सामवेदः

इन्द्रसौमौ हि यूयं शुभानां नाथौ, पशूनां गोपौ च, सर्वस्य ऐश्वर्यस्य रक्षिणौ; तस्मात् अस्माकं प्रार्थनाः सफलयतम्। इन्द्रः हि प्रमोदाय, बलाय, वृत्रस्य वधाय, मनुष्यैः सह संवृद्धः; तम् आवहामः महद्भ्यः संग्रामेभ्यः—सः नः स्पर्धासु जयम् ददातु। स त्वं नायकः वीर्यवान्, उदारः, दीनानपि दातारः, सोमं पिण्डयतः उपासकस्य धनदः। यदा वीराः युद्धाय समुत्साह्यन्ते, यदा धीराणां कृते फलम् उपनिहितम्, तदा त्वं प्रमोदजनकान् अश्वान् युञ्जस्व; कं तुदसि, कं धनदं करोषि? हे इन्द्र, अस्मान् धनदं कुरु। गावः मधुरं परिपूर्णं मधु पिबन्ति; ये इन्द्रेण सह, महता बलिना, समं हृष्यन्ति, ते तेजसा विराजन्ते, धनवन्तः, आदित्यस्य अधिपत्यं अनुचरन्तः। ताः पृषतीः गावः तस्मै सोमं पिण्डयन्ति; इन्द्रप्रियाः गावः वज्रं शरं च सज्जयन्ति, धनवन्त्यः, आदित्यस्य अधिपत्यं अनुचरन्त्यः। ते धीराः श्रद्धया तस्य बलं सेवन्ते; बहूनि पुरातनानि कर्माणि तस्य तुष्टये यजन्ति, धनवन्तः, आदित्यस्य अधिपत्यं अनुचरन्तः। सः सोमः प्रमोदाय पिण्डितः, जलमध्ये कौशलयुक्तः, गिरौ स्थितः, श्येनवत् स्वस्थाने प्रतिष्ठितः। सः शुद्धः, कल्मषरहितः, देववायुनिर्वाहितः, आप्सु सिक्तः, जनैः पिण्डितः, गावः तं दुग्धेन मधुरयन्ति। यथा युक्ते अश्वः, तथा तं सोमरसं अमृताय मधुरं समारोपयन्ति। हे बलस्य नाथ, महायशसे, भगवन्, यजमानानां प्रेरक, मध्यपात्रं उद्घाटय। हे दक्ष, पात्रीयं पिण्डितं सोमं वद; जनानां मध्ये अग्निवत्, हे गणपत, सोमः स्वर्गाद् वर्ष, गवां प्राप्तये, प्रज्ञानाय प्रवह। महतः जनकस्य सुतः प्राणं विसृजति, सत्यस्य तेजः प्रेरयन्; सः सर्वेषां प्रियः भवति, अविभक्तं सर्वं धारयन्। त्रितस्य अश्मानं त्वं उपागाः, गुह्यं स्थानं प्राप्य; सप्त होत्राणां सद्मभिः, प्रियतमं प्राप्नोषि। त्रितस्य त्रिभिः स्थानेषु, पृष्ठेषु गत्वा, मार्गं मापयः; तस्य युक्तयः सुसंस्कृताः। हे सोम, शुद्धः सन्, शक्त्यर्थं प्रवह, पवित्रेण परिष्कृतः, मधुमत्तमः, इन्द्राय, विष्णवे, देवेषु। त्वं चिन्ताभिः शुद्ध्यसि, हरित, पवित्रे, अनृतरहितः; यथा मातरः नवजातं वत्सं, तथा त्वं शुद्धः स्वमार्गे प्रवर्तसे। त्वं महता बलिना द्यावापृथिव्यौ अङ्के अङ्के समालिङ्ग्य, आवरणं विमोचयः, महिमा ते शुद्धः। सोमः बलवत्तरः, गवां कृते समृद्धः, इन्द्राय, वीर्यकामाय, प्रमोदाय प्रवहति; सः शत्रुम् अपहत्य, द्वेषं नुदन्, विशालं मार्गं कृत्वा, जनानां राजा भवति। ततः मधुना मिश्रितः, पवित्रेण शुद्धः, सोमः प्रवहति, अश्मात् दुहितः; सः प्रमोदजनकः, इन्द्रस्य सख्ये रममाणः, देवः देवाय प्रमोदाय प्रेरयति। स्वयं शुद्धः