वमार्गे प्रवहन्। स्वबलस्याभ्याम् द्यावापृथिव्योर् आवृत्य, आवरणं विमोचयन्, महिमा सोमस्य प्रकाशते। बलवती बिन्दुः प्रवहति, सुष्टुतः, गावः पूरयन्, इन्द्राय सोमः, वीर्यकामः, हर्षाय; स असुरं नुदन्, द्वेषः अपाकरोति, विस्तीर्णं मार्गं करोति, जनानां राजा। ततः मधुसंयुक्तः, परिष्कृतः, शिलात् दुग्धः बिन्दुः प्रवहति; इन्द्रस्य मैत्र्यां रममाणः, देवो देवाय, हर्षाय प्रवर्तते। स्वयं शुद्धः देवः व्रतैः सह प्रवहति, स्वेन रसेन देवान् पूरयन्; सत्यवसनः बलवान्, ऋतानि धारयन्, दशाङ्गुल्यः अचलस्य शृङ्गे रक्षन्ति। अग्ने, तव अमृतं तेजस्वि देवं सुसंस्कुरुमः; तव श्रेयांसि युद्धानि प्रकाशन्ताम्, सन्दीप्ते, गायकानां दिव्यं भागं आनय। त्वां, अग्ने, स्तोत्रेण हविषा च, ज्योतिष्मन्तं जनानां पतिम्, दीप्तं, अद्भुतं, वह्निं, वहन्तं हविः, वयं आह्वयामः; गायकानां पोषं वह। उभे चमसे, तेजस्विन् जनपतये, तव पूर्ते स्तः; स्तोत्रैः तृप्यतु, वीर्यपतये; गायकानां पोषं वह। इन्द्राय साम गीयताम्, प्रेरिताय, महते, बलिने; प्रार्थनायाः कर्त्रे, मेधसे, स्तुत्याय। त्वम्, इन्द्र, सर्वविजयी; त्वं सूर्यं प्रकाशयः; त्वं विश्वकृद्, विश्वदेवो, महत्तमः। तेजसा दीप्तः, शीघ्रं ज्योतिर् लोकं गच्छसि, देवाः; त्वम्, इन्द्र, मैत्र्यां प्रविष्टः। सोमः ते, इन्द्र, निष्पीडितः, महाबलिन्; बलसमेतः आगच्छ; तव शक्ति पूर्यतां, यथा सूर्यः द्यां रश्मिभिः पूरयति। रथे तिष्ठ, वृत्रहन्, तव युक्ते अश्वे प्रार्थनया; शिला वह्निना तव मनः अस्मान् प्रति प्रेरयतु। इन्द्रस्य द्वौ अश्वौ तम् वहतः, यस्य वीर्यं न कोऽपि तिष्ठति, ऋषीणां सुष्टुतिं, मनुष्याणां यज्ञं प्रति। दीप्तिमान्, यज्ञस्य प्रियो, मधुरः, प्रियः, प्रवहति—देवानां पिता, धनस्य कर्ता; स स्तुत्यं धनं ददाति, हर्षदं, शक्तियुक्तं रसं। निनदन्, बलवान्, पात्रं प्रति धावति, दिवः पतिः, शतधारः, विवेकी; हरितः मित्रस्य गेहे उपविष्टः, नद्यः परिष्कृतः, स्रवतः स बृषभः। नदीनां श्रेष्ठः, परिष्कृतः, स्रवति; वाचः श्रेष्ठः, गावः मध्ये गच्छसि; बलस्य श्रेष्ठः, महद् धनं विजयसि, सुसंस्थितायुधः, सोम, त्वया निष्पीडितः। शीघ्राः, बलिनः, बृषभवत् सोमाः, गावां, अश्वानां, तेजस्विनां, वीर्याय स्रवन्ति। दीप्तिमन्तः, सत्यव्रतिनां हस्ताभ्यां परिष्कृताः, द्वयोः हस्तयोः मध्ये शुद्धाः, अपरिवर्तिनि स्रोते प्रवहन्ति। सर्वाणि दिव्यानि, पर्थिवानि च धनानि, सोमाः, उपासकस्य प्रवहन्तु; अन्तरिक्षस्थानि अपि प्रवहन्तु। परिष्क्रियस्व, सोम, दिव्येन तेजसा, छिद्रे, रमणीय; प्रविश, महाबिन्दो, इन्द्रस्य गणान्। वद, महाबल, बहुधा, बृषभ सोम, श्रेयांसम्; प्रविश निजं स्थानं, आसनं। प्रियः मधुरः रसः दुग्धः, निष्पीडितस्य प्रवाहाः; आपः, मेधाविन्, तुभ्यं प्रवहन्ति। महानद्यः त्वां प्रति प्रवहन्ति, महत्तम, सोम, गावाभिः आवृतः। समुद्रः आप्सु शुद्धः, आधारः, दिवः प्रतिष्ठा; सोमः परिष्कृतः, नित्यनवः। बलवान्, हरितः, निनदति, महत्तमः, अद्भुतः मित्रवत्; स सूर्येण सह दीप्तिमान्। इन्द्र, तव तेजसा गीतानि परिष्कृतानि, दूरदर्शिन्, येन त्वं हर्षाय अलङ्क्रियसे। हर्षाय त्वां वयं इच्छामः, शीघ्रं, विश्वकर्ता; तव महती स्तुत्यं। इन्दो, त्वं गावां, मनुष्याणां, अश्वानां, बलस्य च प्रियः; त्वं च यज्ञस्य प्राचीन आत्मा। इन्दो, त्वं अस्मभ्यं बलं स्रावय, मधुरः प्रवह, वर्षदायिन इव। नित्यविजयी सोम, जयिन, परिष्कृत, अस्मभ्यं महत् कीर्तिं ददातु, ततः समृद्धिं प्राप्नुयाम। नित्यं ज्योतिः, नित्यं तेजः, सर्वे सौभाग्याः, सोम, ततः समृद्धिं अस्मभ्यं ददातु। नित्यं कौशलं, प्रज्ञा च, सोम, शत्रून् नुद, ततः समृद्धिं अस्मभ्यं ददातु। परिष्कर्तारः सोमं परिष्क्रियन्तु, इन्द्राय पातवे, ततः समृद्धिं अस्मभ्यं ददातु।