देवः व्रतेन प्रवहति, स्वेन तेजसा देवान् पूरयति; प्रमोदजनकः, सत्यवसनः, ऋतं धारयन्, दशाङ्गुल्यः अचलायाम् शिखरे रक्षन्ति। हे अग्ने, त्वां अमृतं, दीप्तिमन्तं देवं सुसंस्कृतं ज्वालयामः; तव शोभनं युद्धं प्रकटत्वं, ज्वलितः, गायकानां स्वर्गभागं आनय। हे अग्ने, स्तोत्रेण हविषा च, तेजस्विनां नाथ, दीप्त, अद्भुत, जनानां नाथ, वह्निवाहन, त्वां वयम् आह्वयामः; गायकानां पोषणं आनय। उभे चमसे, हे जनानां तेजस्विन्, तव कृते पूरिते; स्तोत्रैः तृप्यस्व, बलस्य नाथ; गायकानां पोषणं आनय। इन्द्राय साम गायत, प्रेरिताय, महते, बले; प्रार्थनायाः कर्त्रे, धिमते, स्तुत्याय। त्वं हि इन्द्र, सर्वविजयी; त्वं सूर्यं प्रकाशयः; त्वं विश्वकृद्, विश्वदेवः, महत्। तेजसा दीप्तः, शीघ्रं ज्योतिषां लोकं गच्छसि, हे देवाः; इन्द्रः च सख्यं प्रविशति। सोमः ते कृते पिण्डितः, हे महाबल, इन्द्र; बलात् आगच्छ; तव शक्तिः पूर्यताम्, यथा सूर्यः किरणैः दिवं पूरयति। रथे तिष्ठ, हे वृत्रहन्, स्तोत्रेण युक्तौ तव अश्वौ; अश्मा अग्निना तव मनः अस्मासु प्रेरयतु। इन्द्रस्य द्वौ हरिणौ तं वहतः, यस्य बलं न कश्चन तुदति, ऋषीणां स्तोत्राणि, मनुष्याणां यज्ञानि प्रति। दीप्तिमान्, यज्ञस्य प्रियः, मधुरः, प्रवहति—देवानां पिता, धनस्य स्रष्टा; स्तुत्यं निधानं ददाति, प्रमोदजनकं, बलवत् रसं। घोषयन्, बलवान्, पात्रं प्रति धावति, दिवः स्वामी, शतधारः, विवेकी; हरितः मित्रस्य गृहे उपविशति, नद्या पवितः, स्रवसां वृषा। नद्यः मध्ये श्रेष्ठः, शुद्धः प्रवहति; वाचि श्रेष्ठः, गावः मध्ये गच्छसि; बले श्रेष्ठः, महद् धनं जयसि, सुसज्जितः, सोम, ये त्वां पिण्डयन्ति तैः सह। शीघ्राः, बलवन्तः, वृषवत् सोमाः, गवां, अश्वानां, तेजसा, वीर्येण च सम्पदर्थं प्रवहन्ति। दीप्तिमन्तः, सत्यम् आचरद्भिः हस्तैः शुद्धीकृताः, उभयोः हस्तयोः मध्ये विशुद्धाः, अविचलिते स्रोतसि प्रवहन्ति। सर्वाणि दिव्यानि, पार्थिवानि च धनानि, हे सोमाः, यजमानस्य कृते प्रवहत; अन्तरिक्षस्य अपि धनानि प्रवहतु। दिव्येन तेजसा, पवित्रे, हे सोम, शुद्ध्यस्व, रमणीय, बलवान् रसेन्द्रस्य सैन्येषु प्रविश। वद, हे महाबल, बहुधा, वृषन् सोम, श्रेयांसम्; स्वं स्थानं प्रविश, स्वं आसनं। प्रियतमा मधुरा रसा दुहिताः, प्रेरितस्य स्रवन्ति; आपः, हे धिमन्, तव कृते प्रवहन्ति। महान्ति सिन्धवः तव प्रति प्रवहन्ति, महान्तं त्वां, हे सोम, यदा त्वं गावाभिः वस्त्रं धारयसि। इति, इन्द्रसौमयोः महिमानं, सोमस्य प्रवाहं, यज्ञस्य तेजः, अग्नेः पूजनं, देवानां सख्यं, गवां सम्पदः, ऋषीणां स्तुत्यं, एवं देवपूजायाः पावनं चरितं संप्रवृत्तम्।